ยามค่ำคืนหนึ่งประมาณ 1 ทุ่มเศษ...ผมและคณะนักศึกษาไทยร่วมเดินจากที่พัก...ในกรุงนิวเดลลี...ไปที่คิวรถบัส...มีเป้าหมายไปที่เมืองธรรมศาลาที่อยู่บนเทือกเขาหิมาลัยครับ...รถบัสที่มีคนแน่น...ทะยานออกจากจุดเริ่มต้น...มุ่งหน้าขึ้นสู่ยอดขุนเขาที่สูงขึ้นตามลำดับ...

ท่ามกลางแสงจันทร์ดวงกลมโต...ที่ไล่ตามเราไป...บางครั้งเหมือนกับเราต้องไล่ตาม...

              ผมไปกับความมืดแต่มีแสงจันทร์สาดส่องลงมาตลอดทาง...เมื่อมองดูถนนมีลักษณะสูงขึ้น ๆและ คดเคี้ยว...ประมาณ 1  กม.แล้วก็ลดระดับลงต่ำ...ประมาณ  1  กม.  แล้วก็เริ่มขึ้นต่อไปอีก...เป็นอยู่อย่างนี้...จนผมหลับไป...

               มาตื่นอีกทีก็รุ่งเช้ารถเข้าจอดที่เมืองธรรมศาลาแล้ว... เราเดินเข้าไปใน ตัวเมือง...ด้านซ้ายมือเป็นบ้านเรือนมีตึกที่ลดระดับลงไปตามไหล่เขาแประมาณ  2  กม.แล้วเป็นขุนเขาสูงเสียบทะลุเมฆขึ้นไปดูด้วยสายตาประมาณ  5  กม...ถามคนแถวนั้นเขาบอกว่าฟากโน้น...เดิมเป็นประเทศธิเบต...ปัจจุบันคือประเทศจีนครับ...

                   เมืองธรรมศาลาเหมือนเป็นเมืองชาวธิเบต...ที่ อพยพ มาอยู่ที่นี้...ในแผ่นดินอินเดียครับ...ลักษณะตัวเมืองตั้งอยู่บนยอดเขา

ที่ต่อออกมาจากเทือกขุนเขาหิมาลัยครับ...แต่มียอดเขาที่มีหิมะปกคลุมอยู่ห่างออกไปไม่ไกลนัก...

                 เมื่อผมเข้าที่พักแล้ว...ขึ้นไปตากอากาศบนดาดฟ้ามีที่นั่งชมวิวสวย ๆหมู่เมฆไหลเข้าตาม

ซอกขุนเขาที่สลับซับซ้อนของเทือกเขาหิมาลัย...สภาพแรงลมบางครั้งรุนแรงบางครั้งแผ่วเบา พัดผ่านร่างกายไป...ขณะเวลาประมาณ  9  โมงเช้าครับ  ความหนาวประมาณ  10  กว่าองศา

...กลางวันเราเดินไปท้ายขุนเขาซึ่งเป็นวังที่ประทับขององค์

ทะไลลามะ  ประมุขชาว ธิเบต...วันนั้นพระองค์เสด็จไปต่างประเทศ...เราจึงพบแต่ตัวแทนของพระองค์...

                เมื่อกลับมายามค่ำคืน...1-3 ทุ่ม...ผมออกมาเดินบนถนนสายตรงไปวังนั้นอีกที...คือมีชาวต่างประเทศเยอะ

มากครับ...ผมยืนดูด้านขวามือ...มองลงไปตามไหล่เขา...เห็นแสงไฟอยู่เบื้องล่างทอดยาวไปไกลลิบ ๆเหมือนเรานั่ง...ยืนอยู่บนก้อนเมฆแล้วมองลงมาเห็นหมู่ดวงดาวยามค่ำคืนครับ ฮา ๆ เอิก ๆ 

                 ผมกลับเข้าที่พักประมาณ 4  ทุ่ม...ในห้องพักมีเครื่องทำความร้อน...ไม่มีพัดลมครับ ตกดึกที่นี้ติดลบ...รู้สึกหนาว...มาก...แต่ดูชาวธิเบตเหมือนพวกเทวดา...นับถือศาสนาพุทธฝ่าย

มหายาน...ถ้าวิทยาการไม่เจริญผมคงไม่เห็นเทวดาบนเทือกเขาหิมาลัยเป็นแน่แท้...

โปรดติดตามตอนต่อไป 

 ด้วยความปรารถนาดี 

 จาก... umi