ฉันยังคงหลงทิศติดจอห์นนี่ บนวิถีตื่นหลับอันสับสน เป็นคนเก่งคนรู้ดูชอบกล......

 

 

จอห์นนี่ที่รัก

 

ชายคนนั้นฉันถือชื่อ “จอห์นนี่”

เป็นผู้ที่ฉันมักรักเสมอ

เป็นหนุ่มน้อยหนุ่มใหญ่ได้พบเจอ

ยามที่เผลอใจมักรักทุกวัน

 

รักแล้วต้องติดต่อขอถามไถ่

ฝากดวงใจให้ดีที่ละขั้น

ยื่นความรักให้รับในฉับพลัน

ให้เธอนั้นตอบรับฉันกลับมา

 

แล้วโทรเช้าแช็ตเย็นอยู่เป็นนิตย์

เพื่อเสริมสิทธิ์อิสระปรารถนา

ประกอบภาพสวยใสส่งให้มา

ดูต่างหน้าอย่างนี้เธอที่รัก

 

เมื่อได้พบหนุ่มใหม่ใจมาดมั่น

สายสัมพันธ์อันใหม่ได้ประจักษ์

เป็น “จอห์นนี่” คนใหม่มาทายทัก

เริ่มหลงรักจักซึ้งอีกหนึ่งคราว

 

ทิ้ง “จอห์นนี่”คนเก่าเอาคนใหม่

ที่ผ่านมาผ่านไปไม่ขอกล่าว

หา “จอห์นนี่” ทีละคนบนทางยาว

แต่ละก้าวคราวจรทุกข์ร้อนรน

 

ฉันยังคงหลงทิศติด “จอห์นนี่”

บนวิถี “ตื่นหลับ” อันสับสน

เป็นคนเก่ง... คนรู้...ดูชอบกล

หรือหลงตนวิกลจิตคิดไปเอง