ดมกลิ่นอึตัวเอง เพื่อสุขภาพ..อายุยืน

ผมมีคห.ว่า กลิ่นขี้ (อึ อุจจาระ) คือ ตัวบ่งชี้ (kpi) สุขภาพ ที่สำคัญที่สุด ที่หมอหรั่ง หมอไทย ไม่มีวันเข้าใจได้หรอก

วันนี้ผมได้รับคำถามว่า "น้ำหมักชีวภาพ ดีต่อสุขภาพจริงไหม" เป็นครั้งที่สองในชีวิต ครั้งแรกเมื่อสักสองปีก่อนจากนักธุรกิจใหญ่รายหนึ่งที่ทำธุรกิจด้านสารชีวภาพด้วยซ้ำ วันนี้ถูกถามจากบุคลาการด้านการแพทย์แผนใหม่

ผมก็จะยังคงตอบแบบ “แทงกั๊ก” ไม่เปลี่ยนแปลงว่า ...มันบ่แน่ดอกเด๊อ เพราะมันมีปัจจัยหลายอย่างที่พันกันนัวเนีย

1) ความรู้เราสูงพอหรือยัง ที่ว่าจุลินทรีย์ตัวไหน มีประโยชน์อย่างไร ผลเสียข้างเคียงอย่างไร แล้ว “ดอกเบี้ย” ระยะสั้นระยะยาว ที่ต้องจ่ายเป็นอย่างไร

2) กรรมวิธีการผลิต สกป. สะอาด ขนาดไหน

3) องคาพยพของแต่ละคน ต่างกันอย่างไร (เช่นบางคนชอบกิน เปรี้ยว เค็ม เผ็ด ต่างกัน) แล้วจะให้กินจุลินทรีย์เหมือนกันทุกคนหรือ

ตัวผมเองเคยลองเอาตัวเข้าแลก กินน้ำหมักอีเอ็มเป็นเวลา ๑ ปี ช่วงพศ. ๒๕๕๐ โดยภาพรวมๆ ก็ดีนะ ไม่เห็นผลร้ายอะไร แต่ผมจะยังไม่โฆษณาให้คนอื่นดื่มตามหรอก เพราะอาจเกิดผลเสียก็เป็นได้ เนื่องเพราะไอ้สามข้อข้างต้นนั่นแหละ โดยเฉพาะข้อสาม

ในความเห็นส่วนตัว ผมว่าโลกเรากำลังเคลื่อนไปสู่ระบบชีวภาพ ซึ่งมันเป็นวัฏจักรขึ้นลง ตามกระแส เป็นธรรมดา เพียงแต่ว่า กิเลส มันมักวิ่งเร็วกว่าความรู้เสมอ โดยเฉพาะกิเลสแห่งการ กลัวตาย เพื่อสนองตอบต่อการ "ดำรงอยู่"

จุลินทรีย์ในร่างกายของเรามีมากหลายชนิด ซึ่งส่วนใหญ่เป็นสิ่งมีประโยชน์ต่อร่างกาย เพราะไอ้ที่ไม่มีประโยชน์นั้นร่างกายได้ลงทุนลงแรง ฆ่าตาย ไปมากแล้ว

...ผมถามว่า ทำไม เราไม่เอาสมองมาคิดหาหนทางทำนุบำรุงจุลินทรีย์”ภายใน”เหล่านี้ให้ดี มีสุขภาพแข็งแรง ....แต่กลับจะเอาสมองไปหาจุลินทรีย์ “ภายนอก” มา “เสริมสร้างสุขภาพ” ทั้งที่ไม่ได้มีความรู้กับสิ่งเหล่านั้นอะไรเลยหรือมากนัก โดยเฉพาะในระยะยาวที่ยาวเกินเสกลช่วงชีวิตมนุษย์ไปสิบ ร้อย พันเท่า

นอกจากไม่ส่งเสริมแล้ว ยังทำลายด้วยสารเคมีปนเปื้อนมากหลาย จาก น้ำ อาหาร ยา อากาศ ที่มาจาก “รสนิยม” โดยตรง และ รสนิยมโดยอ้อม (จากการบีบคั้นจากสังคม การโฆษณา และ การบรรยายของนักวิชาการ "กรรมมารอ" )

เคยได้ยิน หลวงพ่อขี้หอม ไหมครับ (ลาว จำปาศักดิ์ ประมาณ ๑๐๐ ปีมาแล้ว เพื่อนของอาจารย์ของอาจารย์ของอาจารย์ของผมเองแหละ...สนิทกันปานนั้น อิอิ) ผมว่านี่แหละคือ คำสำคัญ (ขี้หอม)

