ปกติไก่จะชอบเล่นFB มากกว่าเข้าG2K เพราะว่าง่ายดี เร็ว แต่ไม่เคยเล่นเกมส์ออนไลน์ในFB   ในFBจะมีเพื่อนเป็นกลุ่มที่ทำงานเกี่ยวข้องกับการเฝ้าระวังโรคติดต่อ กลุ่มที่จะส่งข่าว แจ้งข่าวการระบาดของโรคติดต่อ ภัยสุขภาพ เพื่อนในแวดวงสาธารณสุข กลุ่มเพื่อนสมัยเรียนพยาบาล กลุ่มเพื่อนสมัยเรียนมัธยม และมีอีกหลายกลุ่ม ๆ แต่กลุ่มที่สำคัญและชอบมาก ชอบที่จะเข้าไปอ่านและศึกษา แลกเปลี่ยน เรียนรู้ ครูพักลักจำคือกลุ่ม http://www.facebook.com/groups/copfa/ ที่มีคุณเอก จตุพร เป็นหัวเรือใหญ่ ชอบอ่านแนวคิด อ่านวิธีการ เทคนิคต่าง ๆ แล้วแอบนำมาใช้ในกลุ่มKM ที่ทำงาน และเครือข่ายเฝ้าระวังโรค ถอดบทเรียนการทำงานหลังจากที่มีเหตุการณ์การระบาดเกิดขึ้น   และคาดหวังไว้ว่าสักหนึ่งจะได้มีโอกาสสัมผัสกับวิธีการ กระบวนการ กระบวนกร ที่เป็นสุดยอดฝีมือ ผู้มีประสบการณ์ในการถอดบทเรียน

            จำวันที่ไม่ได้  ในหน้าเพจ FB มีข้อความเชิญให้เข้าร่วม“ประสบการณ์พัฒนาครู Facilitator ครั้งที่ ๑ อ่านรายละเอียดแล้ว กรุงเทพเดินทางไม่ยาก ไปกลับได้ ตอบตกลงทันทีและยิ่งได้รับคำยืนยันจาก  คุณเอกว่า พี่ไก่ยิ่งจำเป็นที่จะต้องฝึกประสบการณ์ มาเรียนรู้ ว่าครูFa  เป็นอย่างไร  ขอสมัครทันทีกับคุณเอก  แจ้งชื่อ จริง นามสกุลจริง ตำแหน่ง ต้นสังกัด พร้อมกับได้รับข้อความชวนจากพี่แก้วบอกว่าพี่ก็อยากไป ไก่ไปเป็นเพื่อนพี่  (คิดในใจแล้วว่าไก่ก็อยากไป  ถ้าพี่แก้วไม่ชวน ไก่ก็จะเดินทางคนเดียว) ตกลงทันที  รีบสมัครให้พี่แก้วทันทีเหมือนกัน

            ในข้อความที่แจ้งมา พี่แก้วบอกว่าใช้เวลาส่วนตัว เบิกต้นสังกัดไม่ได้ ไก่ไม่มีปัญหา เดินทางโดยรถทัวร์ ประหยัด สะดวก และไม่ต้องรีบเหมือนเดินทางโดยเครื่องบิน   ในระหว่างที่รอการตอบรับและยืนยันจากผู้จัด ก็จะติดตามข่าวจากFBว่าจัดที่ไหน แผนที่ เดินทางอย่างไร   พออีก สองสามวันพี่แก้วส่งข้อความมาบอกว่าพี่มีสัมมนา พี่จะรออยู่ที่กรุงเทพ ไก่เดินทางขาไปคนเดียวได้ไหม  แล้วเจอกันที่คอนโดลูกสาวพี่  ไม่มีปัญหาคะ  จัดการลาพักผ่อน 1 วัน เมื่อได้รับอนุมัติแล้วไปซื้อตั๋วรถทัวร์นครชัยแอร์ ไป-กลับ ส่วนพี่แก้วซื้อขากลับ เลือกที่นั่งที่ถูกใจ   

            เตรียมตัวเดินทาง ยังไม่ได้บอกครอบครัว ใกล้จะวันเดินทางก็จัดการแจ้งครอบครัว บอกว่าไปอบรม ให้ไปส่งที่สถานีปรับอากาศด้วย เวลา 4 ทุ่ม คืนวันที่ 28 พฤษภาคม 2555 รถออกห้าทุ่มสิบห้านาที ไปก่อนเวลาเพราะว่าจะไปซื้อแหนมเนืองของเมืองขอนแก่น และขนม ไปฝากทุก ๆคน แต่พอดูกล่องแหนมเนืองแล้ว หิ้วไม่ไหว เพราะว่ามีแต่ขนาด 5 ไม้ ถ้าซื้อไปก็ต้อง 10 กล่อง จึงได้เปลี่ยนใจซื้อขนมคอเป็ด ตุ๊บตับ ขนมถั่ว งา ไปให้กินเล่น รอระหว่างเข้ากลุ่มดีกว่า 

            อยากเล่าตอนที่จัดกระเป๋า ลูกสาวถามว่าแม่เอาเสื้อผ้าไปกี่ชุด  บอกว่าน้องแตมว่าเอาไปชุดเดียวพอ ไปกลับ ลูกสาวบอกว่าไหวเหรอ  ตอนเช้ากลับมาทำงานต่อ ชื่นใจแล้วที่ลูกเป็นห่วง บอกว่าแม่นอนในรถซื้อตั๋วชั้นFirst class นอนสบาย  เมื่อจิดใจพร้อม ร่างกายพร้อม

