วันนี้วันเสาร์ที่ 2 กันยายน 2549 มีกิจกรรมสำคัญ คือ...

  • • ช่วงเช้าตื่นนอนที่อยู่เวรฯ สนง. ก็อาบน้ำที่ สนง.นั่นแหละ ชีวิตเด็กวัดมาก่อน สบายมาก แต่งตัวเสร็จก็มานั่งอ่าน GotoKnow และเขียนบันทึก BAR: เสวนา นศ. ม.ทักษิณ จน 10 โมง ก็โทรหาพี่สำเริง ตรงเวลามาก นศ.ก็มากับรถของมหาวิทยาลัย 2 คน มารับ พี่สำเริงก็ถึงมาพอดี การตรงเวลาของทุกฝ่ายทำให้วันนี้เริ่มต้นไปทำหน้าที่ด้วยความสดชื่น
  • • ไปถึง ม.ทักษิณ จว.พัทลุง ประทับใจมาที่นี่ 2 ครั้งแล้วที่ไม่ได้เขียนยกย่องชมเชย คราวที่แล้วขับ มอเตอร์ไซด์เข้ามา พอจอดรถ นศ.เดินผ่านก็จะยกมือไหว้ทักทาย โดยไม่รู้ว่าที่ผมเข้ามา มาทำไมกัน แต่เขาทักทุกคน ด้วยการยกมือไหว้ คราวนี้อาจจะไม่ชัดเพราะรถ ม.ทักษิณไปรับ นศ.ยกมือไหว้ เพราะเห็นเป็นวิทยากร หรืออย่างไร แต่พิสูจน์ได้เลยว่าเป็นวัฒนธรรมที่ดีของ นศ.ที่นี่ อย่างนี้ต้องชมไปถึงคณาจารย์ของสถาบันการศึกษาแห่งนี้
  • • พบเจออาจารย์ ดร.วัลภา คชภักดี รองอธิการบดี ออกมารอต้อนรับ ทักทายกันเล็กน้อยเพราะอาจารย์กำลังเตรียมงานกับ นศ.และท่านพระครู ดร.ทวี แห่งวัดป่าลิไลย์ก็กำลังบรรยายธรรมอยู่ ผมก็ชวนพี่สำเริงเดินเข้าไปในห้องที่พักรับรองวิทยากร พร้อมทั้งได้เรียกหาน้อง นศ.ที่จะขึ้นเวทีด้วยกัน เพื่อพูดคุยซักซ้อมกันเล็กน้อย ผมได้ทำ Mind Map ที่จะเสวนาตามโครงการพัฒนาจิตและจริยธรรม ม.ทักษิณ ให้น้อง ๆ ดูกันสด ๆ เพื่อใช้เป็นกรอบในการเสวนาบนเวที และตกลงกัน (3 คน) ว่าจะฉาย Mind Map นี้ให้ นศ.ดูไปด้วย
  • • ตอนเที่ยงไปทานข้าวกันที่ โรงอาหาร น้อง นศ.ที่ได้รับมอบหมายจากทีมงาน ได้เป็นผู้นำไป ได้พบเจอกับน้องโอม แห่ง มอ.ปัตตานีโดยบังเอิญ น้องเขามากับอาจารย์และ นศ.คณะศึกษาศาสตร์ มาปฏิบัติธรรมที่วัดป่าลิไลย์ ลำปำ ท่านพระครู ดร.ทวี ได้ชวนมานี่ด้วย ก็ทานข้าวโต๊ะเดียวกัน พูดคุยกันต่าง ๆ นานา โดยเฉพาะเรื่องคุณอำนวยภาคใต้ ที่เขามารับการพัฒนาที่ มอ.หาดใหญ่ ผมได้ร่วมเป็ยวิทยากรให้ และได้รู้จักกันเมื่อคราวนั้น
  • • ช่วงบ่ายก็เป็นการขึ้นเวทีเสวนา ผมได้บันทึกไว้แล้วเป็น AAR
    • เสร็จสิ้นจากเวทีก็ได้ ลปรร.กับอาจารย์ ดร.วัลภา คชภักดี โดยเฉพาะประเด็นการทำวิจัยในพื้นที่เรื่องต่าง ๆ ท่านอยากให้มีการประสานความร่วมมือกันกับมหาวิทยาลัยให้มากขึ้น และประเด็นเมื่อมีการลงพื้นที่ ท่านอยากให้ นศ.ได้ร่วมลงไปสัมผัสจริงด้วย ซึ่งผมก็ได้นำมาพูดคุยต่อกันกับ แกนนำ นศ.ที่มาส่งในเวลาต่อมา
  • • กลับถึง สสจ.ช่วงเย็น ผมตัดสินใจอยู่เคลียร์งานต่อ และนอนที่ สนง.อีกคืน ได้เคลียร์งานสำคัญ ๆ ไปเยอะเหมือนกัน เพราะสงบเงียบ ทั้งตึกนั่งอยู่คนเดียว

“งานยุ่ง แต่คนไม่ยุ่ง หากไม่ยุ่งใจเสียเอง”