ทริปนี้ไม่มีพิกัด 2 : เข็มทิศหมุนกลับ เราจะกลับบ้านแล้วจ้า


จากบันทึกทริปนี้ไม่มีพิกัด 1 : คุณคือผู้ถูกเลือกสำหรับเกาะพะลวย ซึ่งได้เล่าถึงเหตุผลที่ทำให้เราขับรถไปไกลเกือบ 1500 กม. โดยไม่มีเป้าหมาย วันนี้เป็นที่ 5 ของการเดินทาง ซึ่งคอนเซปต์ของเรายังเหมือน 4 วันที่ผ่านมา นอนอิ่ม ไปในที่ที่อยากไป ไม่ต้องจองที่พัก และกลับบ้านให้ทันสงกรานต์

จบบันทึกฉบับก่อน ด้วยว่าคืนที่ 4 จะนอนที่ชุมพร เพื่อเตรียมกลับภูมิลำเนา

ณ ชุมพร เกือบ 2 ทุ่มเราเพิ่งได้ที่พักที่ นัชชาเกสต์เฮาส์  เป็นห้องเล็กๆ แต่น่ารัก อยู่ตรงข้ามประตูทางเข้า รพ.หลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์  ที่สำคัญพี่เอ็มเจ้าของ น่ารักมากมาย น่ารักที่น้ำใจช่วยพาเราไปซื้อกาแฟเขาทะลุในตอนเช้าด้วย หลังจากสบายใจแล้วชวนกันไปหาของกิน

วันนี้น้องแอ้ระบุขออาหารบ้านๆ ซึ่งหมายถึงอาหารท้องถิ่น....นอกจากได้รับคำแนะนำจากพี่เอ็มแล้ว ยังได้โทรหาเพื่อนด๋อยซึ่งเทียวกรุงเทพ-กระบี่ประจำ เค้าแนะนำร้านยิ้มโภชนา เพื่อถามทางไปร้าน คำตอบที่ได้..."ดึกขนาดนี้คงปิดแล้วมั้ง-แล้วทำอะไรอยู่เพิ่งมาถึงชุมพรเนี่ยะ"

เราถึงได้ยึดร้านแมกไม้ เลียบหาด ทางไปศาลกรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์ ปากน้ำชุมพร ...เมนูอาหารบ้านๆ อาทิ ใบเหลียงต้มกะทิ  ใบเหลียงผัดไข่  สะตอกุ้งผัดกะปิ  เอาน้ำกะปิกินกับใบเหลียงต้มกะทิ แถมด้วย เนื้อปูอบวุ้นเส้น เล่นเอาพุงแทบแตก

อาหารเย็นที่อิ่มแสนอิ่ม ทำให้เราตื่นสาย สบายๆ กัน แวะไปซื้อกาแฟเขาทะลุ ซึ่งเป็นของฝากขึ้นชื่อของชุมพร เราไปถึงเขาทะลุแท้ๆ  จะไม่รู้จักกาแฟเขาทะลุเลยก็อายเค้า เลยซื้อมาเป็นของฝากซะเยอะ...กาแฟที่นี่เป็นพันธุ์โรบัสต้าว่ากันว่า เป็นกาแฟที่ไม่มีรสเปรี้ยว รสขมถึงใจคอกาแฟ แม้รสอาจจะไม่ชุมคอเหมือนอาราบิก้า แต่ก็มีกลิ่นหอมเฉพาะตัว กว่าจะได้ออกจากชุมพรก็สายมากมาย

น่าเสียดายที่กลัวมืดก่อนถึงที่พัก ทำให้เราไม่ได้แวะเก็บบรรยากาศที่สถานีรถไฟชุมพร...เพราะวันนี้เป้าหมายเรายาวไกลมาก ... เราตั้งใจว่าเราจะนอนกันที่อัมพวา

