โตนี่ - ฟาง. GotoKnow.

 * ก่อนจะเริ่มเขียนหนังสือนั้นผมคิดแล้วคิดอีก..จะดีไหม? จะไปรอดไหม ?มาถึงขณะนี้ผมคิดเอาเองเพราะไม่อยากรบ กวนความคิดของใคร ? ช่วงหยุดยาว. เดี๋ยวนี้ถ้าผมว่างแล้วไม่มาขยับแป้นพิมพ์ต้องมีอะไรผิดปกติแน่ๆ บางครั้งนางจิ๋วแฟนผมยังเย้าว่า..เดี๋ยวส่งต้นฉบับไม่ทันน๊ะ ก่อนจะนำกาแฟ มาเสริฟผู้เขียน.ช่วงขั้นรายการนั้นผมตั้งใจนำเรื่องจากหนัง สือดีดีมาลงให้ท่านอ่านกันแบบม้วนเดียวจบแต่..ต้องขาดช่วงแบบไม่มีเจตนาเพราะช่างภาพจำเป็นต้องไปทำงานในเรือที่มาบตาพุดอย่างต่อเนื่อง  พอเขากลับมาพักผมเกรงใจและไม่อยากรบกวนเวลาพักผ่อนของเขา จึงต้องล่าช้าไปบ้างระหว่างรอภาพมาลงผมขอนำท่านกลับมาต่อเรื่องงานถา วรอีกสักหน่อย..ใกล้อวสานแล้ว.  แม้จะจบลงอย่างไม่ค่อยงดงามนัก..

 

                         

วันเวลาผ่านไปเร็วจริงๆครับ เผลอไปเดี๋ยวเดียวผมมาทำงานให้กับบริษัทอมฤตฯสาขาสัตหีบ  ย่างเข้าปีที่ห้าแล้วเหรอนี่ ?  ช่วงสิ้นปีแรกนั้นเริ่มได้รับโบนัสเลยครับ แม้จะเพียงครึ่งเดือนก็ยังดีเพราะผมเพิ่งเข้ามาทำงานนั่นเอง ปีต่อมาได้หนึ่งเดือนและเพิ่มเป็นสองเดือนทุกปีครับก่อนที่ผมจะเกษียณอายุ ก่อนกำหนด. ถึงอย่างไรก็ดี..ผมก็ต้องขอขอบคุณย้อนหลังให้กับทางบริษัทฯที่ได้หยิบยื่นงานให้ผมทำ แม้จะเป็นช่วงสั้นก็ตามThanks so much for your kind. น้องคนทำชิปปิ้งบอกผมว่าไม่อยากจะเชื่อว่า..ปีนี้มีการแจกโบนัส หนูทำงานมาหลายปีแล้วยังไม่เคยได้รับเงินอะไรเลยเธอพ้อ..นี่ผมคงจะโชคดีแน่ๆพอเริ่มทำงานก็ได้รับโบนัสเลย. ดีกว่ารับราชการเสียอีก. ที่จริง ตอนที่ผมรับราชการนั้นผมเองเคยบอกไปแล้วว่า ผมเป็นคนทำงานมิฉะนั้นเวลาผมลาออก..ทำไม?เจ้านายหลายๆคนจึงพยายามที่จะระงับการลาออกของผมล่ะ ? มีข้าราชการย้ายมาใหม่และผมได้สอนงานให้ตลอด พอบ่ายเศษๆน้องใหม่คนนั้นก็หายไปเหลือผมทำงานอยู่คนเดียวมักจะเป็นเช่นนี้มาตลอดจนถึงฤดูขอขั้น  น้องใหม่นายนั้นก็มาทำงานเพื่อให้นายเห็น.กำลังจะโอนไปเป็นปลัดอำเภอที่กระทรวงมหาด ไทย.ส่วนผมก็ยังทำงานอยู่ตลอด  ท่านผู้อ่านครับผลออกมาน้องได้สองขั้น ผมเองก็ไม่ได้ว่าอะไร ?ไอ้น้องคนนั้น..พอได้สองขั้นแล้วพี่แกกลับบ้านก่อนเวลา..ไม่ยอมทำงานอีกเลย.  ช่วงนั้นเราสามคนยืนอยู่ใกล้ๆกัน หัวหน้า-ผมและน้องใหม่ พอบ่ายเศษๆน้องใหม่ติดเครื่องรถออกไป  ท่านผู้อ่านครับผมหมดความอดทนแล้วครับ..

๗๔. แท่นเจาะน้ำมันบนบก. - ขอบคุณภาพจากเน็ท.

