พ่อน้องก้อยมีอาชีพรับจ้างไปทั่ว (รับจ้างทั่วไปนี่คือทำงานทุกอย่างที่เขามาจ้าง แต่รับจ้างไปทั่วคือ จะไปทำก็ต่อเมื่ออยากทำ ไม่อยากไม่ไป) แถมมีกึ๊บ (กึ๊บหมายถึง กิ๊กที่ถูกอึบ ก็เลยเรียกว่ากึ๊บ )

ตัวอย่างที่ 2 เป็นคนไข้เด็ก อายุ 4 เดือน   เด็กคนนี้ชลัญธรจะเห็นตั้งแต่แม่มันตั้งท้อง ครอบครัวนี้ยากจน มาก บ้านเป็นแบบกระท่อมนา แม่ของผู้ป่วยอายุ 27 ปี   พ่ออายุ 24 ปี   มีลูก 3 คน อายุไล่ๆกัน 5 ขวบ  3 ขวบ และ 4 เดือน  ขอเรียกน้องว่าน้องก้อยก็แล้วกัน  แม่ของน้องก้อย ไม่มีอาชีพ เลี้ยงลูกอย่างเดียวก็อานแล้ว  พ่อน้องก้อยมีอาชีพรับจ้างไปทั่ว (รับจ้างทั่วไปนี่คือทำงานทุกอย่างที่เขามาจ้าง  แต่รับจ้างไปทั่วคือ จะไปทำก็ต่อเมื่ออยากทำ ไม่อยากไม่ไป) แถมมีกึ๊บ  (กึ๊บหมายถึง กิ๊กที่ถูกอึบ  ก็เลยเรียกว่ากึ๊บ ) เด็กนี่จะมาฉีดวัคซีนตลอด ตอนอายุ 2 เดือน ได้ตรวจพัฒนาการ วัดรอบศีรษะ  พบว่าโตกว่าปกติเล็กน้อย สงสัย Hydrocephalus (โรคน้ำคั่งในโพรงสมอง )จึงส่งเข้ามารับการรักษาต่อที่ โรงพยาบาล แพทย์ส่งไปรักษาต่อที่ โรงพยาบาลศูนย์  อนิจจา น้องก้อยไม่ได้ไป เพราะแม่ไม่มีเงินพาไป เรามารู้จน ครบ 4 เดือนที่เป็นกำหนดนัดวัคซีน  เมื่อพบคนไข้ ก็ถามว่า เป็นยังไงลูกรักษาถึงไหนแล้ว  แม่น้องก้อยตอบอ้ำๆอึ้งๆ  ผลการวัดรอบศีรษะ  ปรากฏว่าศีรษะโตกว่าเดิม แม่น้องก้อยก็เลยสารภาพ  ว่าไม่ได้พาลูกไปเพราะไม่มีเงินค่ารักษา  ก็ถามไปว่ารักษาก็รักษาฟรีเอาแค่เงินค่ารถค่ากินไปเท่านั้นเอง  คนไข้ก็เลยบอกว่า  ก็ค่ารถค่ากินนั่นแหล่ะที่ไม่มี  สุดท้ายชลัญธรก็ให้ไปตามพ่อน้องก้อยมา นั่งด่า อุ๊ย! สั่งสอน จนพ่อน้องก้อย เลิกเหล้าเลิกกึ๊บ ไปเลย  จากนั้น ก็ส่งมาขอใบส่งตัวอีกรอบ  คราวนี้ชลัญธรต้องคำนวณค่ารถค่ากินบริจาค คนไข้ เพื่อไปรักษา  คนไข้มาขอรับความช่วยเหลือ ประมาณ 3 ครั้ง  ก็ไม่มาแล้ว เพราะพ่อน้องก้อยเริ่มเป็นผู้คน  ทำงานรับจ้างทั่วไป ( ไม่ใช่ไปทั่ว) เก็บขยะขาย  พอจะมีเงินพาน้องไปหาหมอ  ตอนนี้น้องก้อยหายดี แล้ว เป็นโชคดีของน้อง  เราก็รู้สึกดีใจที่ได้ช่วยได้ทั้งครอบครัว  ..........

        ภาระที่พยาบาลต้องทำอีกอย่างคือการบริจาคเงินให้พวก คนไขที่น่าสงสาร เป็นค่ารถบ้างค่าข้าวบ้าง  เป็นประจำที่โรงพยาบาล  สำหรับชลัญธร  จนคุณสามีแซวว่าชาติที่แล้วแกคงเป็นลูกหลานพระเวชสันดร ชาตินี้ถึงได้ให้เขาไปหมด  แล้วเมื่อไหร่จะบริจาคสามีจ๊ะ ......ชลัญบอก อันนี้ไม่ได้ เสียทองเท่าหัว ไม่ยอมเสีย....ให้ใคร