ตอนบ่ายของวันที่ 21 มิถุนายน 2555 ถัดจากเชียงขวัญตอนเช้า เรามุ่งสู่โพนทองวิทยายน อ.โพนทอง จ.ร้อยเอ็ด ใช้เวลาเบ็ดเสร็จประมาณ 40 นาที ด้วยรถดีเซลล้อปีนเขาคันเดิมครับ
ร.ต.วัฒนชัย ศาลารัตน์ เป็นคนที่พูดเหมือน ผศ.ดร.เลขา คณะกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิ ที่กล่าวอย่างมั่นใจและเน้นย้ำว่า ผู้ขับเคลื่อนจะต้องพอเพียงก่อนที่จะนำพาให้เด็กพอเพียงได้ คือครูจะต้องปฏิบัติให้ได้กับตนเองก่อนจะนำสู่นักเรียน......อันนี้ผมยังสงสัยในใจว่า ผมจะสามารถขับเคลื่อน ปศพพ. สู่โรงเรียนเป้าหมายได้หรือไม่ เพราะทักษะการเตรียมการของผมยังต้องพัฒนาอีกเยอะ.....
ต่อข้อคำถามว่า ท่าน ผอ. ทำอย่างไร ให้โรงเรียนเป็นศูนย์การเรียนรู้ ปศพพ.
ท่านตอบอย่างนี้ครับว่า
- ผอ. พัฒนาตนเองก่อน ดังนี้คือสิ่งที่ต้องมี
- ผอ. ต้องมั่นคง แน่วแน่
- ผอ. ต้องเข้าใจ เข้าถึง และนำมาปฏิบัติกับตนเอง
- ผอ. ต้องบริหารจัดการอย่างเป็นระบบ และ กำกับติดตามอย่างต่อเนื่อง
- จากนั้นพัฒนาครู และช่วยครู เช่น
- ส่งไปอบรมกับโครงการขับเคลื่อน ปศพพ.
- สร้างนวัตกรรมช่วยครู โดยเฉพาะโครงงาน
- ปรับปรุงหลักสูตร แผน เครื่องมือ
- ฯลฯ
- พัฒนานักเรียน
- ช่วยครูพัฒนาหลักสูตรบูรณาการ ปศพพ.
- บูรณาการกับกิจกรรมทุกอย่างในโรงเรียน
- จัดกิจกรรมเชิงรุกเพื่อยึดโยงจิตใจนักเรียนกับ ปศพพ.
- ฯลฯ
ที่ว่ามาทั้งหมด ต้องทำอย่างต่อเนื่อง และเชื่อมโยงกับผู้ปกครองและปราชญ์ชาวบ้าน.... อ่านบทแลกเปลี่ยนประสบการณ์ของ ผอ.วัฒนชัยได้ที่นี่ครับ ดูวีดีทัศน์แลกเปลี่ยนของท่านได้ที่นี่และที่นี่ครับ
อ.ต๋อยลุยงานลยก็ว่าได้เต็มที่นะคะเนี่ย ดีแล้วละคะงานจะได้ต่อเนื่อง และเรื่อง ปศบพ.เป็นหัวใจของงานทุกอย่างเลยก็ว่าได้ ที่ผอ.พุดว่าครูต้องทำได้ก่อน นั่นจริงที่สุดคะ