ครอบครัวกระต่ายที่เป็นอยู่อย่างเรียบง่าย

อยู่กันสองตัว

หนึ่งหญิงหนึ่งชาย

แล้วความรักก็ทำให้กระต่ายสองตัวมีชีวิตชีวา

ตกลงใจที่จะใช้ชีวิตเป็นครอบครัวเดียวกัน

แล้วไม่นานก็มีพยานรักขึ้นมาหนึ่งตัว

สีขาวสวย

เราตั้งชื่อให้ว่า "โมโม่" (บันทึกกระต่ายน้อย)

 

 

พวกเรารู้สึกตื่นเต้น

และดีใจมากที่ได้เห็นสมาชิกใหม่ของกระต่าย

แต่ความดีใจก็ไม่ทันจางหาย

ความกังวลก็มาแทนที่

เพราะสองสามีกระต่ายดันรักกันม๊ากมาก

ผลิตลูกมาอีก ๒ ตัว

อ้าว...นี่มันปีละกี่ครอกนี่

แล้วเดี๋ยวไม่เต็มบ้านเลยรึ

เลี้ยงมาปีกว่า

จากสองตัวมาเป็นห้าตัวแล้ว

 

 

แต่มันน่ารักนะ

กินเก่ง

แถมโตไวด้วย

มันก็เป็นสีสันของบ้าน

บ้านที่มีสัตว์เลี้ยง

 

 

แต่คงต้องหาทางป้องกัน

ไม่ให้มันรักกันมากกว่านี้

เฮ้อ...รักมากไปก็ไม่ดี

รักมากก็ทุกข์มาก

นี่แหละชีวิต

ไม่ว่าคนหรือสัตว์

 

...........................................

 

จากวันนั้นกระต่ายตัวแดงแดง

ได้นมได้น้ำได้อาหาร

กระต่ายน้อยก็เติบใหญ่เป็นกระต่ายแสนซน

วิ่งเล่นหยอกล้อกับธรรมชาติ

จากกระต่ายน้อยในกรง

ก็คงต้องเริ่มออกจากกรงไปสู่ธรรมชาติ

ธรรมชาติที่เป็นอิสรภาพ

อิสรภาพของชีวิตที่จะคิด

และโลดแล่นบนโลก

โลกที่ยังมีกรอบขีดกางกั้นอยู่

คือกรอบของธรรมชาติและศีลธรรม

คือการอยู่ร่วมกันอย่าเป็นปกติสุข