ประสบการณ์จากการทำงาน
ปัจจุบันเราจะเห็นได้ว่าคนไทยไปทำงานต่างประเทศกันเยอะมาก โดยเฉพาะประเทศเพื่อนบ้านอย่างประเทศ มาเลย์เชีย ครอบครัวของฉันก็เป็นครอบครัวหนึ่งที่ทางบ้านไปเปิดร้านที่มาเลย์เชีย นานๆทีจะกลับมาหรือไม่ก็กลับมาวันสำคัญหรือวันรายอ เวลาครอบครัวของฉันกลับมาอยู่พร้อมหน้าพร้อมตากัน จะเห็นได้ว่าหน้าตาของทุกคนในครอบครัวจะมีความสุขมากโดยเฉพาะ พ่อกับแม่จะยิ้มแย้มเห็นแล้วมีความสุข เวลาปิดเทอม ฉันมักจะไปเที่ยวแล้วก็ทำงานที่มาเลย์เชีย ทำให้ฉันได้อยู่กับครอบครัวมากขึ้นและทำให้ได้ประสบการณ์ในการทำงานและได้พบเจอกับสังคมที่แปลกใหม่ วันแรกที่ฉันได้ไปมาเลย์เชีย ฉันตื่นเต้นมาก เพราะเป็นครั้งแรกด้วยมั้ง พอไปถึงที่มาเลย์ พี่ของฉันก็บอกให้ฉันลงไปทำงานเลย ฉันกลัวมาก กลัวว่าเขาจะถามหรือสั่งอาหาร เพราะฉันฟังไม่รู้เรื่อง เขียนก็ไม่เป็น จำได้ว่า วันแรก โดนลูกค้าบ่น เพราะเขาเรียกจะสั่งอาหาร แต่ฉันกลับหนีไปหลังร้าน เพราะความกลัว ลูกค้าเลยโวยวาย เขาบอกว่า อะไรเนี่ย เขาจะสั่งอาหาร ทำไม่ถึงหนี ฉันกลัวมาก เห็นเหมือนเขาจะหาเรื่อง แต่พี่ของฉัน ก็เขาไปพูดกับลูกค้า พี่ของฉันบอกว่าเป็นเด็กใหม่ เขาเพิ่งมาทำงานวันแรก ยังไม่รู้เรื่อง และยังไม่เข้าใจกับภาษา แต่เขาก็ยังแสดงสีหน้าที่ไม่พอใจ หลังจากนั้นพี่ของฉันก็เขาบอกว่าไม่เป็นไร คนที่นี่ก็ยังงี้เหล่ะ เอาแต่ใจ ไม่ยอมฟังเหตุผล (แค่บางคน) ฉันก็บอกว่า แรกๆก็ตกใจเหมือนกัน นึกว่าเขาจะเอาเรื่อง หลังจากนั้น ฉันก็ได้ทำงานเกือบอาทิตย์ ฉันก็พยายามฝึกภาษา และเขียนจนพอได้ ที่นู้นเขาจะไม่เขียนรายการอาหารแบบเต็มประโยค เขามักจะเขียนเป็นตัวย่อ เพราะช้าถ้าหากเราเขียนเต็ม ฉันก็เลยต้องฝึกเขียนแบบว่า สุดๆกว่าจะดายกว่าจะเข้าใจ พอเริ่มเขียนได้ พูดได้ ก็เลยลองพูดและรับออเดอร์ ฉันรู้สึกว่า เฮ้ย ฉันก็ทำได้นิ ไม่เห็นจะยากอย่างที่คิด พี่ของฉันเขาก็เห็นความตั้งใจของฉัน หลังจากนั้น ฉันก็ได้ทำงานเป็นเด็กเสิร์ฟประจำร้านและได้พูดคุยกับลูกค้า แบบว่า ไม่ต้องหนีแล้วหล่ะ
จากการที่ได้ไปทำงานที่มาเลย์เชีย ทำให้ได้รับรู้อะไรหลายอย่าง มีทั้งความสนุก ความเหนื่อย และที่สำคัญทำให้ได้รับรู้ว่าการทำงานกว่าจะได้เงินมานั้น มันเหนื่อยมาก จากการทำงานทำให้ฉันได้แบ่งเบาภาระจากการทำงาน และทำให้ฉันสามารถนำเงินที่ได้ มาใช้กับการเรียน ทำให้ได้มีเงินเก็บ และได้ซื้อของตามที่ต้องการโดยที่ไม่ต้องรบกวนทางบ้าน
