พิธีพระราชทานปริญญาบัตรบัณฑิต รุ่น ๓๖ ปีการศึกษา ๒๕๕๕ นี้ ทำงานได้ไม่เต็มที่นัก เนื่องจากมีภาระงานสอนที่ศูนย์แม่ลาน้อย จังหวัดแม่ฮ่องสอน ในทุกวันศุกร์-เสาร์-อาทิตย์ ดังนั้น ปีนี้จึงรับหน้าที่คณะกรรมการตรวจเครื่องแต่งกายบัณฑิตได้เพียงตำแหน่งเดียวและวันเดียว คือ วันรับจริง ๒๕ เมษายน ๒๕๕๕

 

ดึกดื่นค่อนคืน ตั้งแต่ ๐๑.๔๕ - ๐๔.๐๐ น. เช้ามืดวันที่ ๒๕ เมษายน ๒๕๕๕ ยังไม่ได้นอน เนื่องจากติดตามชมการถ่ายทอดฟุตบอลยูฟ่าแชมป์เปี้ยนลีก รอบรองชนะเลิศ ระหว่าง บาร์เซโลน่า - เชลซี

เมื่อฟุตบอลจบเวลาตี ๔ ทำให้ตัดสินใจว่า คงไม่ได้นอน จะต้องเก็บของใส่เป้ เตรียมครุยวิทยฐานะ อาบน้ำ เพื่อเดินทางออกจากบ้านเวลา ตี ๕ เนื่องจากต้องใช้เวลาเดินทางจากบ้านถึงหอประชุมใหม่ที่อำเภอแม่ริม ติดกับอำเภอแม่แตง ๑ ชั่วโมง ไปสายก็จะไม่มีที่จอดรถ เข้า-ออกยาก

 

เลือกใช้เส้นทางคันคลองชลประทานผ่านสนามกีฬา ๗๐๐ ปี แล้ววกเข้าทางไปแม่ริมจนถึงหอประชุมใหญ่ ประมาณ ๕๐ กิโลเมตร ด้วยรถเครื่องประจำตัว

อุตส่าห์ออกตั้งแต่ตี ๕ รถของบัณฑิตและครอบครัวก็ยังมุ่งไปที่หอประชุมใหญ่เยอะอยู่ดี ทำให้ต้องขี่รถด้วยความระมัดระวังมาก แถมง่วงก็ง่วง

แต่เนื่องจากเป็นบัตรจอดรถ VIP ทำให้เข้าไปถึงชั้นในบริเวณหอประชุมใหญ่ได้ เป็นรถคันแรกที่มาจอด ถึงเวลาประมาณ ๐๖.๐๐ น.

 

 

ดูฟ้าและพระอาิทิตย์ขึ้นเป็นพยาน ...

 

 

 

ภาพที่ ๑ - ๓ ... พระอาทิตย์ขึ้น ณ หอประชุมใหญ่

 

 

จอดรถเสร็จก็เดินเข้ามาหาห้องพักของคณะกรรมการภาคเช้า วีต้า กาแฟกระป๋อง บำรุงเต็มที่กันหลับ

เห็นบัณฑิตเริ่มทยอยเข้ามาถ่ายรูปกันแล้ว ผมจึงออกไปเดินเก็บบรรยากาศนิด ๆ หน่อยบ้าง

 

 

ภาพที่ ๔ ... เืบื้องหลังชุดครุยของบัณฑิต ดำ-ทอง

 

 

 

ภาพที่ ๕ ... ชอบภาพนี้ครับ ความสำเร็จของชาวเขาชาวดอย มิใช่เฉพาะแต่ตัวบัณฑิตเอง แต่เป็นของครอบครัวทั้งครอบครัวที่เป็นคนระดับล่างของประเทศ

 

 

 

ภาพที่ ๖ ... โปรดระวัง ! บัณฑิตน่ารัก ... บรรยากาศชื่นมื่นแห่งความสำเร็จของบัณฑิตที่แสนจะภูมิใจ

 

 

มหาวิทยาลัยนัดบัณฑิตรอบเช้าเข้าแถวเวลา ๐๗.๓๐ น. เพื่อเช็คชื่อครั้งสุดท้าย และโหลดบัณฑิตขึ้นสู่หอประชุม

