วันนี้ได้รับโจทย์เพิ่มจากครูในการเขียนบันทึกที่มาพร้อมกับหนังสือ 3 เล่ม อินเดีย จาริกภายในครูบอกว่า “ให้อ่านทั้ง 3 เล่ม อ่านแล้วได้เรียนรู้อะไร
วันนี้เปิดขึ้นมาอ่านถึงคำนำ หน้า 4 สะดุดที่ข้อความว่า
“อินเดียเป็นประเทศที่น่าทึ่งน่าพิศวงและน่าเข้าไปตีสนิทให้กลายเป็นมิตรดี ๆ สักคน หลายคนไปแล้ว ประทับใจมากแต่ไม่อยากไปซ้ำสอง เพราะไปแล้วอดบ่นอุบไม่ได้ถึงความลำบากยากแค้นต่างๆนานนาน แต่ในความลำบากนั้น วิธีชีวิตของคนอินเดียเผยให้เห็นความทุกข์ของมนุษย์ชัดที่สุด.......”
นึกถึงครั้งที่ครูเดินทางไปอินเดีย แล้วเอ่ยเล่าให้ฟังถึง “การไปพิสูจน์ศรัทธา” สิ่งที่ได้เห็นในอินเดีย มีทุกรูปแบบ ขอทาน นักบวช รวมถึงพุทธศาสนาในแบบต่าง ๆ เห็นทั้งความเจริญ ความเสื่อม เพราะศาสนิกชนมีทุกรูปแบบ พร้อมที่จะหลงไปกับสิ่งต่างๆที่เข้ามา
นึกย้อนถึงเรื่องราวที่ครูแชร์ให้ฟัง ว่าการที่ครูเชื่อหลวงปู่ในการเดินทางไปที่ต่าง ๆ แม้กระทั่งฝนก็ไม่เปียก
ซึ่งการอ่านหนังสือนี้ของหนู คงเป็นเป็นดั่งชื่อหนังสือ เพราะโจทย์ที่ครูให้มาก็ใช่เลย “คือการจาริกอยู่ภายใน”
และเป็นเรื่องราวที่เกิดขึ้นในอินเดียที่เดินตามเส้นทางดินแดนที่องค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้าท่านบำเพ็ญเพียร ผ่านงานเขียนของผู้รู้ ตลอดการอ่านทำให้หนูน้อมกับตนเองว่า
“อ่านไปสำรวจศรัทธาในตนเองไปเพราะครั้งหนึ่งครูปฏิบัติให้เห็นเช่นนี้เมื่อครั้งเดินทางไปอินเดีย”
เป็นความตั้งใจหลังอ่านบทนำ
