"บัณฑิตใหม่หัวใจว้าวุ่น"
กรณีศึกษาจากพนักงานใหม่บริษัทจัดฝึกอบรม
ซึ่งเป็น ผู้อยู่ในการ Coach ของผม เป็นการโค้ชส่วนตัว เพื่อเป้าหมายชีวิตบางอย่างที่เขาสนใจ และตกลงในการสื่อสารกันเดือนละสองครั้งไม่เกินสองชั่วโมง…
นัดเจอกันที่ร้านกาแฟแห่งหนึ่ง ได้รับฟังเรื่องราวจาก partner K. สิ่งที่ได้ยินคือผู้ชายคนหนึ่งที่มีความมุ่งมั่นสนใจในการเจริญเติบโต ในชีวิตของตนเอง สัมผัสได้ว่ามีความกังวล การกล่าวโทษ หมดพลังในการสรรค์สร้างผลลัพธ์ และที่สุดคือสับสน สงสัยในสิ่งที่ตนเองตัดสินใจในการเข้าร่วมงานกับองค์กร ชีวิตอนาคต จากภาพปัจจุบันไม่ได้เป็นดังภาพที่ปรารถนา สิ่งที่ partner K. คาดหวังคือ"พื้นที่การฟัง"เมื่อมีผู้รับฟังอย่างใส่ใจ เกิดความเข้าใจตรงนั้น พื้นที่ใหม่ในการปล่อยวางเรื่องราว ความสับสน เกิดขึ้น พื้นที่ความเป็นไปได้ของบางสิ่งบางอย่างเปิดขึ้น อนาคตของการลงมือกระทำ การอยู่ร่วม การแสดงออกที่มีอิสระมันส่งผลกระทบในตอนนั้นทันที การCoachingในครั้งนี้ไม่มีอะไรพี่เศษมากไปกว่า"การฟังหา"ถึงความตั้งใจของเขา และการให้พื้นที่ในการมองลงไปในข้อจำกัดเหล่านั้นของเขา เพราะเมื่อCoachมีความคิดเห็นลงไปนั้นจะทำให้เกิดพื้นที่ปลอดภัย ไม่รับผิดชอบโดยการหาพวกเขาร่วมแนวคิดให้เห็นถูกร่วมกับเขา แต่อนาคตนั้นทำนายได้เลยว่า เขาจะกลับไปทำงานด้วยความมั่นใจที่ว่า ฉันถูกและพวกแก่ผิด การอยู่ร่วมกับผู้อื่นแบบฉันถูกผู้เดียวนั้นมิอาจจะมีความสัมพันธ์ที่สงบสุข เรียบง่าย อิสระ สมบูรณ์อยู่ตรงนั้นได้ การให้ข้อคิดเห็นหรืออีกอย่างก็คือการให้ยาพิษทำลายพลังของเขา ให้อาหารกิเลศ อคติคริบงำหนักกว่าเดิมตอนมา เพราะฉะนั้นลองพิจารณาว่าเมื่อไรที่คุณไม่สบายใจคุณต้องการใครสักคนเพียงเพื่อรับฟังอย่างเข้าใจหรือต้องการคำชี้แนะมากกว่ากัน และที่สำคัญใครคือผู้ที่รู้เรื่องราวในชีวิตของคุณดีที่สุด ?ใครรับผลกระทบ ?แล้วใครควรจะเป็นผู้จัดการสะสางสิ่งเหล่านั้น ? ถ้าไม่ใช่คุณแล้วจะเป็นใคร
ผลลัพธ์ที่เกิดขึ้น ณ ขณะนั้นคือ_การเห็นถึงความคิดของเขาเอง ที่ไม่ให้พลังเขา การก้าวข้ามข้อคิดเห็นที่ว่าเรื่องราวที่มีต่อตนเอง ต่อผู้อื่น จากข้อคิดเห็นหรือ "มุมมอง" จากผู้อื่น การปล่อยวางเรื่องราวเพราะได้แยกแยะหลังจากได้มีพื้นที่การฟัง อิสระจากอคติ เห็นถึงผลกระทบในการมีอคติ ตัดสิน สิ่งที่ผมชี้ให้เขาพิจารณาอีก คือ "การมีเรื่องราวในอดีตเข้ามากำหนดการกระทำการแสดงออกที่เป็นอัตโนมัติในปัจจุบัน "สิ่งที่คุณไม่รู้ว่าคุณไม่รู้และคุณก็ไม่รู้!"
การบ้านคือการมองและพิจารณาถึงข้อจำกัดในอดีตที่มีผลกระทบในปัจจุบัน
ติดตาม
"มุมมอง" ส่งผลชะตาชีวิต
สุดยอดการสื่อสาร คือ "การฟัง" การฟังให้ให้ผู้พูด "การฟังอย่างเข้าใจ"
