เหตุการณ์สามจังหวัดภาคใต้

เมื่อวานมีการลอบวางระเบิดที่จังหวัดยะลา ปัตตานี และที่หาดใหญ่  และ      นำความทุกข์มาให้ผู้คนทั่วประเทศ  เศร้าสลดกันทั่วหน้า  อยากคิดถึงในด้านผู้ที่ไปกระทำ  ที่คิดการวางแผนกันมาแนบเนียน ทำกันเป็นเครือข่าย นัดหมายเวลากันกระทำพร้อม ๆ กัน 

แต่ละวัน ๆ ผู้กระทำเขาคงคิดอย่างเดียวว่าจะกระทำที่ไหน เมื่อไร อย่างไร ในลักษณะเป็นงานประจำวันของเขา   เขาอาจจะดีใจที่ได้กระทำความผิดสำเร็จ หรือ ไม่ดีใจอะไร เพราะสมองอาจถูกทำลายไปแล้วด้วยยาเสพติด 

คนที่คิดหนัก ทุกข์หนัก หรือ อาจจะเรียกว่าตายทั้งเป็นก็คือคนที่เป็นพ่อแม่ของผู้กระทำ  ที่ไม่รู้ว่าจะแก้ไขอย่างไร (ขอคิดแทนหน่อยนะครับ) นอกจากปล่อยไปตามเวรตามกรรม  คนที่อยู่ข้างเคียงคงมีทั้งที่เห็นเป็นฮีโร่  และอยากหนีห่าง  ไม่อยากเอาอย่างด้วย แล้วเขาจะไปอยู่ที่ไหนเขาอาจต้องจำใจที่จะอยู่กันไป และกลายเป็นคนสืบทอดการกระทำความผิด คิดแก้แค้นไม่รู้จบ

เป็นไปได้ไหม....ที่จะมีที่ทางต่างจังหวัดที่ห่างไกลออกไป  ให้ผู้คนที่ไม่อยากจำเจจมปลัก  อยู่กับการกระทำความผิด ทำให้ชีวิตหมดความหมาย ได้ไปอยู่อาศัย ทำงาน  ปฏิบัติศาสนกิจ เป็นถิ่นที่แห่งความสุข  ที่หลาย ๆ คนจากสามสี่จังหวัดภาคใต้ได้เข้าถึง  เปรียบเทียบชีวิตสุข และทุกข์ได้   จะได้เล่าขาน ให้ผู้ที่อยู่ในแดนทุกข์ให้เข้าใจได้ว่า  สวรรค์ปัจจุบันนั้นก็มีจริง  ในอนาคต อีกสิบ ยี่สิบปีข้างหน้า ความเป็นภาคใต้เดิม  ๆ ก็อาจจะกลับมาได้ทางหนึ่ง....เป็นไปได้ไหมครับ   หรือ ได้ทำกันแล้วก็ไม่ทราบ