รักเธอทั้งหมดของหัวใจ"แม่" (เสียงที่ดังก้องอยู่ในหัวใจ)

 

...บอกรักจากการกระทำ คำพูดหวานๆซึ้งๆพูดไม่ค่อยเป็นซักเท่าไหร่...

 

...ครอบครัวที่มีพร้อมทั้งพ่อ แม่ พี่สาว น้องสาว(3ใบเถา)แต่กลับอธิบายความรู้สึกให้กับใจตัวเองไม่ได้ในวัน"แม่" และวัน"พ่อ"...

 

...ชีวิตธรรมดาๆกับครอบครัวเล็กๆแต่กลับมีช่องว่างๆกั้นอยู่ตรงกลางของหัวใจ(ชีวิต)...

 

...หากจะถามว่ารักพ่อกับแม่มากมายเพียงไหนตอบได้โดยไม่รังเลใจ"ทั้งหมดของหัวใจและลมหายใจที่มี"...

 

...แต่ชีวิตที่ต้องก้าวเดินต้องดำรงอยู่ด้วยการทำตามแบบอย่างที่เป็นรูปธรรม ไม่ใช่นามธรรมความรู้สึกเพียงคำว่ารัก...

 

...แบบอย่างที่ทำตามไม่ถูก ตัวอย่างทำให้ดูไม่มี...

 

...ด้วยเหตุนี้ชีวิตจึงต้องทำเพื่อตามหาสิ่งเหล่านี้ด้วยตัวเองตามลำพัง...

 

...ด้วยเหตุนี้ชีวิตจึงขอเกาะเกี่ยวไว้อย่างแน่นเหนียวกับธรรมะ(สมถะ วิปัสนา กรรมฐาน"ศีล")...

 

...ด้วยเหตุนี้ชีวิตจึงเรียนรู้ลงมือทำเอาผิดเป็นครู ชีวิตจึงไม่เชื่อ(ตัวเอง...ใคร)ง่ายๆเพียงเพราะ"คำพูด"...

 

...ด้วยเหตุนี้ช่องว่างชีวิตจึงไม่ใช่สิ่งที่ขาด(แต่มันขาดความอ่อนโยนไปหน่อย)แต่ชีวิตยังโชคดีที่มาพบเจอหลายบันทึกดีดีในGTKให้ได้ซึบซับ ความอ่อนโยน อ่อนน้อม จิตใจดีๆ แบบแผนชีวิตที่เป็นแบบอย่าง...

 

...ด้วยเหตุนี้ชีวิตจึงตั้งมั่นกับหน้าที่ลูกที่ดีคือการเป็นคนดีและเป็นผู้ให้กับสังคมไม่ใช่ภาระในสังคม...

 

...ด้วยเหตุนี้ชีวิตจึงมุ่งมั่นตั้งใจในสิ่งที่ทำกับวิถีชีวิตพอเพียง พอดี พออยู่ พอกิน กับแนวทางเกษตรยั่งยืนต้นไม้คือชีวิต(ปัจจัยสี่) เพื่อหวังว่าซักวันคงได้นำสิ่งเหล่านั้นกลับไปเติมเต็มช่องว่างชีวิตให้กับ"แม่และพ่อ"...

 

...คือสิ่งสุดท้ายที่ตั้งใจทำ...ก่อนวางไว้ในทุกๆอย่าง...

 

...ขอบคุณบันทึกดีๆในบ้านหลังใหญ่ที่ช่วยให้ใจอบอุ่น ช่วยเติมเต็มความอ่อนโยนให้กับหัวใจ  ช่วยเปิดหัวใจให้ได้รับประสบการณ์กับวิถี ชีวิตที่หลากหลายความดีงาม...

 

         

 

                         ***ขอบพระคุณ สวัสดีค่ะ***