เมื่อไม่นานมานี้ สำนักงานเขตพื้นที่ประถมศึกษาลำพูน เขต 1 ได้พาผมไปเยี่ยมโรงเรียนวัดศรีบังวัน ซึ่งเป็นโรงเรียนประถมขนาดเล็กที่จิ๋วแต่แจ๋ว  อยู่ตำบลริมปิง อำเภอเมืองลำพูน   ผอ.ทัศนีย์  บุญมาภิได้เล่าเบื้องหลังความสำเร็จให้ฟัง  ผมเห็นว่าเป็นเรื่องเล่าเร้าพลังที่แสดงให้เห็นถึงความสำเร็จในการบริหารได้อย่างเด่นชัด จึงขอนำมาเป็นกรณีศึกษาให้โรงเรียนขนาดเล็กอื่นที่มีบริบทใกล้เคียงกันพอสังเขป
       

       “... เมื่อ 10 ปีที่ผ่านมา  ก่อนที่ข้าพเจ้า(ผอ.ทัศนีย์)จะเข้ามาเป็นผู้บริหารโรงเรียนนี้ กรรมการสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน และชุมชน  เตรียมพร้อมที่จะยุบเลิกโรงเรียนเพื่อนำเด็กไปเรียนรวมกับโรงเรียนอื่นอยู่แล้ว   พอข้าพเจ้ามาเป็นผู้บริหารก็ได้รับหนังสือจากสำนักงานการประถมศึกษาจังหวัดลำพูน ให้ยืนยันการรวมโรงเรียน  ข้าพเจ้าได้สอบถามความสมัครใจ  จากครูในโรงเรียน  ต่างก็ยังอยากจะอยู่ที่โรงเรียนนี้ต่อ ส่วนคณะกรรมการสถานศึกษาได้ถามข้าพเจ้าว่า  มีความตั้งใจที่จะมาพัฒนาโรงเรียนนี้จริงๆหรือไม่  ไม่ใช่ว่ามาอยู่ปีสองปีแล้วก็ไป  เพราะที่ผ่านมาทางราชการส่งแต่ผู้บริหารที่ใกล้เกษียณมาทั้งนั้น   ทำให้คุณภาพโรงเรียนตกต่ำ ชาวบ้านจึงส่งลูกหลานไปเรียนในเมืองกันหมด  ข้าพเจ้าได้จังหวะที่จะพลิกวิกฤตให้เป็นโอกาส  จึงตอบไปว่าหากทุกท่านพร้อมที่จะช่วยกันพัฒนาเด็กในหมู่บ้านให้มีคุณภาพทัดเทียมกับโรงเรียนในเมืองข้าพเจ้าก็พร้อม 
        ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา  ข้าพเจ้าได้ไปทำความรู้จัก  และเยี่ยมเยียนผู้นำชุมชน  ผู้นำองค์กรท้องถิ่น  คณะกรรมการสถานศึกษาทุกคน  เพื่อขอคำปรึกษา  แล้วนัดประชุมปรึกษาหารือกัน  ปรากฏว่าวันนั้นมีผู้เข้าร่วมประชุมตามที่เชิญครบทุกคน   ทำให้เกิดกำลังใจ  และที่ประชุมต่างมีเป้าหมายตรงกันที่จะร่วมพัฒนาคุณภาพผู้เรียนในทุกด้าน  โดยข้าพเจ้าได้ยืนยันที่จะเร่งรัดพัฒนาโรงเรียนให้มีคุณภาพเป็นที่ยอมรับของชุมชนให้ได้   จากนั้นข้าพเจ้ากับคณะครูที่มีกันอยู่ไม่กี่คน ก็เริ่มปฏิรูปหลักสูตร  ปฏิรูปกระบวนการจัดการเรียนรู้  และพัฒนาครูและบุคลากรที่เกี่ยวข้องอย่างไม่เห็นแก่เหน็ดเหนื่อย  ชุมชนต่างเข้ามาสนับสนุนทั้งกำลังกาย ให้กำลังใจ และเสริมกำลังทรัพย์ในบางส่วน  เราพัฒนาและประชาสัมพันธ์โรงเรียนไปพร้อมกัน  เห็นได้ชัดเจนว่า พอเรามีเป้าหมายที่ตรงกันและมีศรัทธาที่ตรงกันก็สามารถฟันฝ่าอุปสรรคทุกอย่างไปได้จริงๆ  จึงเห็นผลสำเร็จเกิดขึ้นอย่างทันตา  นักเรียนได้รับคัดเลือกให้ได้รับรางวัลพระราชทานโรงเรียนขนาดเล็กระดับจังหวัด  ผลการประเมินรอบแรกจาก สมศ. เมื่อ พ.ศ. 2546  ในภาพรวม มีคุณภาพระดับดี  ครูได้รับเชิญเป็นวิทยากรระดับจังหวัด   โรงเรียนกลายเป็นแหล่งเรียนรู้เรื่องการปฏิรูปการเรียนรู้ที่คณะครูทั้งในจังหวัด ต่างจังหวัดและต่างประเทศ มาศึกษาดูงานกันอย่างต่อเนื่อง  ทำให้คุณครู  คณะกรรมการสถานศึกษาได้ตื่นตัว  ทุกฝ่ายมีความภาคภูมิใจในความสำเร็จระดับหนึ่ง  ทำให้จำนวนนักเรียนมีเพิ่มขึ้น   
