สิ่งแวดล้อม

..วันวาน..ที่หัวหิน..."หล่อน"หวลคิด..เพื่อนของหล่อนเปลี่ยนไป..รูปที่เห็นเมื่อตอนเป็นเด็ก(เธอ)หยิบออกมาจากกระเป๋า(ให้ดู  "ดู"แล้ว..บอกว่าจำ..ตัวเองไม่ได้)..เรายืนอยู่ใกล้ๆกัน..ที่ไม่เปลี่ยน..คือหาดทรายที่ทอดยาว..เหมือน..ชีวิต..กับทางเดิน...

"หล่อน" เดินสวนกับดวงตะวัน..รวม..โอกาศให้กับจิตที่ "ฟุ้งซ่าน"มองดู "ตีน"ที่เหยียบอยู่บนพื้นทราย...ปนเป กับ..รอยตีนที่ทิ้งร่องรอยอยู่เป็นล้าน..(กระมัง)เพราะมันดูยุ่งเหยิง.."รอยตีน"

เมื่อครั้งนั้น..นานจนเกือบจะลืมจำ..ทรายสีขาวมันดูเหมือนจิดใจคนสมัยนั้น..(หล่อนแอบคิด)..ดูวันนี้..มัน..ขุ่นขลัก..ด้วยรอยตีน...หอยทิ้งทรากของมัน..ดังทับทิมงาม..มันชื่อหอยทับทิม..วันนี้..ทรากของความตายนาๆชนิด..มีให้สดุด"ตีน"..บนหาดทราย..มันบ่งบอกถึงความหมองไหม้..ของจิตและ.ศรัทรา..ความรัก..กลายเป็นความเศร้า..และหดหู่...โอ้  หัวหินเมื่อวันวาน.....