เวลาเราเหงาๆ แล้วเอาเพลงเก่าๆ มาฟัง คิดถึงอะไรกันคะ....

ชอบฟังเพลงกันมั๊ยคะ….ส่วนใหญ่จะฟังแนวไหนกัน?

           เดี๋ยวนี้วิทยาการก้าวล้ำ เราฟังเพลงได้ทุกที่ทุกเวลา  กลับบ้านมีคอมพิวเตอร์ก็ฉับๆ เปิด โปรแกรมฟังเพลงที่มีมากมาย ให้ เลือกเพลงที่ชอบ    ออกไปไหน ก็มี mp3 มินิห้อยคอ ใส่กระเป๋า ออกไปฟังอย่างสบายอารมณ์คนรักเสียงเพลง  ตัวเครื่องก็เล็กกะทัดรัดพกง่ายเปิดปิดง่าย  แล้วก็หายง่ายด้วยค่ะ อิอิ....  แต่ระวังนะคะ...การใช้หูฟังเป็นเวลานาน  ก็ก่อให้เกิดแบคทีเรียในรูหูได้เหมียนๆ  กันน๊า....ได้รับ Fw: mail มาจากเพื่อนๆ ในวงการว่า เพียง 1 นาทีที่เราเอาหูฟังซุกเข้าไปนั้น....ก่อเกิดแบคทีเรียได้นับล้านๆ ตัวเลยค่ะ  แต่ก็ว่าไปนั่นแบคทีเรียบางตัวก็มีประโยชน์นะคะ....ถึงอย่างนั้นก็เถอะวิทยาศาสตร์ยังไม่ได้ออกมายืนยันซะหน่อยว่ายิ่งเยอะยิ่งดี   เอาเป็นว่าฟังกันพอขำๆ  ชิลๆ   ประมาณได้อารมณ์ก็พอแล้ว  

                ประเด็นของวันนี้ที่อยากจะบอกก็คือ   เวลาเราเหงาๆ แล้วเอาเพลงเก่าๆ มาฟัง  คิดถึงอะไรกันคะ....อันนี้ก็คงแน่นอนแล้วแต่อารมณ์ใครอารมณ์มัน   แล้วก็แล้วแต่อดีตที่ผ่านมา  รวมถึงอายุที่มากขึ้นของคนฟังด้วย    เปิดเพลงเก่าสมัยเรียนมหาลัยปี 1 ปีแรกที่เข้ามา  ฟังทีไรก็โดนใจต้องยกให้ “ขอเป็นตัวเลือก” ของกะลา  จำได้ว่าตอนปี 1  อยู่หอ 8  องค์การฯเปิดเพลงนี้กรอกหูทั้งวันค่ะ ยิ่งช่วงเสาร์-อาทิตย์ด้วยแล้ว....เก็บไปฝันกลางวันซะงั้น....ดนตรีมันเศร้าดี โดนใจวัยรุ่น    แล้วที่ฮิตช่วงนั้นก็จะมี ของมาช่า  บีน้ำทิพย์  จีว่า   ดีทูบี อัลบั้มแรก  “คนใจอ่อนอ่อนใจ”   เห้อๆๆๆ  คิดถึงเพื่อนๆ จัง  ปี 1 เป็นอะไรที่เฟรชชี่สดใส ...มาใหม่ๆ  ร้องไห้ทุกวันเลยค่ะ....ตอนนั้นเอาซาวด์เบาว์มาด้วยแต่ไม่เปิดฟังอยู่เดือนนึงเพราะกลัวเจอเพลงเศร้าๆ แล้วพลอยจะคิดถึงบ้าน   ดีที่มีพี่ๆ แกนว๊ากสร้างสีสันให้โลกสดใส ถึงจะดุไปหน่อยแต่ก็มีกิจกรรมให้ทำ...หนุกหนานกว่านั่งเหงาอยู่แต่สวน  อิอิ...   พอปี 2  ต้องออกไปนอนนอกบ้าน  คือ ต้องไปหาหออยู่เอาเองประมาณนั้นเพราะต้องสละเพื่อรุ่นหลังเท่าที่ยังจำได้ ก็เพลง “ใจคอ”  ของพลพล  รู้สึกช่วงนั้นประกอบหนังที่อั๊มแสดงด้วย  เอ...ไม่แม่นชื่อเรื่องซะแล้วสิ    อื่นๆ ก็เป็นอัลบั้มของใหม่เจริญปุระ “คนเดียวในหัวใจ”  ช่วงนั้นคิดถึงเพื่อนคนหนึ่งมาก  แต่ไม่ได้อยู่ด้วยกัน  เพื่อนเมทเก่า  ....คิดแล้วเศร้าค่ะ  แล้วก็เพลงของเนอร์สรี่ซาว “อากาศดี”  ทั้งอัลบั้มเพราะหมด    พอปี 3  ปี 4  รู้สึกจะเป็นปีที่สมบูรณ์พร้อมที่สุด  ได้อยู่กับเพื่อนที่รักแล้วค่ะ  แล้วก็ได้เจอเพื่อนเอกฯ  ดีๆ คับคั่ง  ด้วยเพราะร่วมหัวจมท้ายมาด้วยกันหลายงาน  ได้เที่ยวได้กิน  ได้ก๊ง (อันนี้ใช่หรอ....ขำๆ อิอิ)  ได้เต้น  ได้ร้อง  และได้ตรวจฉี่ ด้วย (ครั้งแรกของการเข้าผับ  ดันโดนตรวจซะงั้น...ไม่แนะนำใครทั้งสิ้นให้เลียนแบบ  ของแบบนี้แค่พอรู้ก็พอแล้วอย่ายึดเป็นกิจวัตรเป็นเด็ดขาด...หากยังดูแลตัวเองได้ไม่ดีพอ...เน๊าะ)  เพลงประจำปีนั้นก็จะเป็น  อัลบั๊มของบิ๊กแอส   ทางผ่าน   เล่นของสูง    / หวิว  กบในกะลา  /  ขอจองในใจ  /  รักคนมีเจ้าของ  อันนี้เพื่อนเปิดกรอกหู ตอนอยู่เมท....เพลงของพั๊นซ์เราคงต้องเป็นแฟนกัน  (เพลงนี้ฟังแล้วแสลงค่ะตอนนี้)  เพราะพอเพื่อนเมทมีแฟน... นู๋ก็โดนทิ้งเกาะ....ลอยแพซะงั้น   ดีที่ยังมีเพื่อนสำรองไว้เยอะ.....พอเฮกันได้บ้างบางเวลา.....   จนวันอำลารับปริญญากันไปก็เงียบหาย.....ต่างก็กลับไปสู่วิถีชีวิตเส้นทางจริงๆ ที่ต้องเดิน    ต้องวิ่ง  ต้องไล่ตาม  ต้องโตเป็นผู้ใหญ่......ไล่ตามความฝัน....ที่บางคนก็ยังไม่เจอ....ค้นหากล่องหนึ่งใบ....ที่ถูกส่งมาพร้อมกันกับเราแต่หล่นหายระหว่างทาง....  คุณละ...มองหากล่องใบเดิมอยู่มั๊ย?    หรือกำลังพยายามสร้างกล่องใบใหม่ “ที่ไม่ใช่ของเรา”

-จบตอน-