ไม่มีความสามารถที่จะสร้างงานเขียนที่ดี มีเพียงใจรักและความกล้าขีดและเขียน

     การเขียนฟังดูเป็นเรื่องที่ง่ายสำหรับใครหลายคน แต่สำหรับบางคนการเขียนนับว่าเป็นสิ่งที่ยากและถ้าทายที่สุด โดยเฉพาะการจะขีดเขียนงานให้มีคุณค่าและชวนให้น่าอ่าน

     ความมีใจที่อยากขีดเขียนจึงเป็นเชื้อเพลิงอย่างดีให้เดินเครื่องจรดปลายปากกาบนหน้ากระดาษ เพื่อวาดความคิดของตน โดยไม่ต้องรับรู้ว่าผู้อ่านจะคิดหรือรู้สึกเช่นไร โดยเฉพาะเสียงหัวเราะของคนอ่านที่ซ่อนด้วยความรู้สึกเหยียดหยามในฝีมือการเขียน

     แม้ความต่ำต้อยด้านฝีมือในการเขียน ไม่มีความสามารถที่จะสร้างงานเขียนที่ดี มีเพียงใจรักและความกล้าขีดและเขียน เนื่องในงานวันสุนทรภู่จะมาถึงจึงอยากจะขีดเขียนความในใจ

     แม้นทุกข์เข็ญเดนคุกไม่หยุดพัก    ลิขิตปักลงชนวนเฝ้าขวนขวาย

     ไม่ละทิ้งกิจวัตรจนตัวตาย            ไม่ขาดหายสายธารการกวี

     ไม่เคยคิดหวังซื้อเกียรติยศ           เกือบกบฏวิพากษ์กลอนอับสุขี

     เพราะยึดมั่นอุดมการณ์เป็นคดี       หลายร้อยปีโลกร่ำำลือ ภู่-สุนทร

     คล้ายวันเกิดรำลึกปลุกความฝัน     อยู่ไหนกันขุนพลเหล่าอักษร

     หรือหลับใหลกับบ้านโขนเมืองละคร มาร่วมเติมไฟฟอนพร้อมจินดา

     ตื่นเสียทีตื่นเสียเถิดเกิดจริต         เนรมิตสร้างงานสมปรารถนา

     จารึกไว้ในแผ่นแท่งศิลา              จะสืบสานรักษางานกวี

     สองมือพร้อมจับปากกาลงแต่งแต้ม เมื่อแรกแย้มอาจอับเฉาไม่ฉายศรี

     หากไม่หยุดขีดเขียนจักได้ดี         เชิดศักดิ์ศรีสมเรียกว่า ภาษาไทย

       ประพันธ์ไว้หยิกแกมหยอกให้ผู้อ่านได้ตื่นตัวทางความคิด โดยเฉพาะการเขียนหนังสือที่ผมเองเชื่อว่าเป็นสิ่งที่มีความหมายสำหรับชีวิตอย่างหนึ่ง มันคือการติดอาวุธทางปัญญา ดังที่สุนทรภู่กล่าวไว้ว่า 

อันความคิดวิทยาเหมือนอาวุธ 

ประเสริฐสุดซ่อนใส่เสียในฝัก

 สงวนคมสมนึกใครฮึกฮัก

จึง ค่อยชักเชือดฟันให้บรรลัย