เกือบเที่ยงเรายังอยู่ทับสะแก ประจวบฯ วันนี้มีแค่กาแฟเป็นอาหารเช้า ทำให้เราต้องแวะกินข้าวมื้อไหนก็ไม่ทราบ ที่ Coffee Go ร้านน่ารัก ร่มรื่น อยู่ริมถนนเพชรเกษม มีอาหารจานด่วน กาแฟ และของที่ระลึกจำหน่ายด้วย

อ้อ บ่ายวันนี้เรามีนัดกับเพื่อนสนิทที่สวนสนประดิพัทธ์ด้วย แบบว่าแวะฝากของและเจอหน้ากัน ส่วนกันสนทนาวิสาสะนั้น ได้เม้าท์กันประจำอยู่แล้ว

กระนั้นเรายังขอแวะปราณบุรีเพื่อซื้อ “ปลาหมึก” ไปฝากคนที่บ้าน...เพราะทริปก่อนๆ ที่เรามาปราณบุรี นั้นช่วยการันตีว่าปลาหมึกที่นี่ อร่อยจริงๆ โดยเฉพาะ ปลาหมึกแดดเดียว

ทุกอย่างเป็นไปตามโปรแกรมทุกอย่าง  อยากเจอเพื่อนก็ได้เจอ...บ่าย 3 เกือบ บ่าย 4 เราแยกจาก “ผานิต” เผื่อที่จะไปนอนที่อัมพวา เกรงว่าจะดึก...เพราะเราอยากแวะ “ซานโตรินี่” ช้อปปิ้งมอลล์และสวนสนุกแห่งใหม่ที่ SET ขึ้นเป็นแบบมืองเมดิเตอร์ริเนี่ยนที่ชะอำ...เราจึงต้องฮัลโลบอกคุณหลานให้จองที่พักที่อัมพวาให้หน่อย คงไม่มีแรงตะกายหาที่พักแล้ว...

และก็มีเรื่องต้องเหวอ เมื่อน้องแอ้ทำกระเป๋าตังค์หาย

ทั้งเงินและเอกสารมากมาย  ทบทวนความจำคาดว่าจะลืมไว้ที่ร้านขายของทะเลที่ปราณบุรี ทำให้เราต้องบึ่งรถกลับไปอีกประมาณ 1 ชั่วโมงเพื่อตามหากระเป๋า ระหว่างนั้นก็เช็คหมายเลขโทรศัพท์เพื่อเตรียมอายัดบัตรต่างๆ พร้อมกับ “บน” หลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์ ...และก็ปลอบใจตัวเองว่าต้องเจอแน่นอน...เพราะเราไม่เคยเอาของใคร...และก็ไม่น่าเชื่อว่าจะมีคนเก็บกระเป๋าไว้ให้เราจริงๆ

เพราะคำว่า “บน” ทำให้เราต้องเปลี่ยนแผนนอนกันที่ ปราณบุรี  1 คืน  ด้วยว่าพรุ่งนี้เราต้องไปจัดหา พวงมาลัย 9 พวง เหล้าขาว และบุหรี่ ไปแก้บนศาลของกรมหลวงฯ  และเป็นที่สมปรารถนาของนู๋ตุ่น ตอนที่แวะมาซื้อของฝาก แค่เกริ่นว่า อยากนอนปราณบุรีสักคืน...ปราณบุรีเปลี่ยนไปมาก”  มิน่าเค้าถึงเรียกนู๋ตุ่นว่า แม่หมอ สมใจจริงๆ 

นอกจากนั้นเรายังมีเวลาพักผ่อนกายา คลายความเครียดที่ร้านอาหารริมปากน้ำปราณ...ปกติเราจะนั่งร้านริมหาด เช่น X.O Seafood  หรือแถบๆ เขากะโหลก