ผมตะโกนก่อนจะกลับบ้านว่า..เฮ้ย !สองขั้นกลับแล้วกูขั้นเดียวจะอยู่ทำเห้..อะไรว๊ะ ?ได้ผลครับ.หัวหน้าโกรธผมมาก และไปฟ้องนายระดับสูงให้ลงโทษผม วันหนึ่งผู้บังคับกองร้อยเรียกผมไปถามเรื่องนี้และบอกว่า.หน.คุณเขาบอกให้ผมลงโทษคุณ ผมหันไปถามว่าจะลงโทษผมจริงเหรอ ? ผมบอกหมดเลยน๊ะว่าใครบ้างที่ขโมยอะหลั่ยหลวงไปขาย?ได้ผลครับเรื่องจึงเงียบหายไปเลยทั้งหัวหน้าผมและผู้กองของผม จึงไม่มีใครอยากยุ่งกับผมอีกเลยที่ผมสามารถต่อรองได้เพราะผมไม่มีอะไรด่างพร้อย ในเรื่องการขายของหลวงนั่นเอง !ขโมยนั้นมีอยู่ทุกแห่งหน แม้แต่ในค่ายทหาร.บางค่ายเต็มไปหมดที่เขาเรียกว่า..โจรในเครื่องแบบไงล่ะ!ไม่เคยได้ยินจริงๆหรือครับ ?  ขอย้อนไปนิดครับ.เล่าให้ฟังได้เพราะว่าหมดอายุความแล้ว และเจ้าตัวคงไปเกิดแล้วด้วย..สมัยที่ผมจบใหม่มีข้าราชการนายหนึ่งกินนอนที่กองร้อย.กลางวันทำงานปกติกลางคืนรับจ๊อบนอกไปจี้-ปล้นรถมอเตอร์ไซด์แถวๆพัทยา.แล้วนำมาเปลี่ยนสีใหม่ใต้ถุนกองร้อยนั่นแหละ..เวรกรรมมีจริงต่อมาพี่จ่าไปปล้นรถนักท่องเที่ยวแถวท่าเรือแล้วเก่งเสียด้วยครับ..กลับมาแจ้งตำรวจแต่..ตำรวจไทยเก่ง กว่าเพราะสงสัยว่าทำไมพี่โจรจึงไม่เอาสร้อยของน้องจ่าไปน้องจ่าจึงถูกจับโดย..ใครเสียอีกล่ะ ?ถ้าไม่ใช่จ่าละม่อม ! ถูกจับโดยละม่อม.ผมยังเชื่อว่าขณะเขียนเรื่องนี้อยู่ยังพอมีอีกบ้าง..มิฉะนั้นยาเสพติดจะล้นเมืองหรือครับ ?คนในเครื่องแบบหลายคนครับที่มิใช่ตัวเอ..ตัวดีเชียวล่ะ! เอ๊ะใครล่ะ ?บ้านเราแม้แต่พนักงานเก็บขยะก็ยังสวมเครื่องแบบเลยนี่หว่า..พี่ว่าใครเหรอ ?

๗๕.แท่นเจาะน้ำมันต่างๆ เมื่อพบแก๊สมากจะต้องระบายทิ้ง..- เพื่อมิให้เกิดการระเบิด.

สายวันหนึ่ง..ผมไปตามเอกสารที่ท่าเรือปรากฏว่า.พนักงานมาส่งอาหารลงเรือแต่ไม่ปฎิบัติตามกฎของเชฟร่อน เมื่อมาปฏิบัติงานกับทางเรือต่างๆในเครือเชฟร่อน จนท.ทุกนายจะต้องปฏิบัติตามกฎระเบียบอย่างเคร่งครัด  ในเรื่องการสวมใส่อุปกรณ์ที่เรียกในภาษาอังกฤษว่าพีพีอี. PPE = Personal Protective Equipment.เสร็จงานแล้วผมกลับมาที่สำนักงานปรากฏว่า..ช้าไปเสียแล้วฝรั่งช่างฟ้องของเชฟร่อนแจ้งไปที่สำนักงานใหญ่เป็นเรื่องสิครับ..ไม่รู้กี่คำถาม..ถามเข้ามาที่ผมทั้งนั้นเช่นทำไม ? คุณไม่เอาหมวก รองเท้าที่เตรียมไว้ที่สำนักงานให้เขา..ทำไมคุณไม่ให้เขาแวะที่สำนักงานก่อนแล้วจัดของต่างๆให้เขา..น่าปวดหัว..ก็เวลาที่พวกเขามาจากกทม.พวกคุณต่างหากที่จะต้องบอกเขาว่าให้แวะยืมหมวก - รองเท้าใส่ก่อนลงเรือ..ไม่ใช่หน้าที่ผมจริงไหม ? ถ้าพวกเขามาแวะเบิกอุปกรณ์เหล่านั้น และผมมีแต่ไม่ให้เบิกต่างหากจึงจะเป็นความผิดของผม นี่ไม่มีใครมาแวะเลยแม้แต่ตัวเดียว..คนเดียวครับ..เฮ้อ..เวลาโมโหมักเขียนผิดทุกทีสิน่า !แล้วผมก็ออกไปทำงานด้วยจะรู้ได้อย่างไร ?ว่าพวกหล่อนมาถึงแล้ว.ผมเขียนใบลาออกเพราะเริ่มเบื่อเจ้านายขึ้นมาแล้วดีน๊ะ.ที่นายลีมาเตือนไว้..เขาถามว่าผมทำงานมากี่ปีแล้ว ?ถ้าออกควรจะได้รับเงินตอบแทนมิใช่ออกแบบไม่ได้อะไร ? ผมหายโมโหแล้วจึงฉีกใบลาทิ้งไป..ท่านผู้อ่านจำเพื่อนผมที่ชื่อเดวิด ลิมได้ไหม ?  เขามักจะบอกผมเสมอว่าอะไรถ้าจะเป็นของเรามันต้องเป็นของเราวันยังค่ำ.ใครไม่เชื่อ..แต่ผมเชื่อครับ..ปลายปีเดียวกันผมมีเรื่องจนต้องถูกเลิกจ้าง..

