เมื่อวานผมไปเดินชมตลาดสดที่ ต. จอหอ อ.เมือง จ.นม. ได้พบผักประหลาดวางขายเป็นครั้งแรกในชีวิต (กำละห้าบาท) ชื่อว่า ท้าละม่อม วิธีกินคือ ใช้ยอดอ่อนและดอก ลวกจิ้ม จะมีรสขมเล็กน้อย ผมลองกินดอกดิบๆ ดูก็ไม่เห็นว่าขมอะไร น่าจะกินดิบได้ ดูรูปตามลิงค์ครับ (ในรูปมีทั้งดอกแดง และ ดอกขาว ที่ผมเห็นคือพวกดอกขาวครับ)
http://www.phargarden.com/main.php?action=viewpage&pid=57
ค้นหาในเน็ตพบคำว่า ท้าละม่อม ทาละม่อม และ ท้าวยายม่อม ใช้แทนกันได้ บางรายเรียกกาสะลองก็มี อาจเป็นเพราะดอกมีลักษณะสีและเป็นงวงเหมือนดอกปีก (ที่อีสานเรียกกาสะลองเหมือนกัน)
ยังมีท้าวยายม่อมแบบเป็นหัวอีกพวก ซึ่งต่างจากท้าวยายม่อมดอกมาก เพราะพวกนี้มีลักษณะคล้ายต้นบุกเสียมากกว่า (ฉ่ำน้ำ) ขึ้นในร่มป่ามากกว่ากลางแจ้งแบบท้าละม่อม
ทำไมชื่อมันซ้ำกันได้แบบบังเอิญเช่นนี้
สิ่งที่ได้พบเห็นอีกอย่างคือ ลูกหว้า ถุงเบ้อเร่อ 10 บาท เลยซื้อมาอมเล่น เป็นหว้าที่ลูกใหญ่มาก ยาวสัก 2 ซม เส้นผศ.สัก 1.5 ซม. เห็นจะได้ ที่แรกนึกว่าไข่เน่า รสชาติก็หอมหวานเป็นพิเศษกว่าที่ได้กินมา และเป็นอัตลักษณ์ของตัวเอง นี่ว่าจะเก็บเม็ดไว้กระจายพันธุ์ในส่วนป่าที่จะปลูกเร็ววันนี้ น่าจะมีการวิจัยลูกหว้าให้มาก และหาทางใช้ประโยชน์ให้มากกว่านี้
...คนถางทาง (๓ พค. ๒๕๕๕)
ผักไม่รู้จัก แต่หว้า สวนบ้านชลัญ ต้นใหญ่มาก แต่มดแดง ดุสุด ออกลูกเมื่อไรไม่ทันมือดีขโมย เกลี้ยง
เก็บเม็ดไว้นะ วันก่อนนึกอยากกินผักขมๆ เลยไปเดินดู มีผักที่แปลกๆและไม่เคยรู้จักมาก่อน เลยซื้อมาลอง ปวดและแสบท้อง ไม่รู้ว่าเพราะผักหรือกินน้ำพริกหนุ่มไปกันแน่
ชื่อว่า ผักปั๋ง หรืออะไรนี่หละ ดอกเล็กเป็นพวงๆน่ะ
คุณนพครับ น้ำพริกมากกว่าครับ ผักปลัง ผักปั๋งนี้ปกติมันไม่มีพิษกะใครเขาหรอกครับ เป็นเมือกลื่น นัยว่าช่วยให้ขับถ่ายดีด้วยซ้ำไปครับ ผักนี้ผมเคยปลูกริมรั้ว มันขึ้นง่ายมาก ผมว่ามันสกุลเดียวกับ spinach แน่ๆ
คุณ ชธ. ครับ มือดีที่ว่านี้ นก หรือ คนครับ เพราะนกนั้นมันชอบหว้ามากๆ ออกเมือไหรหมดเมื่อนั้น หลังบ้านผมที่ usa ก็มีต้นเชอรี่อยู่ต้นหนึ่ง ผมตั้งตาคอยจะเก็บกิน ไม่ทันนกมันสักเทือ มันลงกันมาเป็นฝูง นกดำ
หว้านั้นว่าไปแล้วคือ เชอรีเมืองไทย เอ หรือว่า เชอรี่คือหว้าเมืองฝรั่งกันหนอ
ผักปั้งแดงเคยกินไม่อันตราย แต่ไม้เท้ายายม่อม เคยยินชื่อยังไมรู้จัก
ท่านวอญ่าครับ ทางใต้เรียก พญารากเดียว ครับ
อ้อถ้าพญารากเดียว ดูเหมือนเคยเห็น
เหมือนพญาไม้ หลายที่เรียกต่างกัน