             ก่อนออกจากบ้านถามน้องแตมว่าอยากได้อะไร แม่จะซื้อมาฝาก เพราะว่าระหว่างรอขึ้นรถกลับบ้าน แม่จะไปซื้อกระเป๋าสตางค์ให้พ่อ กระเป๋าสตางค์พ่อขาดแล้ว น้องแตมบอกว่าขอกระเป๋าสตางค์เหมือนพ่อแล้วกัน อยากได้ใบใหม่

             ขณะที่นั่งในรถ ก็นึกถึงความสุข นึกถึงหน้าคนที่อยากเจอ รอที่จะได้ไปสัมผัส แลกเปลี่ยนเรียนรู้ กับกลุ่มครู ที่บ้านของอาจารย์ ผศ.วัชรชัย วิริยะสุทธิวงศ์(อ.นุ)  และ บ้านเรียนสมดุลชีวิต และยิ่งได้ข่าวว่ามีอีกหลายคนที่รู้จักมาร่วมงานด้วย ตื่นเต้น ดีใจ คุณเอกบอกว่าพี่ไก่จะได้เจอ ดร.ยุวนุช  คุณศิลา  อยากเจอคุณศิลา อยากเห็นบ้านเรียนสมดุลชีวิต เพราะว่าติดตามอ่านในFB  บ้านแห่งการเรียนรู้ บ้านที่อบอุ่น สอนธรรมะง่าย ๆ ฟังสบาย ๆ  

             คุณเอกบอกว่าพี่ไก่จะไม่ผิดหวังครูปุ้ยจะเล่าเรื่องราวได้ดีมาก ๆ อยากให้มาฟัง  ติดตามอ่านกำหนดการ ผู้ที่จะมาแลกเปลี่ยนอีก หลาย ๆท่าน ยิ่งอยากมาฟัง มาเห็น โดยเฉพาะ อ.วี จะมาเล่นพิณแก้ว  คิดในใจ สงสัย แก้วทำเป็นเสียงดนตรีได้อย่างไร มาหาคำตอบ แล้วบอกว่าไม่ผิดหวังตามที่คาดหวังตั้งใจไว้ บรรลุเป้าหมาย เกินเป้า มีความสุขที่สุดในการเข้ากลุ่ม ความสุขในการช่วยเตรียมอาหาร ช่วยเตรียมสถานที่ บ้าน อ.นุ สวยทุกจุด ชอบมาก ๆ มาถึงกรุงเทพ ประมานตีสี่ครึ่ง เข้าห้องน้ำ ล้างหน้าแปรงฟัน เรียกแท็กซี่ไปคอนโดลูกสาวพี่แก้ว ตอนที่สี่สิบห้า นึกหวั่น ๆในใจเหมือนกันว่าเดินทางผู้หญิงคนเดียวจะปลอดภัยไหม แต่ก็มั่นใจในความดี ความตั้งใจ พระเจ้าคุ้มครองรักษา เราต้องปลอดภัย แท็กซี่หน้าตาดีมาก ถามว่าจะไปไหน พอบอกทางอย่างมั่นใจแล้วก็นั่งในรถ ยกโทรศัพท์ไว้รอ เตรียมกดหาพี่แก้ว  ขอบคุณคนขับแท๊กซี่ที่พาไปถึงจุดและไปถึงคอนโดพี่แก้วตอนตีห้า  อาบน้ำ เปลี่ยนเสื้อ นั่งรถแทกซี่ไปบ้านอาจารย์ อ.นุ ระยะทางไกลมาก นับคลองกัน คลองหนึ่งจนถึงคลองเจ็ด กับลุงคนขับแท็กซี่ที่ใจดี  มาถึงปากทางเข้าหมู่บ้านสัมมากร รปภ.บอกว่าบ้านนักเรียนอยู่วงเวียนเลี้ยวขวา  (ภาพจากบ้านเรียนสมดุลชีวิต)

   

  พอมาถึงหน้าบ้านลงจากรถแท๊กซี่ บ้านยังเงียบ ดูเวลาแล้วแปดโมงเช้า บ้านสวยมาก ๆ บรรยากาศดีมาก ๆ ชอบใจ มีนกเขาคู่อยู่บนสายไฟส่งเสียงร้องทัก  เจอคนสร้างภาพกำลังถ่ายภาพดอกไม้ในสวน พอสักพักเจอพี่บังวอญ่ารอต้อนรับ แล้วต่อมาเจอ อาจารย์นุ เจ้าของบ้านที่ดูอบอุ่น เป็นกันเอง บ้านสวยงาม สะอาดทุกซอกมุม เดินไปมุมไหนก็สัมผัสได้ถึงความรัก ความอบอุ่น และการเรียนรู้  สนามสวย บอกได้ว่าประทับใจสุด ๆ ชอบมาก ๆ  ทักทายเจ้าของบ้านแล้วท่านบอกว่าตามสบาย และฝากให้ต้อนรับเพื่อน ๆที่จะตามมาด้วย ไม่รอช้ารับคำทันที เพราะว่าแต่ละคนที่มาเรารู้จักกันเป็นบางส่วนแล้ว สำหรับคนที่ไม่รู้จัก ก็ไม่ยากลำบาก มั่นใจว่าหน้าตา ยิ้มแย้มแจ่มใส รับแขกได้อยู่แล้ว 

          บรรยากาศต่อไปจะขอเล่าต่อตอนที่สองแล้วกันคะ ส่วนภาพต่าง ๆจะนำมาให้ชมทีหลังคะ ลูกสาวน้องแตมโทรมาบอกว่าจัดห้องนอนใหม่ แล้วย้ายเตียง เดินเตะขาเตียงบาดเท้า เล็บฉีกเป็นแผลลึก จะไปขอดูลูกก่อนนะคะ  

         "จัดการครอบครัว จัดการความรักก่อนแล้ว,kจัดการความรู้"