ความจริงของใบไม้
ใบไม้แม้พลิกพลิ้วไหว
แต่ก็ไม่หลุดร่วงลงพื้น
รอเวลาที่จะกลับคืน
กลบกลืนความจริงจีรัง
เจ้าเอย น้องพี่เอย
เพียงต้นไม้ยังฉุดรั้ง
เหนี่ยวใบไว้ก่อกำลัง
แล้วค่อยสละร่างร่วงโรย
ใยพี่จะอยู่ยืนเล่า
เจ้าน้องพี่ผู้หิวโหย
พี่จะหยิบน้ำทิพย์มาโปรย
พร่างพรมให้เจ้าสบาย
แต่วันนี้ใครจะเห็น
น้ำทิพย์ที่กระเด็นกระดอนมากหลาย
คือน้ำเลือดจากร่างกาย
ของชายคือพี่นี้เอง
ใบไม้ร่วงหล่น
จากต้นอย่างช้า ช้า ไม่รีบเร่ง
ยางใยสายสะบั้น บรรเลง
บทเพลงใบไม้ ที่ตายลง
ใส่คำสำคัญว่า คำประพันธ์ นะคะ จะได้อยู่ในกลุ่มเดียวกัน นะคะ ขอบคุณมากค่ะ
............
ชีวิตดั่งใบไม้
เมื่อสัณญาณโยงใยไร้สิ้น
ใบไม้ปลิดปลิวพลิ้วลงดิน
แตะต้องธรณินทร์....สะท้านสะเทือน
..............
สวัสดีค่ะ
วันหลังจะเอาบทกวีมาทักทาย