วิถีแห่งวันวาน..?

อันชีวิตของคนเรามีเรื่องเล่ามากมาย  หนึ่งในเรื่องเล่าเหล่านั้นสะท้อนความเป็นอยู่ของผู้คนในยุคปัจจุบันได้บ้างไม่มากก็น้อย  การถ่ายเทประสบการณ์ที่ผ่านพบนับเป็นเส้นทางหนึ่งของความรู้สำหรับผู้ศึกษาความเป็นไปของวิถีชีวิต

 

        เมื่อวันวานในช่วงเวลาหนึ่งของผมเองนั้นที่ได้ปฏิบัติลงไปคือการเดินทางไปพบผู้คนตามเส้นทางสายสังคมศึกษา  ทำไมจึงว่าอย่างนี้  ตอบได้ว่า เป็นการออกนิเทศ  ไปให้กำลังใจแด่มวลศิษย์ที่ปฏิบัติการสอนตามโรงเรียนต่าง ๆ เริ่มต้นจากการไปโรงเรียนดังในเมืองหาดใหญ่ที่มีชื่อเสียงดีด้านการเรียนการสอนให้เด็กเก่งดีสอบเข้าที่ไหนก็มักจะได้เฮกันละ

 

        ณ โรงเรียนแห่งนี้มีลูกศิษย์มาปฏิบัติงานอยู่ 5 คนด้วยกัน ได้พบปะคุยกันแล้วได้รู้ว่า  เขาเหล่านั้นทำหน้าที่อย่างดี  มีการเตรียมตัวในการสอน  มีแผนการสอนอย่างเป็นขั้นตอน  โดยมีคุณครูพี่เลี้ยงคอยดูแลอย่างใกล้ชิดเป็นที่น่าชื่นชมอย่างมาก

 

         ทั่วที่มองสังเกตด้วยสายตาว่าโรงเรียนแห่งนี้มีระเบียบวินัยดีมาก  สถานที่สะอาด  บรรยากาศเอื้อต่อการเรียนรู้ของมวลนักเรียน  เหล่าลูกศิษย์สายสังคมศึกษาที่มาปฏิบัติอยู่นี้เป็นรุ่นที่ 4 แล้วที่ผมเข้ามาดูแลให้กำลังใจ  และยังมีรุ่นพี่ได้บรรจุเป็นครูประจำที่นี่คอยให้คำปรึกษาอีกด้วยช่วยให้เบาใจในเรื่องต่าง ๆ ที่เกรงว่าครูพันธ์ใหม่ยังไม่เข้าถึง  ซึ่งมีรุ่นพี่คอยให้คำปรึกษาด้วยแล้วก็หายห่วงละครับ

 

        พอออกจากโรงเรียนแห่งนั้นแล้วติดต่อไปยังโรงเรียนอีกแห่ง ที่เปิดสอนในระดับ ม. ต้น เป็นโรงเรียนเทศบาล 4 วัดคลองเรียน  อยู่ในเมืองหาดใหญ่เช่นเดียวกัน  พบคุณครูน้ำใจงามพาเดินไปส่ง ณ ที่เป้าหมายเพื่อพบลูกศิษย์ที่มาปฏิบัติงานสอนสายสังคมศาสตร์ระดับ ม. ต้นที่นี่

 

        เป็นอันว่าได้ให้กำลังใจในการปฏิบัติงานของเหล่าลูกศิษย์แล้ว  ดูในภาพรวมก็เห็นสบายดีมีความสุขกันทุกคนละ

        แง่คิดที่ได้...ชีวิตคือการเดินทางไปยังเป้าหมายที่เราตั้งใจเอาไว้  ถึงแสนไกลเพียงใดจงก้าวไปทีละก้าวไม่นานคงถึงที่หมายแน่นอน.