แด่จิตที่ใฝ่ชั่ว

แด่จิตที่ใฝ่ชั่ว 

เป็นเพียงเดรัจฉานในคราบมนุษย์

ปรุงแต่งให้สวยสุดในสงสาร

ยกยอก่อสมมติมานมนาน

ปิดบังความสามานให้มืดมิด

 

เป็นเพียงเดรัจฉานในกายคน

ตำป่นพฤติกรรมอันดำสนิท

ภายในบ่มเพาะพืชพันธุ์พิษ

บังคับจิตให้ใฝ่ในโลกีย์

 

เป็นเพียงมนุษย์ร่างจิตเดรัจฉาน

ภาพมารสิ่งสู่ดูบัดสี

ใช้โอกาสกระทำความอัปรีย์

จนเกิดมีวัฒนธรรมในสันดาน

 

เป็นเพียงร่างคนภายในใจชั่ว

เกราะบังตัวสีสวยแดงพรรณฉาน

จิตกลั้วแม้ใจก็ใฝ่มาร

ในสงสารมิหลุดพ้น  ตราบจนนิรันดร์ ๚:๛

 

(เขียนในโอกาสงานสัมมนาทางวิชาการในสถาบันอุดมศึกษาแห่งหนึ่ง)