"สามี" ในทางพุทธศาสนา หมายถึง การเป็นผู้ให้ ส่วนคำว่า "ภรรยา" หมายถึง ผู้ควรได้รับ ดังนั้น หลักปฏิบัติของสามีและภรรยาจึงสอดคล้องกับความหมายและหน้าที่ของผู้ให้และผู้ควรได้รับ

 สวัสดีครับ วันนี้ผมขออนุญาตน้อมนำบทความหลักธรรมะของการครองเรือนมาฝากเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ ทุกคนนะครับ  ซึ่งความหมายของการใช้ชีวิตคู่ในทางพุทธศาสนานั้น เราเรียกว่า "การครองเรือน" ซึ่งก็หมายความว่า การอยู่ร่วมกันฉันท์สามีภรรยาในบ้านเรือนอย่างปกติสุข มีบุตรมีบริวารในครอบครัวร่วมกัน และหลักธรรมอันเป็นเบื้องต้นของการครองเรือนตามหลักพระพุทธศาสนาก็มีปรากฏในหลักธรรมคำสอนที่พึงปฏิบัติเพื่อความร่มเย็นเป็นสุขในครอบครัว

     ความหมายของคำว่า "สามี" ในทางพุทธศาสนา หมายถึง การเป็นผู้ให้ ส่วนคำว่า "ภรรยา" หมายถึง ผู้ควรได้รับ ดังนั้น หลักปฏิบัติของสามีและภรรยาจึงสอดคล้องกับความหมายและหน้าที่ของผู้ให้และผู้ควรได้รับ กล่าวคือ

     หน้าที่ของผู้เป็นสามี ได้แก่

     1. ยกย่องว่าเป็นภรรยา

     2. ไม่ดูถูกดูหมิ่น

     3. ไม่ประพฤตินอกใจ

     4. มอบความเป็นใหญ่ในบ้านให้

     5. ให้เครื่องประดับเครื่องแต่งตัวตามเหมาะสม

     หน้าที่ของผู้เป็นภรรยา ได้แก่

     1. จัดการงานดี

     2. สงเคราะห์บริวารของสามี

     3. ไม่ประพฤตินอกใจสามี

     4. รักษาทรัพย์ที่สามีหามาได้

     5. ขยันขันแข็ง ไม่เกียจคร้านในกิจการทั้งปวง

         หลักธรรมของการครองเรือนดังกล่าวมานี้ หากปฏิบัติได้ เชื่อแน่ว่าย่อมทำให้คอบครัวเกิดความผาสุกร่มเย็น และอบอุ่นด้วยความรัก ความเข้าใจกันอย่างแท้จริง