๗๖. แท่นเจาะน้ำมันของอิหร่าน. - New Iranian Oilfield.

ยังดีที่บริษัทได้จ่ายเงินให้ตามสิทธิของลูกจ้าง และตามกฏ หมายแรงงานทุกอย่าง..ผมจึงมิได้กังวลหรือตำหนิใครทั้งสิ้น.ใจเย็นน๊ะครับยังไงๆผมตั้งใจเขียนอยู่แล้ว..ทุกคนต้องได้ทราบโดยทั่วกันแน่ๆ. ที่สำนักงานสาขาของผม..ไม่มีตัวแทนจึงหยุดยากครับ เพราะการที่จะหยุดแต่ละครั้งนั้น จะต้องแจ้งไปที่สำนักงานใหญ่เสียก่อน ซึ่งถ้าจำเป็นเขาจะจัดคนมาทำงานแทน.ตั้งแต่ทำงานมาผมไม่ค่อยได้หยุดเลย.ไม่ทราบจะไปไหน?ผมจำได้ว่า..บริษัทฯเคยมีนโยบายให้พนักงานพักร้อนด้วยครับ แต่จำไม่ได้เสียแล้วว่า เขาให้พักตั้งแต่เมื่อไร ? อยากบอกว่าการทำงานในตำแหน่งผมนั้นจริงๆแล้ว  ใครก็สามารถทำได้ แต่ทราบไหมว่ามันติดอยู่ที่ภาษาครับ..ไอ้เรื่องอื่นๆนั้น..ผมคิดว่าทุกคนคงทำกันได้ไม่หนีกันเท่าไรนัก ! แต่เรื่องภาษาสิครับสำคัญยิ่งสิ่งใด?พล.รท.วัฒนา วงค์วัฒนาอดีตผบ.นย.เจ้านายเก่าผมมักพูดเสมอๆว่า..ในสมัยนี้น่ะเว้ย !..ถ้าใครขับรถไม่เป็น พูดอังกฤษไม่ได้  ทำคอมพิวเตอร์ไม่เป็น ไม่ต้องไปหางานทำให้ยากหรอก.  ผมเห็นด้วยครับเพราะเคยดูตามประกาศต่างๆ มักจะระบุว่าถ้าใครพูดอังกฤษได้จะพิจารณาเป็นอันดับแรก คอมฯน่ะเหรอ?..เกร่อครับเพราะการศึกษาสมัยนี้พยายามที่จะสอนให้เด็กรุ่นใหม่ๆได้มีโอกาสใช้คอมฯกันมากขึ้น  ผมห่วงเรื่องภาษาครับ. เขาวิจัยมาแล้ว ผมจำไม่ได้ว่าโพลจากไหน? คนที่จบป-ตรีในเมืองไทยนั้นพูดภาษาอังกฤษได้ไม่กี่เปอร์เซ็นต์เลย. ว๊อทดูยูติ๊ง ? ในสมัยที่ผมไปเป็นล่ามให้กับทหารนย.อม. ที่มาฝึกร่วมนั้นเขาบอกผมว่า..สาเหตุที่อยากไปเที่ยวแต่พัทยาและไม่อยากไปเที่ยวที่กรุงเทพฯนั้น ก็มาจากการใช้ภาษานี่แหละครับ.

* ตอนนี้คงจะน่าอ่านน๊ะครับเพราะ ตัวหนังสือโตขึ้นเหมาะสำหรับผู้สูงวัย เนื้อเรื่องก็สั้นลงพออ่านจบแล้ว..ยังสามารถไปทอดไข่ทานกับแกงเผ็ดในมื้อเย็นได้อย่างสบายๆ.