คณะผู้บริหารฯ เปิดโอกาสให้ซักถาม และกล่าวขอบคุณคณะฯ ที่มาเยี่ยมชม การที่คณะของเราจาก 13 ประเทศได้มาพูดคุย-ดำเนินกิจกรรมกับเด็กๆ ส่งผลให้เด็กๆ ตื่นตัวขยันเรียนเพิ่มขึ้น

โครงการฯ  แบ่งผู้เข้าร่วมโครงการฯ ออกเป็นสองชุด  ให้ไปศึกษาดูงาน จำนวน 2 โรงเรียน  โรงเรียนที่ผู้เขียนได้ไปเยี่ยมชมคือ 

    1. Kuki High School  วันที่   8 มิถุนายน 2555
    2. Kizaki Elementary School   วันที่ 15 มิถุนายน 2555

Kuki High School เป็นโรงเรียนมัธยมที่จัดการศึกษาให้นักเรียนหญิงขนาดใหญ่มาเกือบ 100 ปี   เขาเขียนลงหนังสือประชาสัมพันธ์ของโรงเรียนว่า นักเรียนกว่า 99 %  ศึกษาต่อระดับอุดมศึกษา แต่ขณะศึกษาดูงานผู้บริหารฯ กล่าวยืนยันข้อมูลว่า  จริงๆคือจำนวน  100 % ที่ศึกษาต่อ(สนใจศึกษาข้อมูลของโรงเรียนเพิ่มเติมได้ที่นี่)

 

                                   ผู้บริหารกล่าวต้อนรับและบอกข้อมูลพื้นฐานของโรงเรียน

 

   ผู้บริหารและกลุ่มชาวไทย / คุณ Ouba ผู้ประสานงานและอาจารย์ Shirai  Kei  ร่วมกิจกรรมไปศึกษาดูงาน

มีโอกาสได้เดินดูการเรียน-การสอนในแต่ละชั้น  และมีการจัดให้คณะของผู้เขียนแยกเป็นรายคนไปพูดคุยกับนักเรียนกลุ่มละ ６คน  แม้นาทีนี้ยังรู้สึกขบขันไม่หาย…  ทางอาจารย์ที่ศูนย์ภาษาฯ  ได้มอบหมายให้พวกเรา ไปหาข้อมูล-คำตอบจากการที่ได้คิดคำถามกันขึ้นมาในแต่ละประเด็นฯ   แต่ทางฝ่ายอาจารย์จากโรงเรียนที่นั่นต่างก็มอบหมายให้ลูกศิษย์ตั้งคำถามที่อยากรู้จากพวกเราเช่นกัน   เมื่อผู้เขียนตั้งคำถามว่า  เมื่อโตขึ้นทุกคนอยากประกอบอาชีพใดและให้เหตุผลด้วย   นักเรียนชาวญี่ปุ่นจึงบ่นพึมพำว่า 　“  ที่คุณครูสั่งมันไม่ใช่แบบนี้นี่นา พวกเราต้องเป็นฝ่ายถามคำถามคุณต่างหาก  ”    ในฐานะผู้มีประสบการณ์ในการแก้ปัญหาเฉพาะหน้าอยู่บ่อยครั้ง  จึงปรับเปลี่ยนสถานการณ์ได้โดยทันที  “  โอเค… ตั้งคำถาม  มาเลยฉันจะเป็นฝ่ายตอบเอง ”

                                    แนะนำตัว บอกชื่อ-ประเทศ และการมาศึกษาอบรม  

  
           
                                  นักเรียนชาวญี่ปุ่นรับฟังอย่างสนใจ/ กลุ่มที่พูดคุย-สัมภาษณ์

คำถามส่วนใหญ่ที่นักเรียนชั้น ม. 4 อยากรู้  คือเรื่องอาหาร  แฟชั่น ยานพาหนะ  และเทคโนโลยี ฯ ที่เมืองไทย  พวกเขาแปลกใจมากที่ครูภาษาญี่ปุ่นอย่างเรา .... รอบรู้เรื่องราวทั้งประเพณีและวัฒนธรรมของเขาเป็นอย่างดี  และยิ่งแปลกใจหลายเท่าที่รับรู้ว่า เด็กวัยรุ่นเมืองไทยทันสมัยขนาดใช้ I-PHONE 4　นี่หากได้รู้ว่า ...มีการปรึกษาคุณครู  ฟ้องด้วยภาพ - เสียง ต่อว่า-ต่อขานผ่าน You tube   ...นินทาชาวบ้าน-ชาวเมืองผ่าน FB จะยิ่งตกใจหลายเท่า  เรื่องแบบนี้ตามเด็กไทยไม่ทันหรอก “ รับรอง ” 　
　　

 

                                                  จัดสื่อ-อุปกรณ์สนับสนุนการเรียนรู้

 


