สมบัติอันล้ำค่าของลูกอย่างหนึ่ง..?

สวัสดีครับเพื่อน ๆ ชาวโกทูโนว์  ในช่วงเวลาใกล้ 17.00 น. วันนี้ผมเองยังอยู่ใน ม. ทักษิณ  มีเรื่องเล่าเกี่ยวกับชมรมพุทธศาสตร์ดังนี้ว่า...ด้วยบรรดาลูกศิษย์ชมรมพุทธศาสตร์ ม. ทักษิณ  จัดงานต้อนรับน้องใหม่ที่สมัครเข้ามาสานต่องานชมรมเป็นการสืบทอดเจตนารมณ์จากรุ่นสู่รุ่น 

 เป็นการแสดงความกตัญญุตาต่อบรรพบุรุษที่รักษาพระพุทธศาสนามาให้ลูกหลานเหลนโหลนได้รับสัจจะธรรมคำสอนของพระพุทธเจ้า  และเป็นการตอบแทนบุญคุณของแผ่นดินเกิด  ด้วยเราชาวพุทธอยู่ในวิถีวัฒนธรรมพุทธมาแต่เกิดกาย  และได้รับคำสั่งสอนอบรมจิตใจให้เป็นคนคิดดีทำดี  ละเว้นความชั่วทั้งหลาย  พร้อมกับหมั่นทำจิตใจให้ผ่องใสอยู่เสมอนี้ 

 เป็นแนวทางดำเนินชีวิตที่พอดีพอเพียง  เพราะเดินตามทางสายกลางดังคำสั่งสอนที่เรียกว่ามรรคมีองค์ 8 ประการ  มีศีลอันเป็นเกราะป้องกันตัวให้มีความปลอดภัยในการดำรงชีวิต  มีสมาธิคือการรักษาสภาพจิตใจให้มั่นคงไม่วอกแวกซุกซนรุกรนจนหาความแน่นอนอะไรไม่ได้  มีปัญญารู้แจ้งแทงทะลุในทุกสิ่งที่ตนเองสงสัย  รวมทั้งศีล  สมาธิและปัญญานี้ก็เห็นความเชื่อมโยงในมรรค 8 นั้น  อันเป็นเส้นทางเดินสายกลางแห่งความพอดีทางจิตใจ  ใครทำใครได้  ใครกินใครอิ่ม  สิ่งของเหล่านี้มันเป็นของเฉพาะตน

        ดังนั้นพระพุทธศาสนานี้คือสมบัติอันล้ำค่าที่พ่อแม่ปู่ย่าตายายหรือบรรพบุรุษของเรารักษามามอบไว้ให้ลูกหลานอย่างเรานี้ได้สืบทอดส่งเสริมอนุรักษ์เพื่อให้พุทธธรรมดำรงคงอยู่ตลอดไปตราบนานเท่านาน  ขอให้ลูก ๆ จงตระหนักรู้และเข้าใจในเจตนารมณ์ของบรรพบุรุษด้วยเถิด.