GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

"สุข " ได้ "ทุกเวลา"

ช่วงนี้เหมือนเจอเรื่องยุ่งยากบ่อย ๆ ค่ะ กับปัญหาจุกจิก หงุดหงิด กวนใจ แต่ต้องใช้เวลาแก้ไขกันพอสมควร ไม่ใช่เรื่องอื่นเรื่องไกล แต่เป็นเรื่องเครื่องตรวจวิเคราะห์อัตโนมัติมีปัญหา  เจออะไรยุ่งยากติด ๆ  กัน แต่คิดซะว่านั่นคือ "แบบทดสอบชีวิต" ก็แล้วกัน คำนี้เอามาจากคำที่คุณ Ka-poom ชอบใช้บ่อย ๆ 

เจอ แบบทดสอบชีวิต ก็ถือซะว่าเป็น "การสั่งสมประสบการณ์ ความรู"้ก็แล้วกัน เน๊าะ !!

แต่ "สงสัย" ตัวเอง (สงสัย อีกแล้ว)  ทำมั๊ย ทำไม  แม้เราเจอเรื่องยุ่งยาก อย่างไร?   แต่ี้ก็ยังรู้สึกมี "ความสุข" อยู่ได้  จนสงสัยว่า "ทำไม" เราช่างมี "ความสุข" ได้อย่างง่ายดายซะจริง!!  ทั้ง  ๆ ที่จะว่าไปมันก็ไม่ได้มีอะไรเปลี่ยนแปลง...

  • มาทำงานตอนเช้า ทักทายพี่ ๆ  ได้ หยอกล้อกัน ระหว่างเพื่อนร่วมงาน --ทำให้มี "ความสุข"
  • สาย ๆ เครื่องเสียงานตรึม --แต่เราก็มี "ความสุข"
  • เที่ยง --นั่งทานข้าวด้วยกันได้คุยกันเรื่องตลก ขบขัน  ได้หัวเราะ--มันก็คือ "ความสุข "
  • ตอนบ่าย  ๆ ย้ายเครื่อง ปัด กวาด เช็ดถู กันจนเหนื่อยอ่อน ---แต่เราก็มี "ความสุข"
  • แค่ได้พูดคุยเสนอ นั่น นี่ โน่น แม้คนอื่นเห็นด้วยหมด แต่คนสำคัญ ไม่เห็นด้วย แต่ --เราก็มี "ความสุข" (ที่ได้พูด)
  • ค่ำ ๆ นั่งเขียนบันทึก ก็เป็น ---"ความสุข" ได้อย่างหนึ่ง
  • เขียนเสร็จ เราก็ได้นั่งอ่านอย่างมี ---"ความสุข"  อีก
"สุข" หรือ "ทุกข์"  มันอยู่ที่ใด
ไม่ใกล้ ไม่ไกล ก็ "ใจ" เราเอง

 

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 49572
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 13
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (13)

มีความสุขทุกครั้งที่ได้อ่านบันทึกของคุณศิริ

เห็นด้วยอย่างยิ่งคะ....สุขทุกข์อยู่ที่ใจ...เพียงแค่ว่าเราจะหยิบสุขหรือทุกข์...นั้นเก็บไว้ในชีวิตเรา...

....

บางครั้ง...ความทุกข์...ก้ทำให้เราได้เรียนรู้ความสุข

หากเราไม่รู้สึกทุกข์เราก็จะไม่รู้จักคำว่าสุขเลย (ยิ้มๆๆ....กำลังฟังเพลงฤดูที่แตกต่างคลอไปด้วยคะ)

*^__^*

กะปุ๋มก็มีความสุขทุกครั้งที่ได้มาอ่านบันทึกนี้...เหมือนมานั่งฟังคุณศิริพูดเลยคะ....

*^__^*

กะปุ๋ม

จริงๆค่ะ เห็นด้วยว่า อ่านบันทึกของคนมีความสุขด้วยใจ ก็ทำให้เรามีความสุข และไปๆมาๆ คนเราก็มีชีวิตอยู่เพียงเพราะต้องการมีความสุขนั่นเองนะคะ ขึ้นกับว่าใครจะหาความสุขมาด้วยวิธีไหน

ถ้าอยากมีเงิน ถึงจะมีสุข ก็เหนื่อยหน่อย
ถ้าอยากมียศ มีเกียรติด้วย ก็เหนื่อยมากขึ้นไปอีก


แต่ถ้าอยากมี"ความสุข"จริงๆ ต้อง"ให้"ค่ะ ได้แน่นอน เหมือนที่คุณศิริกำลัง"ให้ความคิดดีๆ"นี้กับเรา ...ขอบคุณค่ะ

พี่โอ๋ค๊ะ --ผู้เขียนเคยได้ยินบ่อย   ๆ ค่ะ และบอกกับตัวเองเสมอว่า สุขจากการให้ ย่อมสุขกว่าการได้รับค่ะ