โรงเรียนที่นี่ทำโครงการฯแลกเปลี่ยน- ส่งนักเรียนไปศึกษา-เรียนรู้ที่ประเทศ Australia ติดต่อกันมาได้สอง-สามปีแล้ว   คงไม่ต้องคิดมาก เพราะเขาอยากไปฝึกภาษาอังกฤษ  ชาวญี่ปุ่นร้อยละหลายสิบนิยมไปเที่ยวเมืองไทย  และสนับสนุนให้ผู้สูงวัยไปพักพิงอยู่เมืองไทยเป็นหมื่นๆ คน  ในเมืองใหญ่ๆ เช่นภูเก็ต / เชียงใหม่
       

 

                                                ชมรมต่างๆ มีให้เลือกอย่างหลากหลาย

 

ที่น่าชื่นชมคือกิจกรรมชมรมฯ  มีหลากหลายมาก นักเรียนเป็นผู้ดำเนินกิจกรรม-บริหารจัดการฯ  ฝึกซ้อมกันอย่างตั้งใจ  โดยไม่ต้องให้ครูมาคอยเช็คชื่อ-ตรวจสอบ  
    

   
 

                                จัดนักเรียนมาทานอาหารกลางวันด้วย - เพื่อพูดคุยเรื่องต่างๆ  

ทีน่านับถือคือการวางตน -มารยาททางสังคมในการต้อนรับของฝ่ายผู้บริหารฯ  คณะครูฯ ทีให้ความเป็นกันเอง และใส่ใจเป็นอย่างดี  ส่วนนักเรียนให้ความเคารพด้วยกิริยามารยาทที่ฝึกฝนมาอย่างไม่มีที่ติ 
       

สัญลักษณ์ของโรงเรียน ：ดอกไม้ชื่อว่า Nadeshiko　
โดยหวังว่านักเรียนจะมีคุณลักษณะที่พึงประสงค์ ดังเช่น   なでしこの心(Nadeshiko no kokoro）

　　１．มีจิตใจที่เข้มแข็ง- มุ่งมั่น-พยายาม
　　２．ให้ความสำคัญกับการคิดดีและมีจิตใจดี
　

Kizaki Elementary School เป็นโรงเรียนที่จัดการศึกษาให้กับนักเรียนระดับประถมศึกษา มาเกือบ 100 ปีเช่นกัน  มีนักเรียนประมาณ 800 คน ประทับใจกับการต้อนรับที่ดูยิ่งใหญ่-อลังการ  แต่ไม่ได้ลงทุนด้วยทรัพย์มากมาย  เพียงแต่ลงแรง- ใส่ใจสักหน่อยก็สามารถสร้างความประทับใจให้กับผู้มาเยือนได้อย่างไม่ยาก  (สนใจศึกษาข้อมูลโรงเรียนได้ที่นี่) 
        

 

นักเรียนถือป้ายต้อนรับเป็นรายบุคคลและเดินนำผ่านซุ้มดอกไม้ /บุคลากรของโรงเรียนทั้งหมดยืนรอต้อนรับผู้มาเยือน

  


                                    ตัวแทนกล่าวต้อนรับ / นำการบรรเลงเพลง / ร้องเพลงเป็นหมู่คณะฯ

 

                                พวงมาลัยร้อยจากกระดาษที่พับแบบศิลปะของญี่ปุ่นที่เรียกว่า Origami

 

                                  ป้ายต้อนรับผู้เขียน/ อาจารย์ Hamakawa Yukiyo (คนกลาง)

ผู้เขียนเป็นหนึ่งในจำนวน ของผู้ที่แยกเดี่ยวไปเข้าชั้นเรียน    มีนักเรียนเดินมารับที่ห้องรับรอง  คุณครูและนักเรียนที่เหลือต่างนั่งคอยอยู่ที่ห้องเรียนซึ่งจัดต้อนรับอย่างดีเยี่ยม 



 

มีการมอบหมายให้นักเรียนรับผิดชอบตามบทบาทของตน  เช่น  คนนี้กล่าวต้อนรับ   คนนั้นกล่าวขอบคุณ  อีกคนหนึ่งมอบของที่ระลึก   กลุ่มนี้ให้มานั่งพูดคุย-ทานอาหารด้วย  กลุ่มนี้สอนผู้มาเยี่ยมเยียนพับกระดาษ( Origami)　กลุ่มนี้จัดโต๊ะ  เรียกว่าบริหารจัดการได้อย่างเยี่ยมยอด  ต้องชมเชยคุณครูที่บริหารจัดการ-ฝึกเด็กๆ จำนวน ３２　คนของชั้นประถมปีที่ ３ได้อย่างมีคุณภาพ  ทุกคนให้ความสนใจ-ตอบคำถาม แสดงความคิดเห็นและเล่นเกมด้วยอย่างสนุกสนาน   
 

                                             สาธิตการไหว้-ทักทายตามแบบวัฒนธรรมไทย

  