           หลังจากนั้นก็มีการพัฒนาสถานศึกษาเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ  โดยได้รับการสนับสนุนงบประมาณราว  5  แสนบาท   จากสำนักงานกองทุนสนับสนุนการส่งเสริมสุขภาพ (สสส. )  มาตั้งแต่ พ.ศ. 2547 – 2550    ส่งผลให้การประเมินภายนอกของ สมศ.รอบที่สอง  ใน พ.ศ. 2549 มีผลการประเมินในภาพรวมมีคุณภาพระดับดีมาก       
         ในปีการศึกษาต่อๆมา  ก็ได้ร่วมกันพัฒนานวัตกรรมหลักๆ 2 เรื่องคือ 1)พัฒนาหลักสูตรสถานศึกษา โดยอิงมาตรฐานสถานศึกษา และ2)พัฒนาสื่อ  นวัตกรรม  และเทคโนโลยีเพื่อการศึกษา  ได้ร่วมกับทุกฝ่ายที่เกี่ยวข้อง  หาแนวทางในการแก้ปัญหา  และได้ประสานกับหน่วยงาน  องค์กรต่าง ๆ จัดหางบประมาณมาสนับสนุนการจัดการศึกษา โดยปรับปรุงสมรรถนะคอมพิวเตอร์ให้อยู่ในสภาพใช้การได้ดี  ปรับปรุงระบบเครือข่ายคอมพิวเตอร์  ติดตั้งอินเตอร์เน็ตความเร็วสูง   จัดอบรมให้ความรู้แก่บุคลากรที่เกี่ยวข้อง  ครูและนักเรียนช่วยกันจัดทำสื่อ E – book  เพื่อส่งเสริมการอ่าน  และส่งเสริมคุณธรรม  จริยธรรม  ผลิตสื่อที่สอดคล้องกับมาตรฐานการเรียนรู้  และหลักสูตรสถานศึกษา  ตลอดจนสร้างเครื่องมือวัดผลประเมินผล ที่ส่งเสริมกระบวนการคิดที่สามารถพัฒนาผู้เรียนได้ตามศักยภาพ เป็นต้น
         ผลที่ปรากฏจากการดำเนินการดังกล่าว โรงเรียนได้รับคัดเลือกจากสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน  ให้เป็นโรงเรียนที่มีผลงานซึ่งแสดงถึงวิธีปฏิบัติที่ดี ( Good  practice) และได้นำเสนอในงานEducational  Innovation  Symposiam  2007  From  Strategy  to  Quality  of  Learners  ณ  โรงแรมโลตัสปางสวนแก้ว  จังหวัดเชียงใหม่  ในปีต่อมากลายเป็น Best  practice  ของสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาลำพูน เขต 1  ได้รับคัดเลือกเป็นโรงเรียนแกนนำในการคัดแยกขยะ  เป็นโรงเรียนแกนนำตามโครงการครอบครัวอบอุ่น ชุมชนเข้มแข็งของสำนักงานพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์  ข้าพเจ้า(ผู้บริหาร)ได้รับรางวัลผู้บริหารเกียรติยศโรงเรียนขนาดเล็ก  และได้รับรางวัลผู้บริหารรักการอ่านจากสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน   ครูร้อยละ  50  ได้เลื่อนวิทยฐานะเป็นครูชำนาญการพิเศษ    นักเรียน มีผลการสอบ  O- NET เพิ่มขึ้นทุกปี  ผู้เรียนมีคุณลักษณะอันพึงประสงค์ตามมาตรฐานสถานศึกษา และนักเรียนได้รับรางวัลชนะเลิศการสื่อสารภาษาต่างประเทศในที่ชุมชน  องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น  ชุมชน ให้การสนับสนุนงบประมาณในการจัดการศึกษามากขึ้นกว่าเดิมอย่างต่อเนื่องจนถึงปัจจุบัน และบัดนี้โรงเรียนได้ผ่านพ้นวิกฤติที่ต้องถูกยุบโดยสิ้นเชิงแล้ว...”