น้ำที่หยดลงโอ่งครั้งละหยด(อย่างต่อเนื่อง)ผ่านกาลเวลา "ต้องมีสักวันที่น้ำนั้นจะเต็มล้นโอ่งใบนั้น"

 

 

...ย่างเข้าสู่เดือนมิถุนายนเป็นเวลารอบของการทิ้งช่วงของฝนฟ้า.

 

...ที่ป่าผักหวานแห่งนี้ฝนทิ้งช่วงราว2อาทิตย์ แต่ฝนทิ้งช่วงปีนี้2555ต่างจากปีที่แล้ว2554.

 

...ปีที่แล้วฝนทิ้งช่วงพร้อมกับแดดที่แผดเผาต้นไม้แห้งเหี่ยวบ้างก็ตายไปเพราะทนไม่ไหว ให้น้ำไม่ทั่วถึง(สายยางรดน้ำที่เก็บเข้าไว้ในร่มต้องนำกลับไปวางที่เดิม)น้ำในบ่อปลาลดระดับ ใจคนพลอยเศร้าสะเทือน.

 

...มาปีนี้ที่ฝนทิ้งช่วงนานพอๆกับปี54 แต่ดูเหมือนภาพของธรรมชาติภายในสวนเปลี่ยนไปต่างจากเดิม ตั้งแต่เข้าฝนหยอด(ปลูก)เมล็ดผักหวานตลอดเดือนพฤษภาคมฝนตกมาตลอด ดินอิ่มน้ำโซนที่ดินแข็งๆไม่เคยปลูกผักหวานได้กลับเข้าถึงปลูกได้อย่างง่ายดาย น้ำในบ่อเพิ่มขึ้นตามฤดู ภายในหัวใจของคนปลูกให้รู้สึกเต็มอิ่มกับธรรมชาติที่เพียรสร้างมา.

 

...ปีนี้ต้นไม้ภายในสวน มองไปมุมไหนรู้สึกถึงธรรมชาติที่กลมกลืนกัน ถนนที่หญ้าเคยรกต้องใช้แรงถางอย่างมากกลับเบาบางเตียนโล่ง ในป่าโซนใต้ร่มไม้ที่เมื่อก่อนมุดลอดไปเจอแต่เถาวันพันหัวให้ยุ่ง แต่มาปีนี้มุดลอดไปมุมไหนก็ให้ทะลุปรุโปร่ง.

 

...อีกอย่างที่แปลกกับตัวเองในปีนี้ที่สมใจนึก(อธิษฐานจิตถึงกรรมดี)นึกถึงสิ่งใดมักได้มาได้เจอ นึกขอฝนให้ต้นไม้หลายๆครั้งที่สมใจ(ที่ผ่านมาช่วงขับเคี่ยวค้นหาผักหวาน"ปีนั้น"ยังจำได้ที่โคตรแล้ง ฟ้ามือฟ้าร้องราวฝนจะถล่มเทลงมาเป็นสายแต่ไม่มีเลยซักหยด เป็นเช่นนี้ตลอดฤดูฝนหัวใจคนแทบหมดแรงสิ้นหวังกับความเหน็ดเหนื่อยกับการปลูกต้นไม้ที่เปรียบได้กับการเดินทางที่มองไม่เห็นปลายทาง).

 

...ธรรมชาติที่เกิดขึ้นในปีนี้ทำให้ข้าพเจ้านึกถึงคำพูดที่บอกว่า"ทุกข์ได้เสวยในชาตินี้ ความสุขก็ย่อมได้รับในชาตินี้เช่นกันไม่ต้องรอชาติหน้า.

 

...เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมาต้นไม้เริ่มแห้งเหี่ยวได้เวลาต้องรดน้ำช่วยต้นไม้เสียแล้วดูฟ้าแจ่มแจ้งไม่มีทีท่าว่าฝนจะมาเยือน ติดตามข่าวสภาพอากาศก็บอกว่าฝนทิ้งช่วงยาว.

 

...แต่ธรรมชาติในสวนในใจที่รู้สึกกับตัวเอง(มันเต็ม)เอ่ยปากขอถาม(ธรรมชาติ)อธิษฐานจิตขอถามความดี(ที่ทำ) หากสัมมาสมาธิข้อสุดท้ายนั้นเต็มบริบูณ์ในวันนี้ ฝนให้คำตอบขอความชุ่มฉ่ำให้กับต้นไม้(เพียงคิดก็ให้ขำกับตัวเอง แต่ฝนกลับตกลงมาในห้วงเวลานั้นมันก็ทำให้คิดและยิ้มกับตัวเอง จนคนข้างๆออกปาก"เจ้าขอฝนได้อีหลี").

 

...4-5วันที่ผ่านมาได้พูดคุยกันเกี่ยวกับหลักธรรมะเกี่ยวกับสิ่งที่ร่วมทำมาด้วยกันและเส้นทางเดินชีวิตกับทิศทางที่จะก้าวเดินไป บางครั้งสิ่งที่เห็นตรงกันสองคน(เข้าข้างตัวเอง คิดเองรึเปล่า)ก็เป็นสิ่งที่ต้องคิด แต่บางช่วงจังหวะก็มีบุคคลที่สาม(กัลยาณมิตรผักหวาน)ที่มาช่วยยืนยันคำตอบนั้น.

 

...วานนี้(24-6-55) กัลยาณมิตรผักหวานมาจากจังหวัดชัยภูมิ อ.จตุรงค์ (ครอบครัวคุณครู)มารับต้นกล้าที่สั่งจองเอาไว้ ตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้พบกันให้รู้สึกถูกชะตากับความนิ่งของใจผู้มาเยือนทั้งสองท่าน โดยเฉพาะตัวน้อยๆที่อุ้มมาด้วยอยู่ในท้อง(ช้างน้อย) เป็นคนรุ่นใหม่ที่เข้าหาธรรมชาติ วันนี้ที่กลับมาเยี่ยมเยือนได้พาคุณแม่มาด้วยก็ให้สัมผัสใจที่แน่นแฟ้นกับความนิ่งสงบของท่าน.

 

...ขอบคุณกำลังใจไมตรจิตจากท่านที่มองเห็นในสิ่งที่ทำและรับได้ในสิ่งที่ผักหวานป่ามอบให้ เป็นอีกครอบครัวที่เชื่อมั่นว่าท่านจะปลูกผักหวานป่าสำเร็จ...

 

* ครอบครัวคุณครู (ท่านกลับไปแล้วค่อยทราบว่าท่านเป็นอาจารย์) *

 

     ...กำลังใจจากผู้มาเยือน กัลยาณมิตรผักหวาน...

 

                  ...กระจกสะท้อนจากสมุดเยี่ยม...

 

      *** ขอบพระคุณและสวัสดีค่ะ***

 

             

 

       ***มอบเพลงนี้ให้กับช้างน้อยที่อยู่ในท้อง(ดร.ผักหวาน)***