การจัดการอารมณ์
การจัดการอารมณ์
การจัดการที่ยากดูเหมือนว่า เป็นการจัดการกับอารมณ์ ยิ่งตำแหน่งใหญ่มากน้อยเเค่ไหนก็ยิ่งต้องควบคุมอารมณ์ให้ได้ด้วย
ในสถานการณ์ที่จำเป็นหรือคับขันแล้ว ก็ยิ่งจำเป็นต้องมีความสามารถในการควบคุมอารมณ์ให้ดีด้วย ไม่เพียงแต่การควบคุมอารมณ์ของตน ไม่ให้ไปกระทบกับผู้อื่นเท่านั้น
สิ่งที่ยากยิ่งอาจเป็นการจัดการกับอารมณ์ที่เมื่อเกิดขึ้นแล้วและสามารถจัดการให้สถานการณ์นั้นผ่านพ้นไปแล้ว
สิ่งหนึ่งตามมาดูเหมือนว่า การจัดการกับความรู้สึกที่ยังมีความคั่งค้าง ของอารมณ์อยู่
นมัสการพระคุณเจ้า ได้อ่านบันทึกของพระคุณเจ้าหลังจากที่ได้พบกับอารมณ์อันขุ่นมัวเนื่องจากไม่เห็นด้วยกับแนวคิดที่ไม่ตรงกับตัวเอง จึงหลุดคำพูดออกไปค่อนข้างห้วนๆเสียงดัง จนคนที่เสนอแนวคิดนั้นเงียบไป ขณะที่เดินจากมาเพื่อเข้าห้องน้ำก็หวนคิดถึงคำพูดของตนเองที่หลุดออกไปรู้สึกตัวว่าไม่เพราะ ไม่ชวนฟังและมีอารมณ์นิดๆ จึงคิดว่าจะกลับไปพูดใหม่ พอกลับมาพูดใหม่ก็ใช้คำพูดเดิมๆแต่ไม่ใส่อารมณ์เหมือนก่อน พร้อมรับฟังแนวคิดนั้นและให่เหตุผลว่าจะได้ประโยชน์มากน้อยแค่ไหนในทางปฎิบัติ บรรยากาศเปลี่ยนไป ทุกคนดูมีท่าทีดีกว่าก่อนหน้านั้นอย่างมาก ตัวผมเองก็ตามเก็บอารมณ์ที่เน่าเสียนั้นกลับมาได้และก็ทิ้งมันไป... สาธุ....
สิ่งที่ยากคงเป็นการยอมรับ ในสิ่งที่เป็น การเป็นมนุษย์และพอเข้าใจในสิ่งที่เป็นไปต่างๆ นานา หากพร้อมจะเรียนรู้ สิ่งต่างๆ เหล่านั้น ความเป็นมนุษย์ เป็นอะไรที่มหัศจรรย์อย่างหนึ่งของโลก .. มนุษย์แต่ละคนอาจแตกต่างกันมากน้อย เพียงใด หากได้เข้าใจในสิ่งที่เป็นไปนั้น ความต่างกันของคนคงมิใช่อะไร เป็นเพียงวิถีชีวิตที่แตกต่างๆ ความแตกต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นการคิด หรือวิถีชีวิต จะอย่างใดอย่างหนึ่งก็ตาม มนุษย์ยังคงดูเหมือนว่า ต้องเรียนรู้อยู่
สาธุ.
นมัสการค่ะ
แท้ที่จริงแล้ว ทุกคนควรเรียนรู้การจัดการกับ "อารมณ์" ไม่ว่าอารมณ์ชอบ ไม่ชอบ โกรธ รัก หลง...หลายคนเป็นทาสของอารมณ์ ปล่อยให้อารมณ์นำพาไป
และที่แปลกอย่างยิ่งคือ ยิ่งมีตำแหน่งหน้าที่อำนาจมาก ก็มัีกจะระเบิดอารมณ์ ไม่ระมัดระวังการแสดงออกทางอารมณ์มากเท่านั้น
กราบสามทีค่ะ ขอบพระคุณสำหรับธรรมะค่ะ
สาธุ สาธุ สาธุ
เจริญธรรม ถึงอย่างไร ธรรมชาติของความเป็นมนุษย์ก็ล้วนที่จะมุ่งเพื่อการยอมรับหรือต้องการสิ่งที่จะนำพาให้ตนให้ ได้รับสิ่งที่ตนเองปรารถนาทั้งนั้น หรือมนุษย์ทุกคนล้วนปรารถนาความสุข เกลียดความทุกข์ ต้องการดี ต้องการเด่น เป็นต้น แต่จะอย่างไรก็ตาม ก็คงมิอาจสามารถทำให้ทุกคนเป็นดั่งที่ใครต้องการทั้งหมดทั้งสิ้นได้ เพราะแม้แต่ตัวตนของตนเอง คงมีบ้างที่ไม่สามารถคาดหวังให้เป็นไปดังต้องการได้ คงจะไม่เป็นการป่วยการไปไย หากจะไม่ไปคาดหมายหรือคาดหวังจากสิ่งอื่นๆ หรือบุคคลอื่นให้เป็นไปดั่งที่ใครสักคนต้องการ... .. ชีวิตคงเป็นการเรียนรู้ ว่ามนุษย์แต่ละคนนั้นจะอยู่ในโลกนี้ด้วยตนเองเช่นไร ... เราเองก็..คงมิสามารถอยู่ได้อย่างลำพัง การปรากฏตัวตนของมนุษย์ออกมา คงเป็นภาพการปรากฏร่วมของบุคคลอื่นๆ หรือการมีอยู่ของสิ่งอื่นๆ ด้วย หากปราศจากเขาเสียเเล้ว เราจะปรากฏมีตัวตนได้อย่างไร.
กัลยาณธรรม