หลังจากที่ล้มป่วยด้วยโรคหลอดเลือดสมองและเบาหวาน ลูกๆ ก็ให้พ่อหยุดทำงานหนักๆ เช่น งานนากุ้งที่พ่อชอบ และทุกวันนี้งานที่เหมือนน้ำทิพย์ชะโลมหัวใจของพ่อก็คือ การเลี้ยงเจ้าหลานสองคน
โฉมหน้าหลานจอมซน (ลูกพี่สาวของดิฉัน) ขวัญใจของพ่อ ผู้ทำให้พ่อมีชีวิตชีวาขึ้นมากอีกครั้ง

และนี่ก็รูปคุณพ่อสุดหล่อของดิฉัน อย่าเข้าใจผิดว่าเป็น พิศาล อัครเศรณี นะค่ะ ตอนหนุ่มกว่านี้ คนมักจะทักว่าพิศาลหรือเปล่าค่ะ ดิฉันขำกลิ้งทุกครั้ง :))

.ไม่มีน้ำอะไรที่จะ “ใส” เท่ากับน้ำใจครับ .อะไร เอ่ย? เป็นความยุ่งและวุ่นวาย ที่ขาดไม่ได้.. ตอบ….ลูกๆ ไงครับ ฮะฮา….
น้องคนเล็กหน้าตาเหมือนน้าแจนมากเลยคะ...
...
กะปุ๋มทราบแล้วคะว่า...ท่าน ดร.แจน...หน้าเหมือนใคร...
*^__^*
กะปุ๋ม
ขอขอบคุณท่านอาจารย์จันทวรรณ...
ขอบคุณทุกท่านค่ะ ไว้คุณพ่อมาหาดใหญ่เมื่อไร ดิฉันจะให้ท่านอ่านข้อคิดเห็นเหล่านี้ค่ะ
คุณพ่อดิฉันเป็นโรคเบาหวานเหมือนกัน ขอนำความรู้จาก ดร.จันทวรรณ เป็นแนวทางในการไปปฏิบัติด้วยอีกทาง
หลานน่ารักมากค่ะ คุณพ่อท่าทางใจดีนะค่ะ เป็นกำลังใจให้อีกคนค่ะ
ขอให้คุณพ่อมีสุขภาพแข็งแรง อายุยืนนานค่ะ