บทเพลงจากคนพิการทางสายตา น้องเดี่ยว สุวรรณ แว่นทอง (นายหนัง)
เพลง ลมหายใจปลายด้ามขวาน
นักร้อง น้องเดียว สุวรรณ แว่นทอง
..ความคิดขัดแย้งพื้นที่สีแดงชายแดนด้ามขวาน พี่น้องเราเดือดร้อนมานาน
ด้วยอุดมการณ์แยกดินแบ่งฟ้า ปักษ์ใต้บ้านเราบัดนี้เงียบเหงาไร้เสียงบินหลา
ใครๆ เขาไม่อยากมา ลูกหลานถามว่าฆ่ากันทำไม
ตำรวจ ทหาร ครูบาอาจารย์ ชาวบ้านผู้คนเสียงหวีดร้อง เลือดนองถนน
ระเบิดปืนกลของคนฝ่ายไหน อีกกี่ชีวิตต้องปลิดสังเวย.เฉลยได้ไหม วันที่ท้องฟ้าสดใส
ลูกหลานจะได้ยิ้มด้วยความหวัง
***สายเลือดไทยหัวใจสยาม ขวานไทยถ้าไม่มีด้าม คงหมดความงามไม่มีพลัง
แล้วจะร้องเพลงปักษ์ใต้บ้านเราให้ใครเขาฟัง บินหลาก็คงสิ้นหวัง
เกาะต้นยางฟังเสียงปืนดังไกล
พื้นที่สีแดง ภาพความขัดแย้งระแวงสายตา แล้วทำไมไม่หันหน้ามา
พูดคุยปรึกษาปัญหาแก้ไข ใต้ร่มฉัตรงาม ลูกพ่อสยามเราสายเลือดไทย
อยากถามว่านานแค่ไหน คืนลมหายใจให้ปลายด้ามขวาน
...ข้าวก้นบาตร เรียบเรียง
ขอบคุณค่ะ..คุณข้าวก้นบาตร :-)) เสียงเพลง...ที่ทำให้คิดถึงบรรยากาศที่นี่.ปักษ์ใต้ตอนล่าง .."บินหลา..ไม่สิ้นหวังค่ะ"..ถึงแม้ใช้เวลาที่ต้องรอ ..การคืนลมหายใจให้ปลายด้ามขวาน... พรุ่งนี้จะเดินทางไปที่...สุดปลายต้ามขวาน....มีชาวบินหลาดงไปด้วย..ไปอย่างเสรี ทุกๆที่ใแผ่นดินมาตุภูมิ :-))
เช่นกันครับอาจารย์ เหตุผลที่นำมาไว้ให้ฟัง ก็หวังว่าสักวันหนึ่ง ดินแดนทักษิณาบ้านเราคงจะสงบลงอย่างสันติ
ต้นเหตุ-ปลายเหตุ , อะไรจริง-อะไรเท็จ แม้จะเป็นคนใต้เหมือนกัน เคยไปที่ที่ยังเป็นข่าวทำลายล้างได้ทุกวัน บอกตรงๆ เหมือนถูกสั่ง ถูกสร้าง เหมือนในหนังที่นั่งดูอยู่กับบ้าน แต่ก็ต้องเชื่อในที่สุด เป็นความจริง ข้าราชการครู นายอำเภอ พลทหาร แถวใกล้บ้านต้องไปจบชีวิตที่นั่น นำร่างไร้วิญญาณที่ไม่น่าเชื่อว่าโดนกระทำมาจากดินแดนด้ามขวานที่เคยไปพบเห็นสัมผัสมา...เสียดาย เสียใจ เสียความจำกับภาพอดีตดีๆที่ต้องลบออกไป จริงๆ...ภาวนาว่าความสงบจะกลับมาในเวลาที่ใกล้ที่สุด เพราะสูญเสียอะไรไปเยอะแล้ว ขอให้สงบซักที...หยุดที
ขอเป็นกำลังใจให้ทั้งทหาร ตำรวจ ครู และข้าราชการที่ไปปฎิบัติหน้าที่สามจังหวัดชายแดนภาคใต้ทุกท่านปลอดภัยและขอให้พวกที่คิดจะแบ่งแยกดินแดนขอให้กลับตัวกลับใจมาพัฒนาประเทศด้วยเถิดใหนๆก็เป็นคนไทยเหมือนกันพวกเราที่อยู่เบื้องหลังจะเอาใจช่วยขอให้ผ่านเรื่องเลวร้ายด้วยดีครับ