วันพฤหัสบดี ที่ 26 ก.ค. 2555
กราบสวัสดีเจ้าค่ะครู
สองสามวันมานี้ งานไม่เป็นไปตามแผนนัก ตั้งใจว่าจะทำแล็บ พอเอาเข้าจริงๆมีเรื่องเร่งด่วนการจัดทำหนังสือเรื่องเล่า เร่งรัดเข้ามา หากไม่ลงแรงทำเหมือนที่ผ่านมา หนูวิ่งหนีมาตลอดก็คงจะเงียบไป ครานี้อดทนกัดฟัน ลุยทำ อุปสรรคเยอะทีเดียวค่ะครูแต่ก็เป็นบทพิสูจน์ว่า "แน่วแน่เพียงใดที่จะเดินหน้าต่อ"ถูกบีบด้วยเวลา ถูกบั่นทอนด้วยงบประมาณ ทุกปัญหามีทางออก การเริ่มต้นทำอะไรสักอย่างก็ต้องเหนื่อยเป็นธรรมดาใช่ไหมค่ะครู เวลาที่รู้สึกเหนื่อยหนูจะระลึกถึงครูเจ้าค่ะ แล้วก็จะรู้สึกอุ่นใจ ถ้าหนูหนีเรื่องนี้อีก ก็สอบไม่ผ่านสักที เมื่อเช้าตื่นขึ้นมาไม่เช้านักเจ้าค่ะ ไม่ได้ไปวิ่ง ทำวัตรเช้าในรถ วิ่งจริงจังได้สองวันคือ จันทร์-อังคาร วันพุธยังวิ่งอยู่แต่ลดเวลาลงเกือบครึ่งหนึ่ง วันพฤหัสบดี งานเข้ามากจัดการไปไม่ได้ เลยไม่ได้ออกไปวิ่งเจ้าค่ะครู วันนี้วันพระ จดหมายฉบับวันก่อนหน้านี้เขียนไว้แต่ก็ยังไม่ได้อัพขึ้น หนูพยายามทำความรู้กับตนเองกับคำว่า "ละชั่ว". ถ้าละชั่วไม่ได้ทำดีให้ตายก็ได้เท่านี้หนูความชั่วเยอะมากเจ้าค่ะ เพียงแค่พยายามละนิสัยไม่รับผิดชอบเรื่องงาน รู้สึกว่า "ช่างมากมาย" เหตุเพราะเมื่อก่อนละเลย พอหันหน้าชนงานใหม่ๆ เลยเหมือนพายุถล่มทั้งงานเก่าและงานใหม่ ผนวกกับช่วงจะปิดปีงบประมาณ แต่ถึงอย่างไรอาทิตย์นี้ก็จะขอโอกาสดิ้นตายไปวัดเจ้าค่ะครู พอไม่ไปแล้วรู้สึก ว่าไม่ให้โอกาสตนเองในการฝึกฝน ตามใจกิเลสมากขึ้นเจ้าค่ะตั้งใจจะจัดหาเสื่อน้ำมัน และหนังสือคณิตศาสตร์ตามที่ครูเขียนไว้ แต่ก็นึกย้อนกับตนเองให้เรียนถามครูอีกทีว่า เล่มแยกหรือร่วม หรือครูจะเมตตาอย่างไร เพราะอาทิตย์ที่ผ่านมาหนูไม่ได้ไป ศีลข้อสี่ด่างพร้อย สองวันมานี้หนูตั้งใจจดจ่อกับการทำงานออกแบบรูปเล่มและงานเขียนเจ้าค่ะครู กว่าจะลงตัวกับตนเองแล้วขอคำแนะนำพี่ๆด้วยก็ใช้เวลาเหมือนกันเจ้าค่ะ รวมถึงการเจรจาต่อรองกับโรงพิมพ์หาข้อมูลที่ต่างๆ เจ้าเดิมที่เคยติดต่ออยู่ไกลถึงกรุงเทพและราคาสูงมาก เจ้าที่อยู่ขอนแก่น อาจจะต้องดูผลงานก่อน งานนี้หนูพยายามตั้งใจทำให้เต็มที่ผลจะออกมาอย่างไรก็คงต้องแล้วแต่เหตุที่ถึงพร้อมใช่ไหมค่ะครูหนูทำชั่วมามาก ตั้งใจกับตนเองว่า "หยิบจับอะไรต่อไปนี้ให้ตั้งใจ ใส่ใจ" สั่งสมสิ่งที่ครูเมตตาชี้ว่าขาด คือ สติ ศรัทธา ความอดทน ความเพียรและความเอาใจใส่ จิตใจข้างในหนูไม่ค่อยอ่อนโยนเลยเจ้าค่ะ พอจะอ่อนก็หนักไปทางอ้อนมากกว่า ซึ่งนั่นคือ ราคะตัณหานำ ศีลก็ด่างพร้อยบ่ายๆถูกเรียกประชุมกระทันหันทั้งๆที่กำลังประสานงาน ไปนั่งฟังสิ่งที่ใจรู้สึกเบื่อเจ้าค่ะ จึงนั่งหายใจเล่น เหมือนนั่งพักจากการล้ามานาน สามสี่ลมหายใจ รู้สึกตัวเบาโหวงเลยเจ้าค่ะ เหมือนหายใจทางผิวหนังได้ นิ่งอยู่พักใหญ่ทั้งๆที่ลืมตา พอออกมาที่ลมหายใจเหมือนเดิมรู้สึกสบายตัวมีพลังมากขึ้นทำงานต่อ เหมือนงานปีะชุมถูกเติมเข้ามาในตารางการทำงานปกติเจ้าค่ะครู ประชุมเสร็จเร่งรีบออกมาปีะสานเครือข่าย ขอข้อมูลเพิ่ม ตั้งใจตั้งสติเหมือนหน้าที่ๆครูมอบหมายให้ทำ เสร็จก็มานั่งอ่านเรื่องเล่าถอดคำคม ปรับรูปแบบมีสมาธิกับการทำงานเจ้าค่ะครู ระลึกกับตนเองว่า คงเพราะมีศรัทธาในการทำสิ่งนี้ถึงได้ยิ่งทำยิ่งรู้สึกคึกคัก บางเรื่องเล่าที่ส่งมาเป็นงาน R2R. ที่งดงามมากเจ้าค่ะ จะขอเจ้าของเรื่องดำเนินการมาลงใน G2Kต่อไปเจ้าค่ะคืนนี้หนูนั่งทำงาจนดึก คิดถึงครูเจ้าค่ะ ดูแลสุขภาพนะเจ้าค่ะ
รักครูค่ะ
