...

เมืองอยุธยาในปัจจุบันนี้ที่ได้ไปนอนพักอยู่เพื่อซึมซับวิถีวัฒนธรรมอันเก่าก่อนมาของชนเผ่าไทเรา  ยังคงเห็นร่อยรอยทางประวัติศาสตร์ได้เป็นอย่างดี  ขณะเดินไปภายในวัดร้างนามว่าวัดพระศรีสรรเพขรนั้น 

 แว่วได้ยินเสียงภาษาต่างประเทศมาว่า...นี่เธอ...ฉันคงต้องมาที่นี่อีกครั้งละ  ฉันชอบนะ...เป็นเสียงผู้หญิงชาวยุโรปที่ทัศนศึกษาแล้วปรารถนามาแบบส่วนตัว ๆ ทำให้ได้มุมมองว่า  ชาวเราที่เป็นเจ้าของประเทศนั้นพึงต้อนรับแขกบ้านแขกเมืองให้เขามาเที่ยวแล้วคิดถึงเมืองไทยปรารถนาจะมาบ่อย ๆ ไม่ใช่เขามาแล้วไปทำร้ายเขาอย่างที่เป็นข่าวเศร้า ๆ ตามทีวีที่พูดถึงมาแล้ว

แม่น้ำป่าสักกลางเมืองอยุธยา

เด็ก ๆ เห็นเมืองประวัติศาสตร์อยุธยาแล้วอยากไปชมอีกเช่นกันนะครับนี่  ผมมีโอกาสล่องเรือไปในสายน้ำแห่งแม่น้ำป่าสักแล้วต่อด้วยแม่น้ำเจ้าพระยายามใกล้ค่ำ 

เราทานอาหารบนเรือที่ลอยละล่องไปตามสายน้ำ  มีเรือลาก  เรือแจวบ้างพอเป็นวิถีไทให้ได้ชมยามค่ำ ๆ 

  เราล่องเรือไปจากตรงข้ามวัดพนัญเชิงไปจนถึงคุ้งน้ำหน้าวัดไชยวัฒนารามจึงหวนกลับ

เห็นภาพแสงไฟจากวัดพนัญเชิงสาดส่องลงสุ่แม่น้ำป่าสักสวยงามยามค่ำคืนครับก่อนที่เราจะอำลาราตรีกาลให้ผ่านพ้นไปกับการได้พักผ่อนหลับนอนสบาย ๆ ในเมืองกรุงเก่าแห่งนั้น