คุณ Ka-poom ค๊ะ --นั่งฟังเพลง ความหมาย ดี  ๆก็ทำให้เรามีความสุขได้เหมือนกันค่ะ เพลงนี้ผู้เขียนก็ชอบมาก และชอบมานานแล้ว

อ.ปารมีค๊ะ --ขอบคุณค่ะ

   โดนใจอีกแล้วค่ะคุณศิริ เพิ่งพูดคุยเรื่องความสุขกันไปเมื่อวาน คุณศิริก็มีIdeaกะฉูดมาเขียนให้ข้อคิดที่ดีๆกับการใช้ชีวิตที่ทำให้มีความสุข ชอบคำว่าแบบทดสอบชีวิตของคุณka-poom จังเลยค่ะ แต่บางครั้งถ้าเจอโจทย์ยากๆก็เป็นมรสุมชีวิตได้เหมือนกันนะค่ะแต่บางครั้งเมื่อมรสุมผ่านพ้นไปความศิวิไล ก็ไหลเข้ามาในชีวิตได้เหมือนกัน   เหมือนกับสึนามิที่ผ่านมาและก็ทิ้งความสวยงามให้กับท้องทะเล    ดีใจที่ได้รู้จักกับคุณศิริโลกนี้น่าอยู่ขึ้นเยอะเลย
โอ้เย้.....
ดูหน้าพี่ในรูปเหมือนไม่มีความสุขเลย...

โดน...โดนเต็มๆ คุณศิริที่รัก...สุข-ทุกข์ ไม่ใกล้ ไม่ไกล ก็ "ใจ" เราเอง

คุณ arnato kung ผู้เขียนไม่ชอบพูดเลยค่ะ โดยเฉพาะนอกสถานที่ ความสุข ก็ยังมีค่ะ แต่ น้อยลง ถ้าในห้องล่ะก็ ถึงไหนถึงกัน .....^_^

ขอบคุณค่ะ คุณเมตตา วันหลังขอเรียกพี่จิ๊บ บ้างน๊ะค๊ะ

แหม ปลงได้ตั้งแต่อายุเท่านี้ ดูหน้าไม่น่าปลงเลยนะ

คนรุ่นพี่จิ๋มตั้งหลายคนยังปลงไม่ตกอย่างนี้เลย แค่นี้แหละ (อ่านแล้วต้องแปลเอาเองนะ ว่าพี่หมายความว่ายังไง)

ขอฝากข้อความถึงคุณ Love ผ่านบันทึกคุณศิริ หน่อยนะคะ  หายหน้าหายตาจากการเขียนบันทึกนานแล้ว  คิดถึงค่ะ มาร่วมวง "ความสุข" ของการเป็นผู้ให้ใน Gotoknow ซิคะ 

คุณ Love คะ...มรสุมชีวิตหากเปรียบแล้วก็เหมือนกับโจทย์คณิตศาสตร์ยากๆ คะ...หากแก้เองไม่ได้ก็อาศัยดูๆ คนอื่นไปก่อนที่เขาแก้โจทย์ได้ถูก...จากนั้นเราก็ต้องมาลองทำความเข้าใจตามวิธีของเราเองนะคะว่า...หากเราแก้เอง...เราต้องทำอย่างไร...ต้องหาวิธีอื่น เช่น อ่านหนัง สือ ถามผู้รู้ และลองลงมือทำคะ

*^__^*

กะปุ๋ม

อยากคุยกับคุณ Love ในบ้านคุณศิริคะ...(^___^)

คุณ Love ค๊ะ ---ฟ้าหลังฝน สดใสเสมอค่ะ และทุกคนย่อมเจอมรสุมค่ะ และสุข หรือทุกข์ มันก็อยู่ที่ใจค่ะ อย่าลืมเพลง"ก้อนหินก้อนนั้น"น๊ะค๊ะ อย่าลืมน๊ะค๊ะ อ.ปารมี คิดถึงอยู่ค่ะ อีกทั้งคุณ Ka-poom ก็ให้กำลังใจอยู่น๊ะ

คุณแดประจิมค๊ะ ---ตกลงจะบอกว่าผู้เขียนยังเด็กอยู่เลยใช่มั๊ยค๊ะ ขอบคุณค่ะ -- ^_^ แต่ทราบมั๊ยค๊ะ ว่าพี่ๆ ในห้องนี่แหละสอนให้ผู้เขียนได้ "คิด" ค่ะ ดีใจเสมอเมื่อพี่ ๆ  ทุกคนมีความสุข และ หัวเราะอย่างเบิกบาน

คุณ Ka-poom ค๊ะ คุณ Love จะไปเที่ยวกระท่อมน้อย เอ๊ย! บ้านค่ะ บ้าน ผู้เขียนอยู่เหมือนกัน ถือโอกาสนี้ ชวนไปพร้อม ๆ  กันเลยค่ะ