หลายคนที่รู้เรื่องนี้ตกใจอย่างมาก ที่พี่พยาบาลแห่ง รพ.มหาสารคาม ที่คอยช่วยเหลือเพื่อนๆที่อยู่ต่างจังหวัด ในการติดต่อกับทางมหาวิทยาลัย ทั้งเรื่องการลงทะเบียนเรียน – จ่ายเงิน, ส่งเอกสาร เป็นธุระในการติดต่อเดินเรื่องตามขั้นตอนแทนเพื่อนๆหลายคน
เป็นคนที่คอยเติมกำลังใจให้เพื่อนยามรู้สึกท้อ จนเพื่อนๆชื่นชมและซาบซึ้งในน้ำใจที่มีให้ แต่ในเวลานี้ ก.ย.2549 พี่พยาบาลกลับท้อแท้ ถอดใจ ไร้พลังในเรื่องการเรียนเสียเอง
ชีวิตของพี่พยาบาลก็เหมือนหลายๆคน มีปัญหาผ่านเข้ามาในแต่ละวัน ทั้งเรื่องงานที่ รพ. เรื่องครอบครัว – สามี – ลูก – คุณแม่ของเธอ - การเงิน - และเรื่องเรียนที่ มมส.
เรื่องเรียนนั้น เธอเครียดมาก ไม่มีสมาธิอ่านหนังสือ โครงร่างวิจัยจึงไม่มีความก้าวหน้า เมื่อไปพบอาจารย์ที่ปรึกษาที่คณะ จึงยังไม่ผ่านสักที เปลี่ยนหัวข้อไปหลายเรื่อง แต่ก็ยังไม่ผ่านเช่นเดิม
แม้จะถูกตำหนิจากอาจารย์ แต่เธอก็ยังฮึดสู้ใหม่ทุกครั้ง ท้อบ้างแต่ไม่ถอย หวังไว้ว่าต้องผ่านสักวัน แต่หลายปัญหาที่รุมเร้า ทำให้เธอต้องใช้เวลาคิด ลงมือ-แก้ไข ทำให้การเตรียมตัวเรื่องทำวิจัย ไม่สามารถทำได้อย่างเต็มที่
<p class="MsoNormal"><span style='font-size: 14pt; font-family: "Angsana New"'>เวลาผ่านไปร่วมปีครึ่ง นานจนเธอเริ่มปลง<span> </span>ท้อ..ไม่อยากรับรู้ เฉย ปล่อยวาง ขาดความกระตือรือร้น<br> <br> แต่เธอยังไม่คิดที่จะเลิก ไม่ทิ้ง อยากทำต่อให้เสร็จ เพราะอยู่ที่มหาสารคาม เจอเพื่อนๆ อาจารย์ คนรู้จักหลายคน มักจะถูกถามเรื่องเรียนเสมอ ว่า ไปถึงไหนแล้ว<br> <br> ซึ่งเป็นคำถามที่เธอให้คำตอบได้อย่างลำบากใจที่สุดในเวลานี้<br> <br> เพื่อนๆ </span>–<span style='font-size: 14pt; font-family: "Angsana New"'> พี่- น้อง ในรุ่น ติดตามถามไถ่ให้กำลังใจ แต่เธอ สิ้นหวัง ไร้พลังไปแล้ว<br> <br> เพื่อนๆปรึกษา หารือกัน จะช่วยเธอยังไง<br> <br></span></p><h3> <span style='font-size: 14pt; font-family: "Angsana New"'> เธอขาดความกระตือรือร้น </span>– <span style='font-size: 14pt; font-family: "Angsana New"'>จะเติมความกระตือรือร้นอย่างไร</span>
</h3><h3>
เธอหมดความหวัง – จะทำให้เธอมีความหวังได้อย่างไร
</h3><h3>
เธอถอดใจ – จะทำให้เธอมีหัวใจสู้ เหมือนแต่ก่อนได้อย่างไร
</h3><h3>
เธอไม่ยอมลงมือทำ – จะทำให้เธอลงมือทำ อ่าน เขียน ได้อย่างไร
</h3><h3>
เธอหมดพลัง แรงใจ – จะเติมพลัง แรงใจได้อย่างไร
</h3> <p class="MsoNormal"> </p> <p class="MsoNormal">ปัญหาอยู่ตรงไหน ควรแก้ตรงนั้น
แต่ปัญหาของเธอหลายเรื่อง เป็นเรื่องส่วนตัวของเธอเอง ใครจะกล้าไปยุ่งล่ะ
ด้วยวัยวุฒิ หน้าที่การงาน (พยาบาลวิชาชีพ) เธอย่อมมีความรู้สึกนึกคิดเป็นของตัวเอง ไม่ง่ายที่จะชักจูง โน้มน้ามใจได้ง่ายๆ
นายบอนและพี่ๆ เพื่อนๆ เป็นห่วงครับ นึกไม่ออกว่าจะช่วยเหลือยังไง</p> <p class="MsoNormal"> </p> <h2>แต่ไม่เคยคิดที่จะทิ้งกัน เมื่อเดินมาด้วยกัน ก็ต้องเดินไปด้วยกันจนถึงจุดหมายปลายทางข้างหน้า</h2><h2></h2><p class="MsoNormal">
แต่ตอนนี้นึกไม่ออกครับว่า จะเดินกันไปยังไง…
</p> <p class="MsoNormal"> </p>