หลายเดือนต่อมาเขาก็ส่งคำแปลกลับมาทางจดหมาย บอกว่า มันเป็นตัวยาแก้ไข้มาเลเรีย มีตัวยาดังนี้คือ

ยาผีบอกหลวงพ่อแคน

หลวงพ่อแคนที่เป็นผู้นำผมเดินธุดงค์นั้น สมัยเป็นฆราวาสท่านมีชีวิตที่โลดโผนพอควร ท่านเล่าว่าสมัยหนุ่มฆ่าคนไปหลายศพ เสือสิงห์กระทิงแรดก็ยิงมามาก จนพระพี่ชายขอให้มาบวชล้างบาป ท่านก็เลยยอมตาม

 

แต่เท่าที่ผมได้สัมผัสท่าน เห็นว่าท่านเป็นคนมีกิริยางดงามมาก พูดจานุ่ม  หน้าตาดี หุ่นดี (ผอมสูง)  ผิวงามอีกต่างหาก (ออกเหลืองๆ ไม่ดำเหมือนคนบ้านนอกอีสานปักธงชัยทั่วไป)

 

ท่านเล่าว่า ครั้งหนึ่งไปจำพรรษาอยู่ในถ้ำเพื่อบำเพ็ญเดี่ยวเป็นเวลาหนึ่งปีที่ถ้ำเทพนิมิต อ.ปากช่อง มันเป็นถ้ำที่ใหญ่มากทีเดียว คืนหนึ่งขณะกำลังบำเพ็ญเพียร ปรากฏมีตัวหนังสือวิ่งผ่านหน้าท่านไป เหมือนตัววิ่งโฆษณาสินค้า  แต่มันเป็นภาษาจีนที่ท่านอ่านไม่ออก ท่านเลยอธิษฐานจิตขออีกรอบ จะได้จดไว้

 

ปรากฏว่ามันจัดมาให้อีกรอบตามขอ  มาช้าๆด้วยท่านก็จดตามใส่กระดาษไว้

 

วันหนึ่งมีคณะคนจีนใต้หวันมาเที่ยวถ้ำนี้ ท่านก็เลยเอากระดาษที่จดไว้ให้พวกเขาดู พวกเขาบอกว่านี้ไม่ใช่ภาษาจีน แต่เป็นภาษาญี่ปุ่นน่ะ  แต่รับอาสาว่าจะลองเอาไปให้เพื่อนญี่ปุ่นช่วยอ่านให้

 

หลายเดือนต่อมาเขาก็ส่งคำแปลกลับมาทางจดหมาย บอกว่า มันเป็นตัวยาแก้ไข้มาเลเรีย มีตัวยาดังนี้คือ 1. บอระเพ็ด  2  3 จำไม่ได้เสียแล้ว (ผมจดไว้ เดี๋ยววันหลังจะค้นเอามาฝากนะครับ)

 

(เพิ่มเติมภายหลัง:   ไปค้นมาเจอแล้ว 1. กระบือเจ็ดตัว   2. บรเพ็ด    3. ขันทอง ) 

 

ตอนหลังท่านไปสืบถามจากหลวงพ่อแห่งวัดถ้ำเทพนิมิต  ทราบว่าที่ถ้ำเทพนิมิตนี้ สมัยสงครามโลกครั้งที่สองมีกองทหารญี่ปุ่นมาหลบพักเป็นที่กำบัง เพราะกว้างใหญ่มาก แต่เป็นไข้ป่าตายกันไปมาก

 

....คนถางทาง