เดือนนี้ขอยกให้เป็นเดือนแห่ง "มุกดาหาร" ครับ เพราะว่าในเดือนเดียวได้เดินทางไปกลับถึง 4 เที่ยวหนอ การเดินทางไป "มุกดาหาร" ครานี้ มีความเชื่อมโยงหลายประการครับ

          เริ่มจากได้เป็นกรรมการสอบวิทยานิพนธ์ของลูกศิษย์ที่สอนอยู่คำชะอี จ.มุกดาหาร ลูกศิษย์จึงแนะนำสถานที่ท่องเที่ยวให้ แถมเชิญให้ไปอยู่ที่นั่นหลังเกษียณอายุราชการ เพราะเป็นแดนพุทธรรม วิวสวย อากาศดีมากด้วย

 

 

 

 

          ที่ต้องรบกวนสอบถามลูกศิษย์นั้นเพราะว่า มีการนัดหมายเพื่อแลกเปลี่ยนเรียนรู้กับกัลยาณมิตร ที่สำนักสงฆ์ไม่มีชื่อแห่งหนึ่ง ที่บ้านจอมมณี จังหวัดมุกดาหารครับ พร้อมกับไปกราบพระอาจารย์ที่ท่านเป็นต้นตำหรับการ "Reset" ด้วยความรู้สึกตัว




        วันที่ 11 พ.ค. 55 เป็นวันนัดหมายกัลยาณมิตร ณ สำนักสงฆ์บ้านจอมมณี ผมมีภารกิจต้องพานิสิตขึ้นสอบวิทยานิพนธ์ ตั้งแต่เช้า กว่าจะเสร็จได้ก็เกือบจะบ่าย 3 โมง ตอนแรกตั้งใจจะบินเดี่ยวเพราะจะได้ร่วมแลกเปลี่ยนเรียนรู้ได้อย่างเต็มที่ แต่กัลยาณมิตรได้แนะนำให้พาไปด้วยจะได้ไปท่องเที่ยวด้วย อบอุ่นกว่า แถมอาจมีคนเข้าสู่ทางธรรมได้มากขึ้นหนอ 555

        กว่าขบวนสุดท้ายของเราจะเคลื่อนออกจากบ้านได้ก็ 6 โมงเย็นแล้วครับ เราเดินทางแบบสบาย ๆ ข้ามเขาเข้าสู่แดนอำเภอหนองสูง จ.มุกดาหาร มองเวลาก็ 3 ทุ่มกว่าแล้ว ผมเริ่มชำเลืองดูข้างทางเพื่อหาที่พัก เป็นคำสั่งลูก ๆ ว่า ต้องนอนที่พักที่ดีที่สุดในการเดินทางท่องเที่ยว แต่งานนี้เราอยู่กลางป่า คำว่าดีที่สุดก็คงเป็นรีสอร์ทเล็ก ๆ ข้างทาง ที่เน้นความปลอดภัยเป็นหลัก ความสะดวกสบายเป็นรองหนอ

 

 

         เราตัดสินใจพักที่พักที่ใกล้คำชะอีให้มากที่สุด ทั้งนี้เพราะตอนเช้าตั้งใจจะไปทำบุญตักบาตรที่วัดหลวงปู่จามครับ คืนนั้นเด็ก ๆ หยอกกันจนนอนดึกทำให้ตอนเช้าไม่สามารถตื่นได้ สุดท้ายผมต้องบินเดี่ยวไปตักบาตรที่วัดคนเดียวหนอ 

         เป็นอีกเช้าหนึ่งที่ผมมีความสุขมาก ๆ เพราะได้มาทำบุญตักบาตรกับพระอริยสงฆ์ที่เป็นผู้จุดประเด็นงานวิทยานิพนธ์ของผมตอนเรียนปริญญาเอกครับ และครั้งนี้ก็เป็นครั้งที่สอง ที่ท่านหลวงปู่จาม ท่านเมตตาเคาะกะโหลกให้ครับ เป็นบุญยิ่งนัก สาธุ สาธุ