วันเสาร์นี้มีเรื่องเล่าเราครัวครอบเอาตั้งแต่ตื่นนอนขึ้นมามองไปยังลูก ๆ ต่างนอนหลับกร๊อกฟี๊ ๆ ๆ ผมออกมาดูรอบนอกห้องเห็นบรรยากาศแสนดีมีลมพัดผ่านเย็นสบาย ๆ เลยชวนคู่ชีวิตออกไปเดินวิ่งใช้เวลาเกือบ 40 นาทีพอได้เหงื่อคือน้ำมนต์อันศักดิ์สิทธิ์ที่ตนเองสร้างทำขึ้นมาให้แก่ตนเอง การออกกำลังกายในแต่ละวันนั้นไม่มีใครจะทำให้แก่ใครได้ สุดแต่ใครชอบใจสิ่งใดก็ลงมือทำสิ่งนั้น คนเราต้องทำในสิ่งที่ตนเองชอบ คนเราต้องอยู่กับสิ่งที่ตนเองรักนะครับ ภาคเช้าของวันนี้ภายหลังกลับจากการวิ่งออกกำลังกายแล้วบรรดาเด็ก ๆ ตรูกันออกมาเลยบรรทุกด้วยรถจักรยานถีบไปรอบ ๆ ถนนแถวที่พักเพื่อให้เด้ก ๆ ได้สัมผัสกับอากาศดียามเช้า แล้วก็ได้เวลาสะสางเสื้อผ้าลงมือซักตากพอใกล้เที่ยงเด็ก ๆ อยากออกจากบ้านเลยพาไปทานอาหารเที่ยงวันที่เด็ก ๆ ชอบ ผลเราเลยอิ่มพุงไปด้วยไขมันที่พยายามหลีกเลี่ยง แต่ก็มีอาหารเหลือจำเป็นต้องทานกันละเพราะเสียดายที่เด็ก ๆ ทานไม่หมดไงละ... แง่คิด...การทำให้คนในครอบครัวมีความสุขก็เหมือนเราทำหน้าที่สมบูรณ์แล้วสำหรับวิถีชีวิตชาวโลก...
อิ อิ ภาพสองหนุ่มเต้ เค้าอิ่มอร่อยมาก หรืออย่างไรคะอ. หล่อใหญ่
เห็นแล้ว ได้อมยิ้ม และฮาๆ น้องเต้ ภาพสุดท้าย ยิ้มหวาน มากๆ ฮา
อ้อ ภาพสาม ๆ ค่ะ :)
สวัสดีครับ คุณปู
ตามประสาเด็กวัยซนครับ ทำทะเล้นกับกล้องครับ...อิ อิ อิ
ขอบคุณครับ