เริ่มจากการแนะนำตัวเอง  สอนทักทายแบบไทย  ที่ตั้งของประเทศ  การเดินทาง  ธงชาติไทยและความหมายของสีธงชาติ    พระมหากษัตริย์และพระราชินีของไทย  อักษรไทย  อาหารไทย  ผลไม้ไทย  สัตว์ที่เป็นสัญญลักษณ์ เงินสกุลไทย  การเล่นเกม  ฯลฯ
     

 

เวลานำเสนอแต่ละหัวข้อ  จับเฉพาะประเด็นสำคัญเพราะเด็กๆ ย่อมมีระยะเวลาของความสนใจสั้นๆ มีการเชื่อมโยงไปสู่ความรู้อื่นๆ  ด้วย และฝึกให้เด็กๆ คิดเปรียบเทียบ   จินตนาการ  อย่างสร้างสรรค์ เช่น
 
* พระมหากษัตริย์ไทย  -  จักรพรรดิ์ของญี่ปุ่น  ความสัมพันธ์ที่ดีของสองประเทศ 
* ผลไม้ของไทย  ให้นักเรียนบอกชื่อผลไม้ที่ตนเองชอบ  เมื่อฟังชื่อแล้ว  ไม่มีผลไม้ที่ได้รับความนิยมจัดให้เป็น  King of Fruit ,  Queen of Fruit ของไทย จึงบอกHint ให้นักเรียนคาดเดา  ฯลฯ
*  เงินตราของไทย  เปรียบเทียบอัตราแลกเปลี่ยน ให้เด็กๆคิดเลข และเล่นเกมฯลฯ

  

กิจกรรมเหล่านี้เป็นการแลกเปลี่ยนเรียนรู้  เกี่ยวกับประเทศไทย-วัฒนธรรมไทย ที่ส่งเสริมให้เด็กๆชาวญี่ปุ่นได้คิด- วิเคราะห์  เปรียบเทียบ อย่างสนุกสนาน ประทับใจกันทั้งสองฝ่าย
   

 
    
              ตัวแทนกล่าวขอบคุณ  / มอบของที่ระลึก และร่วมร้องเพลงทั้งชั้น 
  

       

เด็กๆ ต่างอำลาราวกับฝืนใจ  วิ่งวนมาทักทายร่ำลามากกว่าสองครั้ง  บังเอิญพบเด็กคนหนึ่งที่ทางเดินส่งเสียงทักทายดังสนั่น  แถมไปเรียกเพื่อนๆ ออกมาลากันอีกเป็นรอบที่สาม



                                                 คุณครู Mamiya Haruka และนักเรียน ทั้ง 32 คน
 
 
   
สมุดภาพเขียนข้อความและตกแต่งด้วยกระดาษพับแบบOrigami จากเด็กทุกคนในชั้น  / ของที่ระลึกแต่ละระดับชั้นแตกต่างกันไป

ระหว่างเดินไปชมสถานที่โดยอิสระ  พบคุณครูคนหนึ่งสอนเด็กเล็กๆ ซึ่งพวกเราไม่ได้เข้าไปพูดคุยกับเด็กๆ ในชั้น  ขอให้คนไทยช่วยไปสอนเด็กๆเต้นเพลงช้าง  เธอมีแผ่นซีดีเพลงช้างเปิดคลอไปด้วย  เพราะเคยรับเป็นครอบครัวอุปถัมภ์เด็กไทย  เรื่องแบบนี้ไม่มีอิดออด  ควรยินดีด้วยซ้ำ...คนไทยสามคนจึงนำเด็กๆ รำท่าทางประกอบเพลงช้างอย่างสนุกสนาน

 

           ก่อนขึ้นรถกลับ ได้พบคุณครูที่ชอบเพลงช้างอีกครั้งหนึ่ง จึงได้ภาพของเธอกับเด็กๆ มาฝาก

คณะผู้บริหารฯ เปิดโอกาสให้ซักถาม  และกล่าวขอบคุณคณะฯ ที่มาเยี่ยมชม  การที่คณะของเราจาก 13 ประเทศได้มาพูดคุย-ดำเนินกิจกรรมกับเด็กๆ ส่งผลให้เด็กๆ ตื่นตัวขยันเรียนเพิ่มขึ้น 
      



                                  ผู้บริหารกล่าวขอบคุณและตอบข้อสงสัยเพิ่มเติม

 

                                              ให้การต้อนรับ-อำนวยความสะดวกอย่างดียิ่ง           

 

 ชื่นชมมารยาทในการต้อนรับที่ประทับใจของคณะครูฯ    วิสัยทัศน์เป็นสิ่งสำคัญในการบริหารจัดการฯ  และพัฒนาการศึกษาให้ดียิ่งขึ้น 

                                    ***... ขอขอบคุณผู้เข้ามาเยี่ยมชมทุกท่านนะคะ ...***