เมื่อเห็นบันทึกของท่านอาจารย์จันทวรรณ...ส่งเทียบเชิญ...ให้กัลยาณมิตรในโกทูโนว์ทุกท่าน

เขียนบันทึกเกี่ยวกับ “บัตรประชาชน” (ในฝัน)...มีรางวัลให้ด้วย

รางวัลผมสนใจน้อยกว่า...เรื่องราวของบัตรประชาชน...ที่ยังดังก้องในหูของผม

เพราะมีแรงบันดาลใจมาจากการไปทำบัตรบัตรประชาชนใบแรกของทิมดาบ-ลูกชาย เมื่อวันที่ 23 ก.ย.54

ทิมดาบเกิด ส.ค.2546...ผมเลยเก็บบันทึกไว้ในใจพร้อมรูปถ่ายเมื่อวันไปทำบัตรประชาชน

เลยแอบเข้ามาเขียนบันทึกก่อนกำหนด...

บันทึกนี้ยกให้ทิมดาบ...เป็นพระเอกนะครับ

 

 

เมื่อปี 2554 ทางการมีนโยบายให้เด็กอายุ 7 ขวบ ขึ้นไป...ไปทำบัตรประชาชน

ทิมดาบ...เป็นคนสุดท้ายในห้องที่ต้องส่งสำเนาบัตรให้ครู....

ทิมดาบเลยโกธรใหญ่กับบัตรประชาชนมากครับ...เพราะครูทวงเช้า-เย็น

วันไปทำบัตร...บ่นให้ผมที่ไม่มีเวลาพาเขามาช้า...และบ่นมากมายว่า

 

 

ไม่น่าจะมีบัตรประชาชนให้พก...แต่ต้องมาทำบัตรประชาชนโอเคแล้ว

เพราะเขาดูหนังสอบสวนว่า...การพิมพ์ลายนิ้วมือ...มีประโยชน์มาก

ถึงบัตรหาย...แต่ข้อมูลในลายนิ้วมือ...จะไปเชื่อมโยงกับบัตรและลายละเอียดของบัตรประชาชนได้

ถ้าเขาถูกลักพาตัว...ถูกหิ้วขึ้นรถตู้....หลงทางกับพ่อแม่...เมื่อตำรวจมาช่วยได้...สแกนลายนิ้วมือ...โยงถึงบัตรก็น่าโอเค...

ไม่มีใครลักขโมยลายนิ้วมือเราได้...

 

 

ทิมดาบไปโรงพยาบาลกับแม่...หรือมาอนามัยกับพ่อ

สงสารคนแก่ คนเฒ่า และคนเกิดอุบัติเหตุ...คนเกิด-แก่-เจ็บ-ตาย...ไม่ได้นำบัตรประชาชนมา...คุณหมอให้กลับไปเอาหลักฐาน...มาใหม่อีกรอบ

เพราะตอนนี้บัตรประชาชน ...แทนบัตรทอง หรือบัตรประกันสุขภาพได้แล้ว (คุณหมอไม่ทำบัตรทองให้แล้ว)

แค่สแกนนิ้วมือดู...เพราะเป็นหลักฐานหนึ่งในการทำบัตรประชาชนอยู่แล้ว

เอาอยู่....ไม่ต้องพกพา....ถ้าบัตรหายไม่เป็นไร...ประหยัดทุกอย่าง

เอาค่าทำบัตร และเคลือบบัตร...ไปซื้อเครื่องสแกนลายนิ้วมือให้หน่วยงานที่เกี่ยวข้อง...

เหมือนทิมดาบชอบเอาบาร์โคทสินค้าไปสแกนดูราคาที่ห้างสรรพสินค้า

 

 

อีกอย่างไปโรงหนัง...หรือสวนสัตว์....ขึ้นรถ...ลงเรือ...ไปเหนือ...ล่องใต้...เพียงสแกนนิ้วมือ

ก็รู้แล้ว...ว่า อายุเท่าไหร่....จะได้ส่วนลดเลย...ไม่ต้องวัดส่วนสูง...

 

 

ผมยังจำเสียงบ่นของทิมดาบ

"ให้มีบัตรประชาชน...แต่ทำเหมือนไม่มีบัตรประชาชน"

อ้าว...ชักอย่างไง? แล้วลูกของผม...

เสียงบ่นน้อยๆ ...ของเด็กชายคนหนึ่งที่เกิดในภาคอีสาน, ประเทศไทยของเรา...