ต้องหัดเป็นคนหูไวตาไว  อ่านมากรู้มาก  คุยมากคิดมาก  ตามแต่ท่านจะจัดการความรู้สึกนึกคิดกันให้ได้  รับฟังมาแล้วคิดติดตาม  หรือรับฟังมาแล้ว เอาหูไปนาเอาตาไปไร่  หรือฟังมาแล้วพิเคราะห์ให้เหมาะความ......สุดแล้วแต่ท่าน

*****

ระยะนี้  ทำงานหนักไปหน่อย  จริงๆแล้วก็หนักกว่าทุกๆๆวันเล็กน้อย  เพราะเดิมๆก็หนักอยู่แล้ว  การเป็นครูนี่ก็คือ สอน  ให้ความรู้  และจัดการให้นักเรียนได้รู้  ได้ปฏิบัติ และนำไปใช้ได้ ในระดับต้น

*****

เลยไม่ค่อยมีเวลาได้อ่านเพิ่มเติมให้รู้เป็นปัจจุบัน  ดีนะที่มีเครื่องมือทันสมัย  ได้อ่านบ้างในอินเทอร์เน็ต  สรุปข่าวบ้างรายสัปดาห์ทั้งไทยและต่างประเทศ  โดยเฉพาะอย่างยิ่ง....โกทูโนว์  มีหลากหลายให้ได้บริโภค

*****

อ่านแล้วยังต้องหูไวตาไว  ฟังหูไว้หูอีกด้วย  เพราะ  อ่านมาจากที่อื่น  มันไม่ใช่อย่างนี้  เราเองต้องพิจารณาระดับของการเชื่อถือ  และนำไปพูดต่อให้คนไม่รู้ได้รับรู้  นี่คือ ....ส่วนของเราที่ต้องทำ  แต่ต่อจากนี้ต้องบอกกับนักเรียนว่า.....ไม่ควรเชื่ออะไร  ก่อนที่จะได้พิสูจน์กันให้แน่ชัด

*****

ป้ายโฆษณาประชาสัมพันธ์ที่ติดตามถนน  ก็เช่นเดียวกัน  เราเป็นผู้ใหญ่  หลายๆครั้งยังสะดุดตาสะดุดใจ  แล้วนักเรียนตัวน้อยด้อยประสบการณ์จะเชื่อหรือไม่  เราจะกำกับกันอย่างไร  เป็นหน้าที่ครูอีกล่ะที่จะต้องบอกสอนให้ได้คิดกันก่อนจะเชื่อถือ.....

*****

หลายๆคนบอกว่า  ข่าวนี้  ประชาสัมพันธ์นี้  ออกมาจากแหล่งที่น่าเชื่อถือแล้วนะ.....ประวัติศาสตร์ที่ผ่านมา  ยังออกมาแฉกันว่า.....ไม่เป็นความจริง  พอ 50 ผ่านไป

*****

หลายคนรู้และหยุด  ไม่ได้บอกต่อ  หลายคนได้เขียนเป็นหนังสือ  หลายคนอ่านและเข้าใจ  แต่ไม่ได้บอกต่อ...เลยมาสงสาร  เอ็นดู หรือเวทนากับคนไม่รู้แล้วออกมาพูด.....ภาวนาอย่างเดียวที่ไม่อยากให้คนอ่านได้เชื่อถือเลย

*****

หลายคนกลายเป็นคนไม่อ่านหนังสือพิมพ์  ไม่บริโภคข่าวจากสื่อสารโทรทัศน์  หรือ การวิเคราะห์ข่าวในโทรทัศน์ วิทยุ  หรือยังดู  ยังฟัง  แต่ไม่เชื่ออีกต่อไปแล้ว.....นั่นล่ะค่ะคือ .....ต้อง......หูไวตาไวต้องใช้ในยุคนี้