พระเก๊ส่วนใหญ่จะทำผิวยุ่ยเชื่อมต่อกับเนื้อแกร่งไม่ได้ แม้ได้ ก็ไม่มีแร่ดอกมะขามโผล่ แม้จะโผล่ ก็ไม่กร่อนยุ่ยมน

ก่อนจะหยิบพระซุ้มกอได้ถูกต้อง เราจะต้องศึกษาพิมพ์และเนื้อพระซุ้มกอให้เข้าใจ

แต่เมื่อเข้ามาในวงการใหม่ๆ เป็นปกติมาก ที่นักต้มตุ๋นในตลาดพระจะถือว่าเราเป็นเหยื่อ ยัดเยียดพระเก๊ ในนามของพระแท้ดูง่าย

ทั้งๆที่เป็นพระเก๊ตาเปล่าระดับ 5 เมตร สำหรับคนที่ดูเป็นแล้ว

พระเก๊ส่วนใหญ่จะทำผิวยุ่ยเชื่อมต่อกับเนื้อแกร่งไม่ได้

แม้ได้ ก็ไม่มีแร่ดอกมะขามโผล่

แม้จะโผล่ ก็จะถูกขัดแบนเรียบ ไม่กร่อนยุ่ยมน

แต่ด้วยความที่เรายังไม่รู้อะไร เขาว่าอย่างไร เราก็จะเชื่อเขาไปก่อน รีบเอาไปเปิดหนังสือเทียบดู

พวกแผงพระก็จะหลอกเราซ้ำว่า เป็นพระมีน้อย หายาก ไม่ค่อยมีในตำรา ว่าเข้าไปนั่น

เนื้อผิด พิมพ์ผิด ก็ยังว่า พระแท้ดูง่าย 

กว่าจะรู้ว่าโดนหลอก ก็หลายรอบ และเปิดตำราจนหน้ากระดาษเปื่อย

เพราะความรู้พื้นฐานมักไม่ค่อยพอที่จะเรียนได้อย่างรวดเร็ว

แม้ผมจะพยายามอ่านหนังสือก็ยังดูช้ามาก

จนท่านเซียนใหญ่ ที่เป็นอาจารย์สอนผมดูพระ ดุว่าเอาบ่อยๆ ว่า อ่านหนังสือน้อยเกินไป

ผมก็เถียงไม่ออก เพราะน้อยเกินไปจริงๆ

นี่คือตัวอย่างพระซุ้มกอเก๊ที่ในระยะแรกๆ ดูยังไงก็แท้ เพราะความไม่รู้ครับ

แม้คราบโปะ ก็หลอกเราว่า คราบกรุ

พิมพ์ผิด ก็บอกว่าพิมพ์หายาก

 ใช้น้ำหมึกพ่นก็หลอกว่าเป็น "รารัก" ดินโปะ ก็บอกว่าเป็นเนื้อยุ่ย

ขัดแย้งไปหมดทุกเรื่อง แต่เราก็ฟังไม่ออกว่าขัดแย้งอย่างไร

เนื้อดำ หายาก ยิ่งโดนหลอกทั้งพิมพ์และเนื้อ คราบโปะขาวๆ ก็ว่าเป็นคราบกรุ