ในปัจจุบัน คนส่วนใหญ่เข้าไปยึดติด ถือมั่นความเป็นตัวเป็นตน ว่าน่าเอา น่าเป็นอย่างนั้น อย่างนี้แล้ว ก็เหมือนกับเรากำลังวิ่งไล่กวดแข่งกับกิเลสตัณหา ซึ่งเราไม่มีทางที่จะเอาชนะมันได้ด้วยการสนองตอบทางด้านวัตถุ ที่มีความต้องการอย่างไม่สิ้นสุดเป็นหลักชัย สิ่งที่จะเอาชนะกิเลสได้คือ ความรู้จักรำงับแห่งจิตไม่หลงเข้าไปติดกับดักของความน่าเอา น่าเป็น เหล่านั้น
คนส่วนใหญ่นิยมชมชอบในความงดงามโดยการไปทำศัลยกรรมตกแต่งทางด้านร่างกาย แต่ลืม ศัลยกรรมตกแต่งทางด้านจิตใจให้สะอาด โดยการ
๑. ศัลยกรรมความโลภ (โลภะ) ด้วยการหมั่นให้ “ทาน”
๒. ศัลยกรรมความโกรธ (โทสะ) ด้วยการมี “เมตตา”
๓. ศัลยกรรมความหลง (โมหะ) ด้วยการประหารอวิชชา ที่มี “ปัญญาศาสตรา” เป็นอาวุธ
