เมืองไทยเป็นเมืองเกษตร...ของเกษตรมักต้องการการอบแห้งเพื่อถนอมสารอินทรีย์ ก่อนที่มันจะเน่า ที่ผ่านมาก็อบแห้งกันตามยถากรรม หรือถูกหลอกให้ซื้อเครื่องอบแห้งมาใช้กันตามยถากรรม

 

การอบแห้งที่ดีต้องเร็ว สารอาหารไม่เสียหาย ราคาถูก ใช้งานง่าย ไม่เปลืองพื้นที่  ค่าดำเนินการถูก...มีปัจจัยเยอะมาก ซึ่งทำให้มันทำ "ให้ดี" ได้ยากมาก ผมว่ายากกว่าทำจรวดนาซ่าก็แล้วกัน

 

 

 

วันนี้มีเครื่องอบแห้งพลังแดดออกมามากหลาย ผลงานวิจัยของอจ.ม.ไทย   ซึ่งส่วนใหญ่แล้วผมมองไม่เห็นมีอะไรใหม่จากระบบพื้นๆ ที่เขาทำกันแล้วทั่วโลก ...ส่วนใหญ่ก็มีหลังคาใส ห้องอบ แคร่อบ ก็เท่านั้น

 

บางม. รับทุนวิจัยมาหลายล้าน เอามาทำก็งั้นๆ  บางม.ดังขนาดไปอบรมต่างชาติ อัฟริกา โน่น ด้วยทุน UN ...แต่อ้าว..ทำไมห้องอบของท่านไม่มีช่องระบายอากาศด้านบนล่ะ...ถึงว่าอบตั้ง 5 วันกว่าวัสดุการเกษตรจะแห้งสนิท

 

ส่วนเครื่องอบแห้งแสงแดดของผม คิดค้น ทดลอง แบบแหกคอก มามากหลาย (เป็นเวลากว่าสิบห้าปี) สาบานว่า ไม่ใช่ห้าวัน แต่เพียง 5 ชม. ก็แห้งสนิท โดยได้อัตราการผลิตสินค้าต่อหน่วยพื้นที่เท่ากับของพวกท่านด้วย (แต่ผมไปขอทุนวิจัยทีไร สอบตกทุกที ๕๕๕)

 

ถ้าคุณอบสามวัน ห้าวัน มันเสียเวลา เสียสารอาหาร อาจถึงกะเน่า เชื้อราสะสม แล้วทำไมถึงได้ทุนกันจัง สงสัยว่าสื่อสารเก่ง ข้อมูลแน่น (อาจแถมตลกเก่งในระหว่างการเลี้ยงอาหารค่ำ...โห เก่งแล้วยังมีอารมณ์ขัน แบบนี้หายากมาก อย่างงี้ต้องให้ทุน)

 

วันนี้ผมจะเอาเครื่องหนึ่งมาเปิดเผย (การเปิดเผยต่อสาธารณะนี้จะทำให้ผมไม่สามารถจดสิทธิบัตรทั่วโลกได้) ...เครื่องนี้ใช้ได้แบบเอนกประสงค์  เช่นอบแห้งอาหารทะเล (ปลา กุ้ง ปลาหมึก)  ผัก  ไชโป๊  สมุนไพร พริก ถั่ว ข้าวโพด ข้าว ดอกไม้ประดิษฐ์  ขนมหวานเช่น ข้าวแต๋น  กล้วยตาก  ..เก้าลอเก้า

 

ผมว่าจะเขียนรูปแล้วถ่ายโหลดลง แต่วันนี้เครื่องคอมพ์ผมป่วยมานาน ช่องสัญญาณมันไม่ยอมรับการเสียบ memory จากกล้อง ไม่ว่าจะโดยอ้อมหรือโดยตรง ว่าจะเรียกช่างมาซ่อม ก็ลืม และหรือ ขี้เกียจ ทุกที ...ก็ดีไปอย่างท่านผู้อ่านที่สนใจจะได้มีจินตนาการงัย....

 

 

วิธีการคือ เอากล่องแบนสองกล่อง (ลักษณะประมาณกล่องใส่ขนมเค้ก แต่ใหญ่กว่ามาก)  มาจรบกันเป็นหน้าจั่วหลังคา  ทำมุมยอดประมาณ  120 องศา พื้นล่างของกล่องตัดออกแล้วติดตะแกรง  พื้นบนของกล่องตัดออกแล้วติดกระจก (หรือพลาสติกใสทนแสง uv) ที่ปลายยอดที่ชนกัน ให้ถ่างออกเล็กน้อย แล้วสวมหมวกกันฝน ให้มีรูเปิดด้วยนะ

 

การอบคือ เอาวัตถุบรรจุลงไปวางบนตะแกรง หนาบาง ซ้อนหรือไม่ซ้อนกัน แล้วแต่สภาพ แต่ควรให้มีช่องว่างให้อากาศไหลได้ อย่าวางทึบเกินไป หรือโปร่งเกินไป (ทางสายกลาง)  กลไกการบรรจุ แล้วแต่หัวคิดในการออกแบบ

 

ผมทดลองมานานพบว่ามันเร็วมาก  เช่น อบแห้งปลานิลตัวใหญ่ แห้งสนิทใน 5 ชม.. โดยไม่ต้องพลิกกลับ ในขณะที่วิธีชาวบ้าน (ตากบนกระด้ง) ใช้เวลา 3 วัน พลิกทุกชั่วโมง แถมแมงวันตอมหึ่ง ส่วนของผมแมงวันเข้าไปตอมไม่ได้   ...ตากพริก มันเส้นสปล.....กล้วยตาก ...ลองมาหมดแล้ว ได้ผลดีมาก ...เช่นพริกนั้น แม่ค้าบอกว่าไม่เคยเห็นพริกแห้งสีสวยแบบนี้มาก่อนในชีวิต (ธ่อ..แม่ค้าจ๋า..ก็พริกพวกนั้นมันตากกันนานวัน สีมันก็คล้ำสิครับ ..บางแห่งตากมาจากเครื่องอบแห้งที่รับทุนวิจัยจากรัฐมารไทยไปทำอีกด้วย)

 

อย่าคิดว่าเรื่องนี้มันดูง่ายๆนะ มันยากระดับ frontier research ที่ท่านนักวิจัยแนวหน้าเมืองไทยหลายคน ไม่มีวันเข้าใจได้หรอก รับรอง

 

เรื่องเครื่องอบแห้งเป็นเรื่องใหญ่มากสำหรับประเทศกสิกรรมแบบไทย และ สหรัฐ เดนมาร์ก ออสซี่ นิวซีแลนด์  แต่ของไทยเรา ผมของบไปทำเครื่องอบแห้งมันสปล..ตามที่อธิบายไว้ในบทความก่อนๆ  มันไม่ให้ทุน ...บอกว่าไม่คุ้มทุน...ดังนั้นวันนี้ผมเลยเอามาแจกฟรีเป็นของขวัญวันพืชมงคล แก่กสิกรไทยซะเลย....ไม่จดไม่แจดมันแล้วแหละไอ้สิทธิบัตรบ้า..........สาธุ

 

 

...คนถางทาง (๕-๕-๕๕)

เอ...แล้วจะมีคนว่าเราบ้าและโง่มั๊ยเนี่ย (คงมีอยู่แล้วหละ..อะ อ่ะ)