การปฏิบัติวิปัสสนากรรมฐาน
กายานุปัสสนาสติปํฏฐาน = การรู้สภาพของกายในขณะนั้นว่า กำลังทำอะไรอยู่ โดยมีสติควบคุม
เวทนานุปัสสนาสติปัฏบาน = สิ่งที่บังคับไม่ได้ ต้องใช้สติคอยควบคุมได้แก่ สุขเวทนา มีทั้งสุขกายสุขใจ ทุกขเวทนา มีทั้งทุกข์กายทุกข์ใจ จึงต้องใช้ อุกเบกขาเวทนาคือการวางเฉย ไม่สุขไม่ทุกข์ โดยการทำให้จิตใจเลื่อนลอยไม่มีที่เกาะ
จิตตานุปัสสนาสติปัฏฐาน = จิตเป็นธรรมชาติไว้รับรู้หรืออ่านอารมณ์ อารมณ์จะเกิดขึ้นที่ อายตนะ ได้แก่ ตา หู จมูก ลิ้น กาย ใจ
ธัมมานุปัสสนาสติปัฏฐาน = การกำหนดรู้ธรรมทั้งหลายทั้งปวย คือ นิวรณ์ ขันธ์ ๕ อาตยนะ อริยสัจ ๔ รู้อารมณ์ที่เกิดขึ้นกับจิตที่เป็นกุศล และ อกุศล โดยกำหนดธรรมอันเป็นนิวรณธรรม คือ กามฉันทะ พยาบาย อุทธัจจกุกกุจจะ ถีนมิทธะ และ วิกิจฉา ให้เป็น อัพยากฤตโดยการตั้งสติกำหนดรู้อาการของจิตทั้งที่
คือเคล็ดลับสู่ความสำเร็จ