การขี้ออกมาแล้วหอมนี้แสดงว่าอะไร? ..... แสดงว่าการย่อยอาหารในกระเพราะมีปสภ.มาก ไม่มี “การเน่า” ให้เกิดกลิ่นเลย

ถ้าขี้เหม็น แสดงว่า ระบบการย่อยไม่ดี จึงมีการเน่า ซึ่งการเน่านี้จะส่งผลเสียต่อร่างกายได้มาก

ดังนั้นถ้าอยากมีสุขภาพดี คนถางทางขอแนะคือ ....ให้เลิกนั่งอึแบบฝรั่งกันเสียที เพราะมันไม่ค่อยได้กลิ่นอึของตัวเอง เนื่องเพราะอึมันปนไปกับน้ำที่ขังในคอห่านเสียหมด ... แต่ให้หันมานั่งอึบนโถส้วมซึมแบบโบราณ (ไทยเรามีส้วมแบบนี้มานาน ไม่ต่ำกว่า ๘๐๐ ปี หลักฐานมีอย่างน้อยที่วัดศรีโคมคำ พะเยา ไปดูส้วมนี้ได้ ...ที่ภัณฑ์รักษ์ก็ยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเป็นส้วม)

จากนั้นนั่งอึไปก็ให้ดมกลิ่นอึตัวเองไปพลาง แล้วทำการจดบันทึกไปพลาง ว่าวันนี้กินอะไรที่ทำให้กลิ่นอึเหม็น กลาง หอม ปานใด แล้วเอามาวิเคราะห์ว่าจะทำให้กลิ่นอึเราเหม็นน้อยลงกว่าเดิมได้อย่างไร

จากนั้นให้ทำการปรับอาหารไปเรื่อยๆ จนทำให้อึหอมได้ ซึ่งแสดงว่าอาหารนั้นเหมาะกับจุลินทรีย์ภายในของเรา ทำให้ย่อยอาหารที่กินได้หมดจรด ไม่มีการเน่าเสียเลย ...แถมหอมอีกตะหาก

ถ้าทำให้ "ขี้หอม" ได้แบบนี้ คนถางทางรับรองว่าสุขภาพจะดี และอายุจะยืน

ยกเว้นพวก "ตดคนอื่นยากแค้นสุดแสนเหม็น ตดของเราถึงเหม็นไม่เป็นไร" กล่าวคือ ข เหม็๋นก็ว่าหอมไปเสียอีก

EM ทั้งหลายนั้นก็มีหลักการคล้ายกัน คือ ต้องมีกลิ่นหอม ไม่เหม็นเน่า

ถามว่า จริงๆ ตื้นๆ แล้ว EM คืออะไร คงไม่มีนักชีวเคมีปริญาสามัญ (สูงกว่าเอก) คนไหนตอบได้ แต่ผมขอบ้าบอตอบว่า มันเป็นเพียง ขี้ เยี่ยว ตด ของ “ไอ้ตัวจิ๋ว” ที่ถ่ายออกมาผสมกัน ก็เท่านั้นเอง แต่ดจร. ไปเห่อเรียกกันว่า EM ธ่อเอ๋ย กะอีแค่คำย่อภาษาฝรั่งว่า em ที่แ่ปลไม่ออกก็บูชากันจนเป็นกระแสไปแล้ว ทั้งที่เป็นเพียงแ่ค่ ขยต. ของสัตว์ชั้นต่ำเท่านั้นเอง อนิจจาสัตว์ประเสิรฐคนไทยเราเอ๋ย...

จริงแล้วน่าเรียกอีเอ็มเสียใหม่ว่า ขยจ. (ขี้เยี่ยวจุลินทรีย์) ซึ่งนอกจากจะเป็นการไม่โกหกแล้ว ยังจะเกิดปัญญาดัวยว่า สัตว์ทั้งหลายในโลกต่างก็ กินขย.กันเป็นวัฏจักรนั่นแล เช่น

หมากิน ข คน

แมลงกิน ข หมา

จุลินทรีย์กิน ข แมลง

พืชกิน ข จลท.

คนกินพืช

นี่คือปฏิจจสมุปบาท แห่งการดำรงชีวิตในด้านรูปธรรม

...คนถางทาง (๒๔ มิย ๒๕๕๕)