แต่วันนี้เราเลือกบรรยากาศที่แตกต่างด้วยร้านที่มองเห็นปากแม่น้ำและเรือประมง ได้บรรยากาศที่แตกต่างเห็นๆ  ที่ “ร้านบ้านปู” มีบ้านเล็กๆ บอกทางแยกซ้ายมือ ก่อนถึงศาลกรมหลวงฯ เราเลือกร้านนี้เพราะเห็นป้ายติดว่า น้ำจิ้มซีฟู้ดรสเด่นเจ้าแรกของปราณบุรี...งานนี้ต้องลอง...และก็ไม่ผิดหวัง แม้ว่าเมนูส่วนใหญ่เราจะสั่งปลากหมึก ที่พลาดไม่ได้ คือ ปลากหมึกแดดเดียว กะ ปลาหมึกผัดไข่เค็ม

และเราก็แปรวิกฤติเป็นโอกาส โดยใช้เวลาที่เพิ่มขึ้นมาอีก 1 วัน เต็มๆ กับซานโตรินี่ เสียแต่ว่ามาตอนกลางวันแดดช่างร้อนมากมาย ....

 

และเราก็กลับสู่ขอนแก่นด้วยความสวัสดิภาพ ...และกลับทันวันครอบครัว ณ เทศกาลสงกรานต์ได้ทันเวลา...

เช็คเข็มไมล์เบ็ดเสร็จ ขาดอีกไม่กี่สิบกิโล...เราจะทำแต้มการเดินทางครบ 3000 กม. 

เข็มทิศชีวิตยังงัยก็ชี้ที่ “ราก” ของตัวตนเสมอ...สำหรับชีวิตที่ไม่ไร้รากค่ะ

 

--------------------------------------- 

นัชชาเกสต์เฮาส์ (Natcha Guest House) , ชุมพร   

161/2 Pisitphayaban Road, Tatapaw Amphur Muang, Chumphon, 86000 ราคา 400 บาท ห้องแอร์  สะอาด มี wifi  ที่จอดรถปลอดภัย มีกาแฟให้ ทานตอนเช้า (แปลกใน Agoda  แจ้งว่าห้องเต็ม แต่วันที่ไปมี่ว่าง 3 ห้อง) –ทางเข้าจะดูเล็กๆ  งงๆ

Coffee Go ร้านอาหาร ที่ ทับสะแก ประจวบ

ซานโตรินี่ พาร์ค ชะอำ http://travel.kapook.com/view39310.html

X.O seafood ปราณบุรี   http://www.bloggang.com/mainblog.php?id=littlesquidy&month=12-10-2011&group=3&gblog=63

Amanda รีสอร์ทที่ปราณบุรี อยู่หลัง Villa Marco ราคา 1300 รวมอาหารเช้าแบบ ABF  free Wifi หน้าท่องเที่ยวน่าจะถึง 1800-2000 บาท

 

 

หมายเลขบันทึก: 490073เขียนเมื่อ 4 มิถุนายน 2012 23:08 น. ()แก้ไขเมื่อ 20 กันยายน 2012 21:34 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกันจำนวนที่อ่านจำนวนที่อ่าน:


ความเห็น (3)

ชอบค่ะ ทัวร์นกขมิ้น ค่ำไหนนอนนั่น.. แสนสุขใจ

คนดีตกน้ำไม่ไหล กระเป๋าหายก็ได้คืน อิอิ

 

ซานโตรินี่ เข้าเยือนก่อนเปิดหนึ่งวัน เด็กๆชอบกันมาก

ขอบคุณการแวะเยี่ยมให้กำลังใจของคุณ kunrapee และท่านผู้เฒ่า วอญ่านะคะ

  • ตอนกระเป๋าตังค์หาย ทำอะไรไม่ถูก...ต้องบน ท่านหน่ะค่ะ นี่แหละน้อ ที่เรียกว่า ขวัญและกำลังใจ

  • สงสัยจะไปซานโตรีนี่วันเดียวกันหรือเปล่าคะ...ตุ่นไป 1 วันก่อนเปิด แบบว่าถ้าไปพรุ่งนี้ต้องเสียค่าเข้าชมหน่ะค่ะ น่าเสียดายที่โลกไม่กลมนะคะ

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี
L3nr
ระบบห้องเรียนกลับทาง