ผมเคยเขียนบันทึกที่เกี่ยวกับกระบวนการ และวิธีการสร้างพระเนื้อผงปูนเปลือกหอย ตั้งแต่ในกระบวนการเรียนแรกเริ่มของผม

พระสมเด็จเกศไชโย เนื้อมุกขาวอมเหลือง

พระสมเด็จวัดระฆัง เนื้อมุกขาวอมชมพู

พระสมเด็จวัดระฆัง เนื้อมุกขาว

พระสมเด็จเกศไชโย เนื้อมุกขาว

ผิวพระสมเด็จวัดระฆัง เนื้อมุกดำ

แต่เมื่อผมคัดแยกพระเนื้อปูนเปลือกหอยออกมาได้จำนวนหนึ่ง ผมก็เริ่มสังเกตเห็นความเหมือนกันของพระกลุ่มนี้

คือ

ลักษณะความเลื่อมมันของผิวปูนดิบ

ที่มีลักษณะคล้ายกับผิวมุก

เช่น มุกชมพู จะออกแดงเรื่อๆ

มุกขาว จะออกสีคล้ายกระเบื้อง

มุกดำ จะออกสีเทาๆ ดำๆ

มุกทอง จะออกเหลืองๆ

บางทีก็ปนๆกัน ทั้งองค์ หรือเป็นจุดๆ

ที่เป็นเอกลักษณ์สำคัญของปูนเปลือกหอยดิบ

ที่จะแตกต่างจากปูนจากหินปูน หรือปูนภูเขา

ที่จะออกสีปูนด้านๆ แห้งๆ ขาวขุ่น ไม่ออกเลื่อมมัน

ที่ผมเชื่อโดยอนุมานว่า ปูนเปลือกหอยดิบ น่าจะยังมีสารประกอบเลื่อมมันแบบผิวมุก เมื่อดูที่ผิวจะเห็นเป็นโทนสีต่างๆของมุกออกมา ที่มีความน่าจะแท้สูงกว่าพระผิวด้านๆ ที่เป็นปูนสุก หรือปูนที่เผาจากหินปูน

ลักษณะเช่นนี้จะพบในพระสมเด็จวัดระฆัง และวัดเกศไชโย แต่จะไม่ค่อยพบในพระสมเด็จบางขุนพรหม

จึงน่าจะเป็นวิธีการดูพระสมเด็จเนื้อปูนเปลือกหอยอย่างรวดเร็ว

แต่อย่างไรก็ต้องไม่ลืม ดูพิมพ์ ดูเนื้อด้วยนะครับ