ประสบการณที่ได้จากการไปออกชุมชน

ค่ายออกชุมชนของคณะปีนี้ ได้ไปลงชุมชนใกล้ๆมหาวิทยาลัย จะมีทั้งแบบศูนย์ตั้งรับ(center)และไปเยี่ยมตามบ้าน(knock door) ดิฉันเป็นคนหนึ่งที่ได้อยู่ที่ศูนย์ตั้งรับ เมื่อถึงเวลาปฏิบัติงาน ก็มีชาวบ้านในชุมชนแถวนั้นมารับบริการ แต่ละรายเป็นผู้ที่มีการดูแลสุขภาพร่างกายตนเองเป็นอย่างดี ระหว่างบำบัดรักษาและให้ความรู้ได้มีการสอบถามผู้รับบริการไปด้วย ทำให้ได้ทราบว่าผู้ที่มารับบริการแต่ละรายเป็นผู้ที่มีความรู้เกี่ยวกับการดูแลสุขภาพเบื้องต้นเป็นส่วนใหญ่และได้รับการตรวจสุขภาพเป็นประจำกับทางโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล(รพ.สต.) มีสุขภาพทางด้านร่างกายและจิตใจที่แข็งแรงดี บางรายเป็นอาสาสมัครหมู่บ้านก็มารับความรู้เพื่อไปถ่ายทอดให้กับสมาชิกในหมู่บ้านอีกที  

การออกชุมชนครั้งนี้จะมีเพื่อนส่วนหนึ่งที่จะได้ไปลงเยี่ยมตามบ้านและได้นำประสบการณ์กลับมาเล่าให้ฟัง จากการฟังคำบอกเล่าจากเพื่อนทำให้ได้รู้ว่า ผู้ที่น่าเป็นห่วงยิ่งกว่าผู้ที่มารับบริการที่ศูนย์ตั้งรับก็คือผู้ป่วยที่อยู่ตามบ้าน เนื่องจากผู้ป่วยเหล่านั้นมีสภาพร่างกายที่ไม่แข็งแรงจึงทำให้ไม่อยากออกจากบ้าน การเข้าสังคมลดลง ส่งผลให้สุขภาพจิตแย่ลง บางครอบครัวก็รับไม่ได้ที่สมาชิกในครอบครัวมีความผิดปกติไปจากคนทั่วไป เช่น ลูกเป็นออทิสติก ผู้ป่วยอัมพฤษ์/อัมพาต มีภาวะทางจิต เป็นต้น ญาติจึงไม่อยากที่จะให้ใครไปเยี่ยมที่บ้านและไม่อยากพาสมาชิกในครอบครัวที่มีความผิดปกติเหล่านั้นออกจากบ้าน และคิดว่าตนเองสามารถดูแลได้ด้วยตนเอง สิ่งเหล่านี้จะยิ่งเพิ่มความเครียดให้กับทั้งตัวผู้ป่วยและญาติ

            จากการลงชุมชนทำให้ได้เห็นถึงสภาพปัญหาต่างๆในชุมชน  ในมุมมองทางด้านสุขภาพเราจะสามารถช่วยแก้ไขปัญหาเหล่านั้นได้อย่างไร ควรจะสร้างเครือข่ายชุมชน ให้ชุมชนดูแลคนในชุมชนกันเอง ให้ความรู้กับทั้งผู้ป่วยและญาติในการดูแลสุขภาพทั้งกายและใจ ไม่ควรที่จะมีเพียงศูนย์ตั้งรับ แต่ควรที่จะลงพื้นที่ไปตามบ้าน ให้เห็นถึงความเป็นอยู่และบริบทที่แท้จริงของผู้ป่วย