เคล็ดการดูผิวพระเบญจภาคี: พระสมเด็จผิวนวล พระรอดผิวขี้ผึ้ง พระผงสุพรรณผิวฉ่ำ พระซุ้มกอผิวผดผื่น พระนางพญาผิวร่องทรายมน

หหลังจากผมใช้เวลาทบทวนวิวัฒนาการของการสร้างพระในชุดเบญจภาคี และพัฒนาการของผิวพระ ที่เป็นเอกลักษณ์ใหญ่ๆ หรือเป็นองค์รวมของพระแต่ละชุดทั้ง 5 ในเบญจภาคี ทำให้ผมได้ข้อสรุปเป็นคำสำคัญ ดังนี้

พระสมเด็จ ผิวนวล

เนื่องจากเป็นพระเนื้อผงปูนดิบ มีการละลายของน้ำปูนแคลเซียมคาร์บอนเนตออกมาคลุมที่ผิวเป็นผิวแข็งสีมุกโทนสีต่างๆ
และ มักจะมีส่วนผสมปูนสุก แคลเซียมไบคาร์บอนเนต ในพระสมเด็จมากบ้างน้อยบ้าง
น้ำปูนสุกจะละลายออกมาเคลือบผิว และรอยแตก จะทำให้เกิดคราบนวลๆ ตามผิวและรอยแยก
ถ้าไม่มี มักจะเก๊

พระรอด ผิวขี้ผึ้ง

เนื่องจากการผสมแร่เหล็กกับดินกรองแล้วเผาไปที่ความร้อนสูงเกิน 1000 องศาเซลเซียส ทำให้แร่ต่างๆละลาย จนถึงไปทำปฏิกริยาใหม่เป็นแร่เชิงซ้อน ออกสีเขียวเข้มออกดำ
เมื่อเวลาผ่านไป แร่ต่างๆก็จะมีการสลายตัวบ้าง ออกมา มากน้อยตามระดับความร้อนที่เผา ถ้าร้อนน้อยจะสลายตัวมาก ออกเป็นสีนวลๆ และสีสนิมของแร่ขาวนวลคล้ายขี้ผึ้ง
ทำให้ผิวพระรอด "มาตรฐาน" เป็นสีขาวนวลออกแดงๆ แต่ถ้าร้อนมาก สีพื้นจะเป็นสีเขียวของแร่เหล็กเชิงซ้อน แต่สนิมเหล็กจะต้องมีแบบบางๆ แต่ยังต้องมี
ถ้าไม่มี มักจะเก๊

พระผงสุพรรณ ผิวฉ่ำ

เนื่องจากพระผงสุพรรณเป็นพระดินดิบ ไม่ผ่านการเผา จึงอาศัยเนื้อว่านในการรักษารูปทรง และความคงทนของเนื้อพระ
น้ำว่านจะซีมออกมาคลุมเนื้อดินไว้ไม่ให้กร่อน จึงทำให้ผิวมีความมันฉ่ำ ยิ่งมากยิ่งดี
ถ้าไม่มี มักจะเก๊

พระซุ้มกอ ผิวผดผื่น

พระกำแพงซุ้มกอ จะมีการผสมน้ำว่านที่ส่วนใหญ่มีสีแดง แร่เหล็ก ลงไปในเนื้อพระ กดอัดเข้ารูป สีน้ำว่านทำให้กลายเป็นพระซุ้มกอเนื้อแกร่ง แดง ขาว เหลือง หรือเนื้อดำ
แต่ พระซุ้มกอส่วนใหญ่ ยังคงรักษาสภาพ เม็ดแดงๆในเนื้อ ที่แข็งกว่าเนื้อดินเล็กน้อย
เมื่อดินกร่อนยุ่ยหลุดไป ก็จะเห็นเม็ดแดงๆ ของก้อนน้ำว่าน และแร่เหล็กลอยขึ้นเหนือผิวดินยุ่ย เห็นเป็นเม็ดผดผื่นแดงๆ มนๆ นูนสูงกว่าผิวดินเล็กน้อย
ถ้าไม่มี มักจะเก๊

พระนางพญา ผิวร่องทรายมน

พระนางพญาพิษณุโลก จะมีการผสมเม็ดทรายในเนื้อพระดินดิบ ที่แน่นอนว่าจะมีการกร่อนช้ากว่าเนื้อดิน
และมักมีรอยแยกระหว่างผิวทรายกับผิวดิน เป็นร่อง เรียกว่า ร่องทราย เนื่องจากการกร่อนของเนื้อดินรอบเม็ดทราย
ขณะเดียวกัน เม็ดทรายก็จะกร่อน มีความมน ถ้าผ่านการใช้จะกร่อนเป็นริ้วๆ
จึงเกิดเป็นเม็ดทรายมน ท่ามกลางร่องทราย
ถ้าไม่มี มักจะเก๊