หน้าที่ของผมในตอนนี้ คือ ดักตรวจการแต่งกายตั้งแต่หัวจรดเท้าครั้งสุดท้ายเหมือนกัน ก่อนเข้าเครื่องตรวจโลหะและวัตถุระเบิดของตำรวจ

 

 

ภาพที่ ๗ ... คณะกรรมการชุดนี้มีคณาจารย์ประมาณ ๓๐ ท่านช่วยกัน เราไม่ใส่ครุย เนื่องจากความร้อนของอากาศ แต่จะใชุ้ชุดขาว หรือ สูทมหาวิทยาลัย (ผมใช้สูทมหาิวิทยาลัย เพราะุชุดขาวยังไม่ได้ตัด) เห็นเครื่องตรวจโลหะฯ นะครับ ;)...

 

 

ปัญหาที่พบเกี่ยวกับการแต่งกายของบัณฑิต เช่น

 

ภาพที่ ๘ ... "เล็บยาว" ทางคณะกรรมการฯ ก็มีกรรไกรตัดเล็บไว้ให้บริการ

 

 

 

ภาพที่ ๙ ... "รองเท้าสกปรก" เราก็มีกีวีและแปรงขัดให้บริการอีกเช่นกัน

 

 

 

ภาพที่ ๑๐ ... และปัญหาที่พบมากที่สุด คือ "สีผม" ของบัณฑิตหญิงไม่เป็นสีดำ หรือไปโกรกมา แบบนี้ต้องให้สเปรย์ฉีดผมกันไปเป็นกลุ่มใหญ่ ก่อนเข้าเครื่องตรวจฯ

 

 

หากบัณฑิตมีจิตสำนึกและรู้คิดมากพอ ปัญหาเหล่านี้ไม่ควรจะเกิด ไม่ต้องมานั่งตรวจความเป็นระเบียบเรียบร้อยเช่นนี้ นี่ขนาดคณะกรรมการฯ ตรวจไปหลายรอบแล้วในวันซ้อม ชี้แจงแล้ว แต่ก็ยังคงพบปัญหาเหมือนเดิม

 

การศึกษามีปัญหา ครูลืมสอนคุณค่าความเป็นคนมีการศึกษาหรือเปล่า

 

คณะกรรมการฯ พยายามช่วยให้บัณฑิตได้เข้า โดยการตรวจ เพราะหากเราละเลยไป ทางตำรวจ ทหาร มหาดเล็ก ก็จะไม่ให้เข้ารับพระราชทานเลย

แต่บัณฑิตก็ไม่ค่อยใส่ใจมากนักกับปัญหาเรื่องนี้ มีแต่เสียงบ่นแสดงความเห็นแก่ตัวเองเท่านั้น เอาตัวเองสบาย พกอะไรเข้าไปก็ได้ในสถานที่แบบนี้

 

คณะกรรมการฯ ต้องตรวจทั้งบัณฑิตภาคเช้าและภาคบ่าย กว่าจะได้กลับก็คือ องค์ประธานต้องเสด็จมาก่อน เราจึงสามารถนำรถออกได้

 

วัน พุธที่ ๒๕ เมษายน ๒๕๕๕ เป็นวันที่พระอาทิตย์ทำมุมตั้งฉากกับประเทศไทยมากที่สุด ผมขี่รถเครื่องออกไปตอน ๑๔.๓๐ น. สุดร้อน แดดเข้าหน้าตลอดไปจนถึงมหาิวิทยาลัย กลัวตัวเองจะเป็น Heat Stoke จะตาย เพราะร้อนจัดมาก ๆ มาถึงห้องทำงานสิ่งที่ทำได้คือ เปิด Gotoknow แล้วนั่งหลับหน้าคอมฯ เลย เพราะเพลียสุด ๆ น้ำตาไหลจากแดดเข้าตา ต้องนอนพักตาไปหลายชั่วโมง กว่าจะกลับถึงบ้านได้ก็ค่ำแล้ว

 

เล่าให้ฟังถึงภารกิจที่ผ่านมาวันนี้ และถือเป็นการแลกเปลี่ยนเรียนรู้กันนะครับ

 

บุญรักษา ทุกท่านครับ ;)...