การกลับมา คิดถึง G2K
อนึ่ง คิดถึงพอสังเขป
จะอัดเทปป่าวประกาศ คงไม่ไหว
จึงทำได้เพียงขีดเขียน
เล่าความนัย
ถึงใคร ๆ ที่เคยคุ้น
เคยทักทาย
หายไปนาน นานจนลืม password
เข้า
เรื่องมันเศร้า อนิจจา
น่าใจหาย
เกือบสองปีที่ไม่ได้มาทักทาย
สามปีเต็มจากบันทึกอันสุดท้าย
แล้วหลบหายไปตามล่า
หาความจริง
ไปเรียนรู้ ไปศึกษา
หาชีวิต
ไปตรึกตรอง ขบคิด กับหลายสิ่ง
จึงได้เรียน ได้รู้
ได้ความจริง
ว่าทุกสิ่ง มีเหตุ มีปัจจัย
ครั้งกระนั้น ที่ห่างหาย
จากที่นี่
ก็เพราะมี งานเข้า มามากหลาย
แม้ว่าคิดถึงอยู่ มิรู้คลาย
แต่ทำได้ แค่แอบมา แวะเวียนดู
ครั้งกระนี้ ได้เข้ามา
เพราะมวลมิตร
ไมตรีจิต ที่ส่งมา ถึงตัวหนู
ดีใจมาก ที่ยังคิดถึงกันอยู่
จึงต้องรีบ เข้ามาดู มาทักทาย
ที่แห่งนี้ จากวันนั้น
ถึงวันนี้
แม้ว่าจะมีอะไรเปลี่ยนมากหลาย
แต่สิ่งหนึ่ง ที่ยังอยู่
มิรู้คลาย
คือธารสาย แห่งน้ำใจ และไมตรี
อย่างที่บอก เพราะมีเหตุ
และปัจจัย
คนไกล ๆ ก็มาใกล้ กันที่นี่
มาแลกเปลี่ยน มาเรียนรู้
แลกไมตรี
มาแบ่งปัน ความดี ให้งอกงาม
การกลับมาครั้งนี้
ไม่เหมือนเก่า
อยากมาเล่า มารู้เรียน
มาสอบถาม
มาแบ่งปัน มาแลกเปลี่ยน
มาติดตาม
มาเป็นหนึ่งในนามชาว
G2K
โห....ฝากเป็นกลอนซะขนาดนี้
อ่านเพลิน เพราะมากค่ะ ความหมายแจ่มชัด
ยินดีต้อนรับกลับบ้านนะคะ
เดิมหายไป ๓ ปี ตะกี้หายไป ๓ ชั่วโมง ได้กลอนมา ๘ บท ...
ร้ายนะเนี่ย อิ อิ ;)...
ยินดีต้อนรับกลับมา G2K ครับ เจอรุ่นน้อง 555