สี่วันสามคืนที่โฮจิมินห์ซิตี้เวียดนาม ดินแดนประวัติศาสตร์ที่มีหลายหลากมุมให้ศึกษา ทบทวนเหตุการณ์ที่ยากจะลืม และไม่ต้องการให้เกิดขึ้นอีก คงมีแต่สิ่งสวยงามและฟื้นฟู ขอบคุณท่าน ผอ.ที่ดำเนินการตามโครงการพัฒนาบุคลากรสู่ความเป็นเลิศ จนทำให้หลายๆคนรวมทั้งครูอ้อยได้พบกับประสบการณ์จริงที่ยากจะลืมเลือน
*****
วันสุดท้ายได้ีโอกาสนั่งอยู่ในมุมสูงของโฮจิมินห์ ได้เห็นถนนที่คลาคล่ำไปด้วยยวดยานพาหนะ นั่นคือ มอเตอร์ไซค์ และจักรยาน รวมทั้งรถยนต์จำนวนน้อยนิด เคลื่อนไปบนถนนเดียวกัน หยุดรอกัน ให้โอกาสกันไปก่อนไปหลัง ซึ่งเรียกได้ว่า......ถ้อยทีถ้อยอาศัย
*****
ในตอนเช้าหลังจากกินอาหารแล้วครูอ้อยจะมีเวลาเพียงน้อยนิดไปเดินเล่นชมบรรยากาศยามเช้าของชาวเวียดนามในโฮจิมินห์ ประเทศของเขาเพิ่งเิปิดประเทศมาได้ไม่กี่ปี ค.ศ.1995 แต่เขาก็พัฒนาไปได้ดีไม่ทิ้งธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมที่เป็นส่วนหนึ่งของชีวิต ต้นไม้ใหญ่ สวนสาธารณะ และกิจกรรมที่ชาวเวียดนามยังคงมีอยู่อย่างน่ารัก
*****

*****
ชาวเวียดนามอ่านหนังสือพิมพ์ นั่งจิบกาแฟ ข้างถนน เหมือนเป็นบ้านของเขา รถมอเตอร์ไซค์ที่มากมายนั้น มันหมายถึงคนทำงาน ทุกอาชีพ รวมทั้งมอเตอร์ไซค์รับจ้าง.....ที่ไม่ต้องสวมเสื้อวิน
*****

*****
รถเข็นมาตั้งร้านค้าเคลื่อนที่ได้ และมีคนทำงานมานั่งกินกันอย่างเอร็ดอร่อย มากกว่าจะไปนั่งกินในร้านค้า ร้านอาหาร นั่นหมายถึง food court หรือ food land หรือ ศูนย์อาหารยังไม่มีมากนัก
*****

*****
สีสันบนท้องถนนสวยงามจากสีของรถมอเตอร์ไซค์ และยังมีควาสวยงามหลากหลายจาก หมวกนิรภัย หรือ หมวกกันน็อคที่น่ารักสวยงามมากมาย ราคาถูกด้วย 50 บาทเอง
*****

ขอบคุณน้อง
แสงแห่งความดี. มากค่ะ
ยังมีเรื่องราวเล็กน้อยมากมายอีกนะคะ
ขอบคุณท่านทั้งสองมากเลยค่ะ
มนัสดา,
ทิมดาบ,
ครูอ้อยจะเขียนอีกนะคะ มาให้กำลังใจกันอีกนะคะ
ประชนของเมืองโฮจิมิห์เวียดนามเขาเข้าใจในการประหยัดพลังจริงนะครับ..
ขอบคุณมากค่ะ
Tawandin
ค่ะ คนล่าฝัน
มีอะไรหลายอย่างที่ชาวเวียดนามเข้าใจและรักษาธรรมชาติมากๆค่ะ
ขอบคุณทุกๆๆท่านมากๆๆค่ะ
Tawandin,
ฅนล่าฝัน, และ
3 คนอื่น.