สิ่งประดิษฐ์ด้วยภูมิปัญญาไทยเป็นสิ่งมีค่าราคาถูก ใช้ประโยชน์ได้อย่างแท้จริง ไม่หลงนวัตกรรมตะวันตกมากเกินไป ของไทยก็ใช้การได้

 

ไม้สอยผลไม้ขนาดเล็ก

       

 

          หลายท่านคงประสบปัญหาการสอยผลไม้ที่มีขนาดเล็กๆ   เช่น  ตะขบ  เชอรรี่  มะขามป้อม  เป็นต้น ซึ่งมีความยุ่งยากด้วยขนาดของผลที่เล็ก  ตะกร้อมีขายตามท้องตลาดก็ใหญ่มาก  เกี่ยวผลไม่ติด  ซ้ำตาข่ายรองรับก็ตาห่างๆ   ต่อไปนี้ไม่ต้องเป็นที่วิตกแล้วต่อไป 

 

          เห็นแล้วก็ทึ่งในสุดยอดทางความคิดภูมิปัญญาของคนไทย ซึ่งเกิดขึ้นมาจากการแก้ปัญหาในชีวิตประจำวันที่ต้องหากินเองจากธรรมชาติดิบๆ  ไร้ 7-11 เหมือนยุคปัจจุบัน  เลยขอบันทึกไว้ก่อนที่ลูกหลานต่อไปเห็นแล้วไม่รู้ว่าใช้ทำอะไร นึกว่าเป็นหอก เป็นแหลน  ของนักรบไทยสมัยโบราณไปซะฉิบ

 

          อันที่เห็นวางอยู่นี่ผมได้มาจาก อ.ปิยะนุช เส็งชา  คือ วันวาน อาจารย์มาที่บ้านเห็นเชอรรี่ที่บ้านสุกแดงอร่ามเต็มต้น  ก็ไล่เก็บกัน  ก็ได้แต่ผลเตี้ยๆ เรี่ยดิน  สูงๆ เกินยื้อยุดฉุดดึงกิ่งก็ได้แต่มองตาปริบๆ  ต้องหาเก้าอี้มาต่อขา  หาบันได้มาพาด   วุ่นวายดีแท้  ซ้ำมีหนอนแมลงตามต้นตามใบให้คันคะเยอเป็นของแถมอีกต่างหาก  ก็ได้ไปนิดหน่อย  แต่พอมาถึงตอนสายของวันนี้อาจารย์หิ้วเจ้านี่มาให้  เห็นครั้งแรกก็งง  ใช้ทำอะไรหว่า  ??? 

.....   อาจารย์บอกของโบราณ  เคยจำตอนคุณพ่อของอาจารย์พาไม้รูปร่างอย่่างนี้ไปสอยลูกตะขบ  แต่ไม่สวยงามเท่านี้นะ  เพราะทำด้วยวัสดุเรียบง่ายที่หาได้ตามพื้นบ้าน  คือ  ไม้ไผ่ นั่นเอง  ก็แบกไปด้ามยาวๆ นั่นแหละ  แต่อันนี้อาจารย์ได้ดัดแปลงโดยหาซื้อด้ามสอยผลไม้ที่ยืดได้หดได้ 2-3 ท่อนมา (ที่เห็นอยู่นั้นหดไว้)  แล้วนำไม้ไผ่มาทำหัวสำหรับสอยเหมือนของคุณพ่ออาจารย์มาต่อไว้ที่หัวด้ามสอย  ก็สะดวกและสวยงามมาก

 

..... เวลาใช้ก็เสือกหัวไม้สอยขึ้นไปหาผลไม้  ลูกตะขบ  หรือ เชอร์รี่  หรือ ผลอะไรก็ได้ที่ผลไม่โตมาก ลักษณะขั้วผลไม่เหนียวมากนัก ให้ผลไม้เข้าไปตรงกลางง่ามไม้แล้วดึง  หรือ ไสขึ้นก็ได้ตามสะดวก  ก็จะได้ผลดังภาพข้างล่างนี้ครับ  (ลองสอยเชอร์รี่หลังบ้านดู) 

  

........  สิ่งประดิษฐ์ด้วยภูมิปัญญาไทยเป็นสิ่งมีค่าราคาถูก ใช้ประโยชน์ได้อย่างแท้จริง  

........  ไม่หลงนวัตกรรมตะวันตกมากเกินไป  ของไทยก็ใช้การได้......